Chapter Title : കളിയാട്ടങ്ങൾ 7 [ലസ്റ്റർ]

ചെയ്യ്. ചേട്ടൻ ഏറ്റവും ആത്മാർത്ഥമായി കൂട്ടായിക്കഴിഞ്ഞവരോട് മാത്രമേ മനസ്സ് തുറന്നു അടുത്തു പെരുമാറുകയുള്ളൂ. ആള് സിമ്പിൾ ആണെങ്കിലും കുറച്ച് കടുപ്പമാ. നീ എത്ര ശ്രമിച്ചാലും നടക്കില്ല. നല്ല മോളല്ലേ."

"പറ്റുന്നില്ല ടീ. എല്ലാരും അങ്ങേരെ കുറിച്ച് തന്നെ പറയുന്നു, സംസാരിക്കുന്നു. കാണുംതോറും അങ്ങേർക്ക് ഭംഗി കൂടിക്കൂടി വരുന്ന പോലെ തോന്നും. ഇവിടൊക്കെ കല്യാണവീടൊക്കെ ആവുമ്പോ ഇതൊക്കെ നടക്കുന്നതല്ലേ. നമ്മൾ തന്നെ എത്ര ഒളിഞ്ഞു കണ്ടു രസിച്ചിട്ടുണ്ട്. എനിക്ക് വെള്ളം വന്നിട്ട് ഒട്ടും വയ്യടി. കൈയും കാലും കുഴഞ്ഞിരിക്കുവാ. ഒന്ന് കളിക്കാതെ എനിക്കൊരു സമാധാനം കിട്ടില്ല ടീ."

"എടീ, ഇന്നെന്റെയാ കല്യാണം. അല്ലാതെ വേറെ ആരുടെയും വീട്ടിൽ കല്യാണം കൂടാൻ വന്നതല്ല ഞാൻ, നിനക്ക് കളി സെറ്റാക്കി തരാൻ. ചേട്ടനെയെങ്ങാനും മൂഡ്ഓഫ് ആക്കിയാൽ എന്റെ കൈയിൽ നിന്ന് മേടിക്കും നീ."

സംഗീതയ്ക്ക് നന്നായി ദേഷ്യം വന്നു. അവൾ അമ്മുവിനെ അവിടെയിട്ടിട്ട് ചവുട്ടിക്കുലുക്കി മുറ്റത്തേക്ക് പോയി വാഹിദിന്റെ അടുത്തേക്ക് ചെന്നു. അവളെ കണ്ടപ്പോൾ വാഹിദ് തെളിഞ്ഞ മുഖത്തോടെ ചിരിച്ചു.

"ആഹാ, ഇത്രേം ഭംഗിയുണ്ടായിരുന്നോ നിനക്ക്. എനിക്കപ്പോഴാ അത് മനസ്സിലായത്."

അവൻ അണിഞ്ഞൊരുങ്ങിയ അവളെ കണ്ടപ്പോൾ സന്തോഷത്തോടെ പറഞ്ഞു. ആ നെക്ക്ലേസ് അവൾക്ക് നന്നായി ചേരുന്നുണ്ടെന്ന് അവന് തോന്നി. അവൾ അതിൽ കൈവച്ചിട്ട് അവന്റെ അടുത്തിരുന്നു.

"എന്റെ മുത്തെന്താ തനിച്ചായിപ്പോയത്. കൊള്ളാവുന്ന ചെക്കന്മാരെ കണ്ടപ്പോ ജൂലി ഇട്ടേച്ചുപോയോ.?"

അവൾ നെക്ക്ലെസ്ൽ നിന്ന് കൈ എടുത്തതേയില്ല. അവൾക്കത് ജീവനായിരുന്നു. മുഴുവൻ ആഭരണങ്ങളിൽ കഴുത്തിൽ അതുമാത്രമേ അവൾ ധരിച്ചുള്ളൂ. പന്തലിൽ അങ്ങുമിങ്ങും ഇരുന്നു സംസാരിച്ചിരുന്നവർ ഇടയ്ക്ക് അവനോട് സൗഹൃദത്തോടെ ചിരിച്ചു.

"അമ്പലത്തിൽ ചെന്നിട്ട് എന്തായി.