Chapter Title : കളിയാട്ടങ്ങൾ 2 [ലസ്റ്റർ]

രണ്ടു ടീമിലും പെടാത്തത് കൊണ്ട് അവനെ പരിചയപ്പെടാൻ അവർക്കൊരു സങ്കോചം തോന്നിയതിനാൽ അവനും മറ്റുള്ള ജോലിക്കാരും തമ്മിൽ അജ്ഞാതമായൊരു അകലമുണ്ടായിരുന്നു. വാഹിദ് ചിലരോട് ലോഹ്യഭാവത്തിൽ പുഞ്ചിരിക്കാറുണ്ടെങ്കിലും ആരുമായും നല്ലൊരു സൗഹൃദം ഉണ്ടായിട്ടില്ല.

"എടാ മൊഞ്ചൻ ഇക്കാ. തന്റെയാ മുടിഞ്ഞ ചിരി ഇവിടെ എടുക്കല്ലേ. കെട്ടുകഴിഞ്ഞവളും കെട്ടാൻ കൊതിച്ചു നടക്കുന്നവളും വാപൊളിച്ചു ഇരിക്കുവാ. ഈശ്വരാ, എന്തൊരു രസം കാണാൻ."

രമ്യ തമാശ കണ്ടതുപോലെ പതുക്കെ കുണുങ്ങി ചിരിച്ചു. വാഹിദ് അവളെ നോക്കി കണ്ണുരുട്ടിയിട്ട് ഇടങ്കണ്ണിട്ടു പരിസരം ഒന്ന് വീക്ഷിച്ചു. അവന്റെ മിഴികളുമായി തങ്ങളുടെ കണ്ണുകൾ ഉടക്കിയപ്പോൾ ചെറിയൊരു ജാള്യതയും ഞെട്ടലുമായി അവർ വേഗം മുഖം തിരിച്ചു കൂടെയിരിക്കുന്നവരുമായി സംസാരിക്കുന്നതായി നടിച്ചു.

"താനും ചുറ്റുമൊന്നു കണ്ണോടിക്ക്. ഇനി ഒരുത്തനും നോക്കി നുണയാൻ ബാക്കിയില്ല."

വാഹിദ് ശബ്ദം താഴ്ത്തി അവളോട് പറഞ്ഞു. അപ്പോഴും അവൾ കുണുങ്ങി ചിരിച്ചു. കാന്റീനിലെ ചേച്ചി കൈയിൽ ഒരു കപ്പുമായി അവിടേക്ക് നടന്നു വന്ന് രമ്യയുടെ മുന്നിൽ വച്ചു.

"വനജചേച്ചീ, വാഹിദിനെ പരിചയപ്പെട്ടില്ലേ.?"

രമ്യ ആ സ്ത്രീയോട് വളരെ സ്നേഹത്തോടെ ചോദിച്ചു.

വാഹിദ് അവരെ നോക്കി. ചെറുതായി തടിയുള്ള അധികം ഉയരമില്ലാത്ത നാൽപ്പത് വയസ്സെങ്കിലും തോന്നിപ്പിക്കുന്ന സ്ത്രീ. പക്ഷേ മാംസം ഇപ്പോഴും ചുളിവില്ലാതെ വലിഞ്ഞുമുറുകി ആരോഗ്യവതിയായി തോന്നിപ്പിക്കുന്നു. ഇരുനിറമുള്ള ശരീരത്തിൽ അല്പം ഉയർന്ന് നിൽക്കുന്ന വയറിനു മുകളിൽ ഭാരം താങ്ങാനാവാതെ താഴേക്ക് ചാടാൻ കൊതിച്ചു നിൽക്കുന്ന വലിയ മുലകൾ.

നല്ല ഐശ്വര്യമുള്ള, കറുപ്പ് കലർന്ന ഇരു നിറമുള്ള മുഖം. കഴുത്തിൽ മാംസം മടങ്ങി വട്ടത്തിൽ ഒരു വരപോലെ കാണുന്നത് കാണാൻ നല്ല ഭംഗിയുണ്ട്. വലിയ ഉണ്ടകണ്ണുകളിൽ മഷിയെഴുതിയിട്ടുണ്ട്. ശരീരത്തിന്റെ നിറത്തിന് അനുയോജ്യമായ അല്പം ചെമ്പിച്ച നിറമുള്ള പൂച്ചക്കണ്ണുകൾ. വാഹിദിന്റെ കണ്ണിന്റെ നിറവും അതിന് സമാനമാണല്ലോ എന്ന് അവൻ ചിന്തിക്കുകയും ചെയ്തു.

നല്ല വിസ്താരമുള്ള ചന്തികൾ കുടം കമിഴ്ത്തി വച്ചത് പോലെ അവരുടെ സാരിക്കുള്ളിൽ നിറഞ്ഞു നിൽക്കുന്നു. ആ ചന്തിയിലേക്ക് അലസമായി ചാഞ്ഞിറങ്ങുന്ന തുമ്പ് കെട്ടിയിട്ട ഇടതൂർന്ന കറുത്ത മുടിയിഴകൾ. വാഹിദ് വനജയോട് സൗഹൃദത്തോടെ പുഞ്ചിരിച്ചു. അവർ തിരിച്ചും.

"അതിന് സാർ ആരോടും സംസാരിക്കുന്നത് കണ്ടിട്ടില്ല ല്ലോ. എന്നെ മാത്രം