Chapter Title : കളിയാട്ടങ്ങൾ 7 [ലസ്റ്റർ]

വേദനയും മലദ്വാരത്തിലേ പുകച്ചിലും കാരണം നല്ല അവശയായിരുന്നു. പക്ഷേ അവൾ അതൊക്കെ സഹിച്ചു സാധാരണ നിലയിൽ അവർക്കിടയിൽ ഇടപഴകാൻ ശ്രമിച്ചു.

വാഹിദ് ഒരു ഭാഗത്തേക്ക് ചെന്ന് ഒഴിഞ്ഞ കസേരയിൽ ഇരുന്നപ്പോൾ സംഗീതയുടെ മുഖം മങ്ങി. അവൾ കണ്ണുകൊണ്ട് മണ്ഡപത്തിലേക്ക് ചെല്ലാൻ ആംഗ്യം കാണിച്ചു. പക്ഷേ അവൻ കൈകൊണ്ട് സാരമില്ല, ഞാനിവിടെ ഉണ്ടെന്ന് പറഞ്ഞപ്പോൾ അവൾ വീണ്ടും അവനെ വിളിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു.

"മോളെ, അവനെവിടെ.?"

മണ്ഡപത്തിൽ താലികെട്ടിനുള്ള ഒരുക്കങ്ങളുടെ തിരക്കിൽ ആയിരുന്ന അച്ഛൻ പെട്ടന്ന് സംഗീതയോട് ചോദിച്ചു. അവൾ നിറഞ്ഞു വന്ന കണ്ണുകൾ കൊണ്ട് വാഹിദ് ഇരിക്കുന്ന ഭാഗത്തേക്ക് കാണിച്ചുകൊടുത്തു.

"മോനെന്താ അവിടിരിക്കുന്നെ. ഇങ്ങോട്ട് വരൂ. മോനല്ലേ ഇവിടെ വേണ്ടത്."

അയാൾ ഉറക്കെ വാഹിദിനെ മണ്ഡപത്തിലേക്ക് വിളിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു. വാഹിദിനു പോകാതെ ഗത്യന്തരമില്ലാതായി. അവൻ എഴുന്നേറ്റ് മണ്ഡപത്തിലേക്ക് നടന്നു അച്ഛന്റെ അടുത്ത് ചെന്നുനിന്ന്. മുൻനിരയിൽ ഇരിപ്പുണ്ടായിരുന്ന അനാമികയും ജൂലിയും മറ്റുള്ളവരും അവനെ ആ വസ്ത്രത്തിൽ കണ്ടപ്പോൾ വായപൊളിച്ചു. ജൂലിയുടെ മുഖം കടന്നൽ കുത്തിയതുപോലെ വീർത്തിരുന്നത് അവൻ കണ്ടു. അനാമിക അവനെ നോക്കി കൈകൊണ്ട് സൂപ്പർ എന്ന് ആംഗ്യം കാണിച്ചപ്പോൾ അവൻ വെറുതെ ചിരിച്ചുകൊണ്ട് നിന്നു. പെട്ടന്ന് മേളം മുഴങ്ങി. സംഗീതയുടെ കഴുത്തിൽ വെങ്കിടി താലിച്ചാർത്തി. ചടങ്ങ് കഴിഞ്ഞു വധൂവരന്മാർ എഴുന്നേറ്റപ്പോൾ സംഗീത അമ്മയുടെയും അച്ഛന്റെയും കാൽ തൊട്ട് വന്ദിച്ചു. വാഹിദ് സന്തോഷത്തോടെ അതുനോക്കി മനസ്സ് നിറഞ്ഞു നിന്നപ്പോൾ പെട്ടന്ന് അവൾ അവന്റെ കാലുവന്ദിക്കാൻ കുനിഞ്ഞതും ഒരു ഞെട്ടലോടെ അവൻ പിന്നിലേക്ക് മാറി. അനാമികയും കൊട്ടുകാരും ചിരിച്ചു. സംഗീത വീണ്ടും അവന്റെ കാല്തൊടാൻ വേണ്ടി നീങ്ങിചെന്നപ്പോൾ അവൻ അമ്പരപ്പോടെ വീണ്ടും പിന്നിലേക്ക്