Chapter Title : കളിയാട്ടങ്ങൾ 4 [ലസ്റ്റർ]

കുഴഞ്ഞിരിക്കുന്നു. വിയർത്തു നനഞ്ഞ കവിളിൽ കേശരോമങ്ങൾ ചിത്തരിക്കുഴഞ്ഞു പറ്റിപ്പിടിച്ചിരിക്കുന്നു. ഇത്ര സുന്ദരിയായി അവളെ ഇതിനുമുമ്പ് താൻ കണ്ടിട്ടില്ലെന്ന് അവന് തോന്നി.

"എന്താടീ.. വല്ലാത്ത നോട്ടമാണല്ലോ."

വാഹിദ് അവളെ ആരാധനയോടെ നോക്കിക്കൊണ്ട് പറഞ്ഞു. അവളുടെ മുഖം ത്രസിച്ചു ചുണ്ടിൽ തളർന്നൊരു പുഞ്ചിരി മാത്രം വിരിഞ്ഞു. മറുപടിയൊന്നും പറഞ്ഞില്ലെങ്കിലും അവന്റെ ശരീരം അവളുടെ പേലവമായ കൈകളിൽ ഒന്നുകൂടി വരിഞ്ഞുമുറുകി.

"എന്റെ ജീവിതത്തിന്റെ ബാക്കി കഥ കേൾക്കണ്ടേ എന്റെ മുത്തിന്.?"

അവളുടെ തളർന്ന് വാടിയ ചോദ്യം അല്പസമയത്തിന് ശേഷം അവൻ കേട്ടു. വാഹിദ് അവളെ തന്നിൽനിന്ന് അടർത്തി മാറ്റാൻ ശ്രമിച്ചു.

"ഇങ്ങനെ നിന്നോണ്ടു തന്നെ പറയണോ? കിച്ചണിൽ പോയി വല്ലതും തിന്നാൻ ഉണ്ടാക്കിക്കൊണ്ട് പറഞ്ഞാൽ പോരെ.?"

"എനിക്കെങ്ങും വയ്യ വച്ചുണ്ടാക്കാൻ. രാവും പകലും കൊന്നതും പോര ഇനി നേരെ ചൊവ്വേ നിൽക്കാൻ കൂടി വയ്യ. ന്റെ കൂതി തുളച്ചു ചീന്തി വച്ചേക്കുവല്ലേ, ദുഷ്ടൻ."

അവൾ ദേഷ്യവും പിണക്കവും സ്നേഹവും കലർന്ന സ്വരത്തിൽ അവന്റെ മുലയിൽ നുള്ളിക്കൊണ്ട് ചിണുങ്ങി.

"ഉവ്വാ.. എന്നെ ഈ പരുവത്തിൽ ആക്കിയത് കൂടാതെ കുറ്റപ്പെടുത്തുന്നത് കണ്ടില്ലേ.പോയി വല്ലതും ഉണ്ടാക്കെടീ."

അവൻ അവളെ പിണക്കാൻ വേണ്ടി കുറ്റം മുഴുവൻ അവളിലേക്ക് ചാർത്തിനൽകി. അവൾ ചിണുങ്ങിക്കൊണ്ട് വാഹിദിന്റെ മുലയിൽ നുള്ളിയും കോറിയും ചുണ്ട് കൂർപ്പിച്ചു.

"ഞാൻ ണ്ടാക്കില്ല. എന്നെ ആ പടപട വണ്ടിയിൽ ഇരുത്തി ഇന്ന് പകൽ മുഴുവൻ ഈ ബാംഗ്ലൂരിലൂടെ ചുറ്റണം. എനിക്ക് തിന്നാൻ കൊതിയുള്ളതൊക്കെ വേണ്ടത്ര വാങ്ങിച്ചു തരണം."

അവൾ കുഞ്ഞിനെപ്പോലെ ചുണ്ട് കൂർപ്പിച്ചു മുഖം ഇളക്കിക്കൊണ്ട് കെറുവിച്ചത് പോലെ വാശിപിടിച്ചു. വാഹിദിന്റെ ചുണ്ടിൽ ചിരിവിടർന്നു.

"ഓഹ് അങ്ങിനെയെങ്കിൽ