Chapter Title : കളിയാട്ടങ്ങൾ 5 [ലസ്റ്റർ]

തവികൊണ്ട് ഒരെണ്ണം തന്നാലുണ്ടല്ലോ."

അവൾ ദേഷ്യത്തിൽ ചുണ്ട് കൂർപ്പിച്ചു തവി അവന് നേരെ ഉയർത്തിപ്പിടിച്ചു. ദേഷ്യപ്പെടുമ്പോളും പിണങ്ങുമ്പോളും സ്ത്രീകൾ കുഞ്ഞുങ്ങളായി മാറുമെന്ന് അവന് ചിന്തിച്ചു.

"ഓഹോ.. എന്നാ അതൊന്നു കാണമല്ലോ. പെണ്ണിന്റെ കോലം കാണാൻ നല്ല രസം, എം.ജി.റോഡിൽ പോസ്റ്റിൽ കൊണ്ടുപോയി കോലം കെട്ടിത്തൂക്കാം."

അവൻ വീണ്ടും ചിരിച്ചു. അവൾ തവി പാത്രത്തിൽ ഇട്ടിട്ട് രണ്ടുകകളും ഇടുപ്പിൽ കുത്തി അവനെ ചുഴിഞ്ഞു നോക്കിക്കൊണ്ട് നിവർന്നു നിന്നു.

"ആണായാൽ പെണ്ണുങ്ങളോട് ഇത്തിരിയെങ്കിലും സ്നേഹം വേണം സ്നേഹസം.. എന്റെ ഒറ്റ മാളവും ബാക്കിയില്ലല്ലോ ആ ആനക്കാലിട്ട് കുത്തിവലുതാക്കാൻ. അതിന് മാത്രം വലിയ സ്നേഹമാ. കൊരങ്ങൻ."

അവൾ കപട ദേഷ്യത്തോടെ അവനെ കുറ്റപ്പെടുത്തുന്ന സ്വരത്തിൽ പറഞ്ഞു. അവൻ കാര്യമറിയാതെ അവളെ തുറിച്ചു നോക്കി.

"ശെടാ, അതിനിപ്പോ ഞാനെന്ത് ചെയ്തെന്നാ.?"

അവൻ ഒന്നും മനസ്സിലാവാതെ അവളെ തുറിച്ചുനോക്കി. താനെന്താണ് അവളോട് ചെയ്ത ദ്രോഹമെന്ന് എത്ര ആലോചിച്ചിട്ടും വാഹിദിനു മനസ്സിലായില്ല.

"എന്ത് ചെയ്‌തെന്നോ.? എന്താ ഇനി ചെയ്യാൻ ബാക്കിയുള്ളത്. എന്നാൽ ചെയ്യണ്ടത് ചെയ്യത്തും ഇല്ല. അരയിൽ ആഫ്രിക്കക്കാരുടെ പോലെ ഒരു പെരുംതൂണും തൂക്കി നടക്കുവാ കിളവൻ. അതിട്ട് മനുഷ്യനെ കൊല്ലാക്കൊല ചെയ്തിട്ട് നിക്കുന്ന നിൽപ് കണ്ടില്ലേ. അയ്യോ, കൊച്ചുകുഞ്ഞിനെ പോലുണ്ട്."

അവന്റെ നിഷ്കളങ്കഭാവവും അമ്പരന്നുള്ള നിൽപ്പും കണ്ടപ്പോൾ ഓടിച്ചെന്നു കെട്ടിപ്പിടിക്കാനുള്ള തന്റെ മനസ്സിന്റെ എടുത്തുചാട്ടം വിദഗ്ദമായി ഒളിപ്പിച്ചുനിർത്തി സംഗീത വീണ്ടും അവനെ കളിയാക്കിക്കൊണ്ടിരുന്നു. ഒപ്പം തിളച്ചുകൊണ്ടിരുന്ന സാമ്പാർ ഇളക്കുകയും ചെയ്തു. അവൻ അവളുടെ അടുത്തേക്ക് ചെന്നിട്ട് ചെവിയിൽ പിടിച്ചു ചെറുതായി തിരുമ്മി.

"വല്ലാതെ സസ്പെൻസ് കളിച്ചാ നിന്റെ ഈ വെള്ളിലപോലുള്ള ചെവിഞാൻ പൊന്നാക്കും. കിടന്ന്