Chapter Title : കാർത്തിക ടീച്ചർ [കൊമ്പൻ]

നിന്നും അച്ഛന്റ്റെ സുഹൃത്തു ഞങ്ങളുടെ കുറച്ചു ഫോട്ടോസും എടുത്തു തന്നു. അച്ഛനും അമ്മയും ഒന്നു മാറിയപ്പോൾ ഞാനും കാർത്തുവും ചേർന്ന് നിന്നുകൊണ്ട് ഒരു ഫോട്ടോ കൂടെ എടുത്തു. അച്ഛന്റ്റെ സുഹൃത്തിന്റെ ചെറിയ ഡൌട്ട് ഉണ്ടായിരുന്നത് കൊണ്ട് എടുത്ത ശേഷം എന്നെ കാണിക്കുമ്പോ ഒന്ന് കണ്ണിറുക്കി. ഞാനാകെ വല്ലാതെയായി.

തമിഴ് നാട് സ്റ്റൈൽ വാഴയിലയിൽ ഉള്ള വെള് വെളുത്ത അരിയും നല്ല മണമുള്ള മത്തൻ ഇട്ടിട്ടുള്ള സാമ്പാറും പൊരിയലും ചേർത്തൊരു സദ്യയും ഞങ്ങളുടെ മനസ് നിറച്ചു. മിക്കപ്പോഴും കൈപിടിച്ചായിരുന്നു ഞാനും കാർത്തുവും നടന്നത് അച്ഛനും അമ്മയ്ക്കും ഒന്നും മനസിലാകരുതേ എന്ന പ്രാർത്ഥന മാത്രമായിരുന്നു. കാർത്തു കാല് വേദനിക്കുന്നു എന്ന് പറഞ്ഞതും അച്ഛൻ എന്നോടും കാർത്തുവിനോടും മുറിയിലേക്ക് ചെല്ലാൻ പറഞ്ഞു.

അച്ഛനും അമ്മയും വൈശുവും കൂടെ അടുത്തുള്ള ചില അമ്പലങ്ങളിലും പിന്നെയച്ചന്റെയാ സുഹൃത്തിന്റെ വീട്ടിലേക്കുമൊന്നു പോകണം എന്ന് പറഞ്ഞതും ഞാനും കാർത്തുവും മഞ്ഞ നിറമുള്ള ഓട്ടോയിൽ കയറി ഹോട്ടലിലേക്ക് ചെന്നു.

“കാർത്തൂ…”

“ഉം..” തോളിൽ ചാരിയിയിരുന്ന കാർത്തു എണീറ്റു. ഹോട്ടലിന്റെ മുൻപിൽ എത്തിയിരുന്നു. കാർത്തുവിന്റെ കാല് ചെറിയ നീര് വന്നിരുന്നു. മൂന്നാം നിലയിലേക്ക് നടക്കുക അപ്രാപ്യമാണെന്ന് തോന്നിയതിനാലാകണം റോസ് സാരിയുടുത്ത എന്റെ തങ്കകുടത്തിനെ ഞാൻ ഇരുകയിലുമെടുത്തു സ്റ്റെപ് കേറാനായി തുടങ്ങി.

“വിശാൽ…വേണ്ട ആരേലും കാണും, പ്ലീസ്” ഞാനുണ്ടോ വിടുന്നു അവളെയെടുത്തു കൊണ്ട് നടന്നു, നടക്കുമ്പോ എന്റെ കൈകൾ പഞ്ഞിപോലെ മൃദുലമായ കാർത്തുവിന്റെ കുണ്ടിയിൽ അമരുന്ന സുഖത്തിലായിരുന്നു. രണ്ടാളും വാതിലിനു മുൻപിലെത്തി. ബ്രൗൺ നിറമുള്ള 117 ആം മുറി തുറന്നു ഞങ്ങൾ അകത്തേക്ക് കയറി.

നടന്നു തളർന്നതിനാൽ കാർത്തു കട്ടിലിൽ പട്ടുപോലെയുള്ള