Chapter Title : കളിയാട്ടങ്ങൾ 7 [ലസ്റ്റർ]

സൂത്രത്തിൽ കെട്ടിപ്പിടിക്കുന്ന ഐഡിയ അവിടെ വച്ചേക്ക്. സന്തോഷം കൊണ്ടാണെങ്കിൽ എന്നേം കെട്ടിപ്പിക്കണ്ടേ."

അവൾ തമാശയായി പറഞ്ഞു. സംഗീതയ്ക്ക് പെട്ടന്ന് ചിരിവരികയും കരച്ചിലും ചിരിയും കലർന്ന മുഖത്തോടെ ജൂലിയെ ഒന്ന് തല്ലിയിട്ട് അവളെ കെട്ടിപ്പിടിക്കുകയും ചെയ്തു.

"രാത്രി എന്തുചെയ്യും. ഇവിടെ കിടന്ന് കളിയൊന്നും നടക്കില്ല മോളെ."

സംഗീത രഹസ്യമായി ജൂലിയുടെ ചെവിയിൽ മന്ത്രിച്ചു. ജൂലിയുടെ മുഖം ചുവന്നു.

"മുറി കിട്ടിയില്ലെങ്കിൽ ഉടുത്ത ഡ്രസ്സ് കീറിയെറിഞ്ഞു ഈ മുറ്റത്ത്‌ കുനിഞ്ഞുനിന്ന് ഞാൻ ഇക്കയോട് കയറ്റാൻ പറയും. എനിക്ക് ഇപ്പൊ തന്നെ കഴച്ചിട്ട് വയ്യ. മര്യാദക്ക് വഴിയുണ്ടാക്കിക്കോ."

ജൂലിയും തിരിച്ചു പറഞ്ഞു. സംഗീത കുടുകുടാ വായ പൊത്തി ചിരിച്ചു കൊണ്ട് അവളെ നുള്ളി. അപ്പോഴേക്കും അവളുടെ അച്ഛനും അമ്മയും അവിടെയെത്തി, ഒപ്പം മറ്റുള്ളവരും. അവർക്ക് വാഹിദിനെ കണ്ടപ്പോൾ തന്നെ മനസ്സിലായി ക്കഴിഞ്ഞിരുന്നു. അവന്റെ മുന്നിൽ നിന്ന് കുറച്ചുനേരം എന്തുപറയണം എന്നറിയാതെ കുഴങ്ങിയതിനു ശേഷം സംഗീതയുടെ അമ്മയുടെ കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞു വലിയൊരു പെരുമഴക്കാലം പെയ്തുതുടങ്ങി മഴവെള്ളം കണക്കെ കവിളിലൂടെ അശ്രുകണങ്ങൾ ചാലിട്ടൊഴുകി. അവളുടെ അച്ഛൻ അച്ഛൻ വഹിദിനെ നിർന്നിമേഷം ആഴത്തിലുള്ള ഒരു നോട്ടം അവനെ നോക്കിയിട്ട് അവന്റെ മുതുകിൽ രണ്ടു തട്ടുതട്ടി നിറഞ്ഞ കണ്ണുകൾ ആരും കാണാതിരിക്കാൻ തലതാഴ്ത്തി നടന്നുപോയി. ഹൃദയം നിറക്കുന്ന രംഗങ്ങൾ തങ്ങൾക്ക് മുന്നിൽ അരങ്ങേറുന്നത് കണ്ടപ്പോൾ അത്രസമയവും അവരോടൊത്തു സംസാരിച്ചിരുന്ന യുവാക്കളും പെൺകുട്ടികളും അവർ വാഹിദിനെ കുറിച്ച് കേട്ടതൊക്കെ സത്യമായിരിക്കും, 'അവൻ എന്തോ വലിയ അത്ഭുതം തന്നെയാണ്' എന്നൊരു ചിന്തയിൽ വിശ്വസിക്കുകയും ചെയ്തു.

"ഇതൊക്കെ എന്താ സംഭവം? ഈ ചേട്ടനും ഇവരുമായി എന്താ ബന്ധം?"

കൂട്ടത്തിലുള്ള ഒരു പെൺകുട്ടി