Chapter Title : കളിയാട്ടങ്ങൾ 7 [ലസ്റ്റർ]

പരുവമാക്കി എടുത്തതുകൊണ്ട് വെങ്കിടിയുടെ കൊച്ചുകൊച്ചു കുരുത്തക്കേടുകൾക്ക് വഴങ്ങിക്കൊടുക്കാൻ അവൾക്ക് വലിയ ബുദ്ധിമുട്ട് തോന്നിയില്ല. ബസ്സിലുടനീളം അവളുടെ പൂറിൽ നിന്ന് മദജലം പാന്റീയിൽ കിനിഞിറങ്ങി തളംകെട്ടി കിടന്നു. വീട്ടിൽ എത്തിയ ഉടനെ വെങ്കിടിയുടെ വീട്ടിലുള്ളവരുമായി സംഗീതയുടെ ബന്ധപ്പെട്ടവർ സംസാരിക്കുകയും കല്യാണം തീരുമാനിക്കുകയും ചെയ്തത്തോടെ കാര്യങ്ങൾ പെട്ടന്ന് തീരുമാനമാവുകയും ചെയ്തു. ഓഫീസിൽ നിന്ന് കുറച്ചുപേരൊഴികെ മിക്കവരും സംഗീതയുടെ വീട്ടിലേക്ക് പോയിട്ടുണ്ടായിരുന്നു.

രഞ്ജിനിയും രമ്യയും വനജയും രഞ്ജിനിയുടെ കാറിലും മറ്റുള്ളവർ ഒരു ടെമ്പോ ട്രാവലറിലും വിനോദയാത്ര പോകുന്ന ഉല്ലാസത്തോടെ ആ യാത്ര അവിസ്‌മരണീയമാക്കി. അവർ എത്തിയിട്ടും വാഹിദ് എത്താൻ വൈകിക്കൊണ്ടിരുന്നു. ആ ദേഷ്യമാണ് ജൂലിക്ക് കിട്ടിയ കൊച്ചു തല്ലും മറ്റും. അവൾ ചിണുങ്ങിക്കൊണ്ട് അടങ്ങിയൊതുങ്ങി വണ്ടിയിൽ ഇരുന്നു. ബുള്ളറ്റ് പരിസരങ്ങളെ പ്രകമ്പനം കൊള്ളിച്ചുകൊണ്ട് ആർത്തലറിക്കൊണ്ട് ചീറിപ്പാഞ്ഞു.!

ടൗണിൽ നിന്ന് മാറി ഗ്രാമത്തിലേക്ക് നീളുന്ന പാതയിലേക്ക് പ്രവേശിക്കുമ്പോൾ വൈകുന്നേരം ആയിതുടങ്ങിയിരുന്നു. ബാംഗ്ലൂരിൽനിന്ന് തികച്ചും വ്യത്യസ്തമായ കാലവസ്ഥയാണെങ്കിലും ചെറിയ കുളിര് അന്തരീക്ഷത്തിൽ നിലനിന്നിരുന്നു. തണുപ്പുകാലം ആയതുകൊണ്ടായിരിക്കണം. അവിടെയുള്ള ഒരു ചെറിയ പഴയ ചായക്കടയിൽ കയറി അവർ ചായയും പലഹാരവും ഓർഡർ ചെയ്തിട്ട് വാഹിദ് പുറത്തിറങ്ങി രമ്യയുടെ നമ്പറിലേക്ക് വിളിച്ചു. അങ്ങേതലയ്ക്കൽ രമ്യയുടെ ശബ്ദം കേട്ടു.

"താനിത് എവിടെ പോയി കിടക്കുവാ. അവളെ കൊണ്ടുപോയി ഊക്കാൻ ഇനിയെത്ര ദിവസങ്ങളുണ്ട്. നിർത്തിയിട്ട് വാടോ."

രമ്യ അടക്കിപ്പിടിച്ച ശബ്ദത്തിൽ മുരളുന്നത് അവൻ കേട്ടു. അവൻ ശബ്ദം താഴ്ത്തി പൊട്ടിച്ചിരിച്ചു.

"എടീ ഈ കുരങ്ങിന്റെ കുട്ടി കണ്ണിൽ കണ്ടിടത്തൊക്കെ നിർത്തി സെൽഫി എടുക്കലും കാണുന്നതൊക്കെ വാങ്ങിത്തിന്നലും ഒക്കെയാ. അല്ലാതെ ഞാൻ കൊണ്ടുപോയി ഒക്കിയതല്ല. ഞാനിപ്പോ വിളിച്ചത് മറ്റൊരു കാര്യത്തിനാ."

"എന്താ.?