Chapter Title : കളിയാട്ടങ്ങൾ 8 [ലസ്റ്റർ]

ഒത്തുവന്നോ ആവോ. എന്നെയൊക്കെ ഇഷ്ടവുന്നുണ്ടാവുമോ ആവോ..!

"ഇക്കാക്കു റൂമെടുക്കണം ന്ന് തോന്നുന്നുണ്ടോ.?"

വണ്ടിയിൽ ഇരുന്നപ്പോൾ അവൾ മുഖം മുന്നിലേക്ക് നീട്ടി ചോദിച്ചു.

"വേഗം നമ്മുടെ മുറിയിലേക്ക് എത്തിയാൽ മതിയായിരുന്നു. ഇനിയും നാല് മണിക്കൂർ ഡ്രൈവുണ്ട്. നിനക്ക് ഓക്കേ ആണെങ്കിൽ നേരെ പിടിക്കാം, അല്ലെങ്കിൽ ഇവിടെ എവിടെയെങ്കിലും സ്റ്റേ ചെയ്തു രാവിലെ പോകാം."

"നമ്മുടെ റൂമെന്നു പറഞ്ഞാൽ? എന്നെ എന്റെ മുറിയിൽ കൊണ്ടിട്ടിട്ട് ഇക്ക ഇക്കാന്റെ മുറിയിലേക്ക് പോകണം ന്നല്ലേ പറഞ്ഞത്."

"ഓഹ് ഒലക്ക. ഞാൻ പറഞ്ഞത് എന്റെ മുറിയിലേക്ക് എത്തിയാൽ മതിയെന്നാ."

"എന്നാ വണ്ടി വിട്ടോ. വേഗം പൊക്കോ. എനിക്ക് ഒരു ഉറക്കവും വരുന്നില്ല, വെറുതെ ഇല്ലാത്ത ഓരോന്ന് പറയണ്ട."

അവൾ കള്ളച്ചിരിയോടെ പറഞ്ഞു. അവന്റെ മുഖത്തും ഒരു കള്ളച്ചിരി പടർന്നു. വാഹനം അവരെയും കൊണ്ട് ആ പാതിരാ യമത്തിന്റെ നിശബ്ദതയിലൂടെ ചീറിപ്പാഞ്ഞുപോയി.

ബാംഗ്ലൂരിൽ എത്തുമ്പോൾ സമയം പുലർന്നിരുന്നു. വാഹിദ് വണ്ടി നേരെ അവന്റെ ഫ്ലാറ്റിലേക്ക് കൊണ്ടുപോയി ജസീനയെയും കൊണ്ട് മുറിയിലേക്ക് കയറിപ്പോയി. റൂമിൽ എത്തിയപ്പോൾ അവൻ വസ്ത്രം പോലും മാറാതെ, ജസീനയെ വാരിയെടുത്തു കിടക്കയിലേക്ക് കൊണ്ടുപോയി. അവന്റെ കൈകളിൽ കാലിട്ടടിച്ചുകൊണ്ട് അവൾ പൊട്ടിച്ചിരിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു. അവളെ കിടക്കയിലേക്ക് എറിഞ്ഞിട്ട് അവനും അതിലേക്ക് വീണ് ജസീനയെ വരിപ്പുണർന്നു നെഞ്ചിലേക്ക് അടുക്കിപ്പിടിച്ചു മൂർദ്ധാവിൽ ചുംബിച്ചു. അവനോടു പറ്റിച്ചേർന്നു ചുരുണ്ടു കിടക്കുന്ന ജസീന കാൽമുട്ട് മടക്കി വാഹിദിന്റെ തുടയുടെ ഇടുക്കിലേക്ക് മുട്ടിച്ചിട്ട് കുണ്ണയിൽ ഉരച്ചു. അവന്റെ ചുണ്ടിൽ ഒരു കള്ളച്ചിരി ഊറിവരുന്നത് അവൾ കുറുമ്പോടെ നോക്കിക്കൊണ്ടിരുന്നു. അവനിൽ നിന്ന് പ്രതികരണം ഒന്നുമില്ലെന്ന് മനസ്സിലായപ്പോൾ കുറച്ചുകൂടി അമർത്തി ഉരക്കാൻ തുടങ്ങി.

"പെണ്ണിന് എന്റെ കൈയിൽ നിന്ന് രണ്ടെണ്ണം കിട്ടിയാലേ മനസ്സ് നിറയൂ ല്ലേ."

അവൻ അവളുടെ ചന്തിയിൽ പിടിച്ചു ഞെക്കിക്കൊണ്ട് പിറുപിറുത്തു. മണികിലുക്കം പോലെ അവൾ അടക്കിപ്പിടിച്ചു പൊട്ടിച്ചിരിച്ചിട്ട് അവന്റെ ചേർത്തുപിടിക്കലിൽ ഒരു പൂച്ചക്കുഞ്ഞിനെ പോലെ ഒതുങ്ങിക്കൂടി പതുക്കെ കണ്ണുകൾ കൂമ്പിയടഞ്ഞു. നിർവൃതിയോടെ അടങ്ങിയൊതുങ്ങികിടന്ന ജസീനയ്ക്കൊപ്പം വാഹിദും അഗാധമായ ഉറക്കിലേക്ക് വഴുതിവീണു. ഉച്ചയുടെ വന്യമായ വെയിലും കാറ്റിൽ ഒളിച്ചുനിൽക്കുന്ന കുളിരും പതുക്കെ അരങ്ങൊഴിഞ്ഞു കടന്നുപോയി. വൈകുന്നേരത്തിന്റെ സ്വർണ്ണവെയിൽ നാളങ്ങൾ ബാംഗ്ലൂർ നഗരത്തിനു മുകളിലെ നേർത്ത മൂടൽമഞ്ഞിന്റെ പുതപ്പിലേക്ക് കന്യാരക്തത്തിന്റെ കറപുരണ്ടത്പോലെ പതിഞ്ഞുകിടന്നു. സന്ധ്യയോട് അടുത്ത സമയമായപ്പോളാണ് വാഹിദ് ഉറക്കമുണർന്നത്. ജസീനയെ നോക്കിയപ്പോൾ അവൾ കണ്ണുകൾ മലർക്കേ തുറന്ന് പനിനീർ നദിപോലുള്ള വിശാലമായ മിഴികളിലൂടെ അവനെ തന്നെ നോക്കിക്കൊണ്ട് തലയണയിൽ കൈകൾ വച്ചിട്ട് അതിൽ തലവച്ചു ചരിഞ്ഞു കിടക്കുകയാണ്.