Chapter Title : കള്ളനും കാമിനിമാരും 20 [Prince]

അതിലവർ ആറാടി. അവർ തളർന്ന് ചരിഞ്ഞപ്പോൾ, അവരുടെ ഭർത്താവിനായി രവി സ്ഖലനത്തിന് തയ്യാറായി. വൈകാതെ, അദ്ദേഹത്തിൻ്റെ വാ നിറയെ രവിയുടെ പാൽ അടിച്ചൊഴിച്ച്, രുചിയോടെ, അവസാന തുള്ളിയും സംതൃപ്തിയോടെ കുടിച്ചിറക്കി. ഏറെ നാളായി കൊണ്ടുനടക്കുന്ന അയാളുടെ ആഗ്രഹം പൂർത്തീകരിച്ച് കൊടുത്തതിൽ അദ്ദേഹം രവിയുടെ കരം ഗ്രഹിച്ചു.

രവി കണ്ണുകൾ തുറന്നു...

പിന്നീടെപ്പോഴോ ബസ്സ് നിന്നു.
"അരമണിക്കൂർ സമയമുണ്ട്... കഴിക്കേണ്ടവർക്ക് കഴിക്കാം...." കണ്ടക്ടർ പറഞ്ഞു.
മൂത്രമൊഴിക്കാൻ ചായക്കടയുടെ പിൻഭാഗത്തേക്ക് നടന്നപ്പോൾ, തൊട്ടുപിന്നിൽ അവർ - തൻ്റെ സീറ്റ് "അപഹരിച്ചവൾ". ആഗമനോദ്യേശ്യം മുള്ളൽ ആണെന്ന് പറയേണ്ടല്ലോ.
"ദാ അവിടെ ഒരു മറയുണ്ട്... അവിടെ ചെന്ന് കാര്യം സാധിച്ചോളൂ.." രവി ഒരു മര്യാദരാമനായി.
"ഒഴിക്കുന്നില്ലേ..." അവർ കൂളായി ചോദിച്ചു. ഒരു സീറ്റ് നൽകിയതിൻ്റെ പരിചയം ഇങ്ങനെയൊരു ചോദ്യത്തിൽ എത്തി നിൽക്കുന്നു.
"ആദ്യം നിങ്ങൾ... അത് കഴിഞ്ഞ് ഞാൻ.." രവി വീണ്ടും മര്യാദ അഭിനയിച്ചു. അവർ മറയുള്ള ഭാഗത്തേക്ക് നീങ്ങി.

രവിയുടെ അവസ്ഥ ഏറെ കഷ്ടമായിരുന്നു. ഇനിയും വൈകിയാൽ തൻ്റെ മൂത്രക്കുടുക്ക പൊട്ടുമെന്ന് അയാൾ ഭയന്നു. അതുകൊണ്ടുതന്നെ, മറയുടെ അപ്പുറത്ത് കാര്യം സാധിക്കാൻ അയാൾ നിർബന്ധിതനായി.

ചുറ്റും നോക്കി, വിങ്ങിപ്പൊട്ടാറായ കണയെ രവി പൂർണ്ണമായും പുറത്തേക്കിട്ട്, മൂത്രം ചീറ്റിച്ചു... എന്നിട്ട് അയാൾ എണ്ണാൻ തുടങ്ങി... ഒന്ന്... രണ്ട്... മൂന്ന്... അങ്ങിനെ നൂറ്റിമുപ്പതിലെത്തി എന്നുവച്ചാൽ, രണ്ട് മിനിറ്റിലധികം അയാൾ മൂത്രം ഒഴിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു.

"ഇടുക്കി ഡാം തുറന്നുവിട്ടോ...." അരികിൽ കിളിനാദം. അവസാനത്തെ തുള്ളി നൽകിയ ഇക്കിളി ആസ്വദിച്ച്, രവി സൈഡിലേക്ക് നോക്കി. തൻ്റെ കണയെ സാകൂതം നോക്കിനിൽക്കുന്നു "ആ സ്ത്രീ". രവിക്ക് നേരിയ ചമ്മൽ. അയാൾ