Chapter Title : കല്ല്യാണപെണ്ണ് 3 [Jungle Boys]
എങ്ങനെ നന്ദി പറയണമെന്ന് ഞങ്ങള്ക്കറിയില്ല.. നിങ്ങള് ചെയ്തത് മറക്കാന് പറ്റാത്ത ഉപകാരമാണ്. ഇതെല്ലാം കേട്ടു മുറിയില് നില്ക്കുന്ന അഷിത. ചായകൊണ്ടുവന്നുകൊടുക്ക വിമലയോട് മാധവന്: ഞാന് ഇവിടുത്തെ ആധാരം വാങ്ങി തന്ന കാര്യം മഹേഷിനോടോ, ഭാരതിയോടെ പറയരുത്.. അഷിതയോട് പ്രത്യേകം പറയണം. അല്ല അവളെവിടെ...? അകത്തേക്ക് നോക്കി വിമല: മോളെ.. അഷിതേ.. അവള് മുറിയില്നിന്ന് പുറത്തേക്ക് വന്നു. മാധവന് അവളെയൊന്ന് നോക്കി. മാക്സി തന്നെയാണ് വേഷം. എന്തുചെയ്യണമെന്നറിയാതെ മാധവനെ തന്നെ നോക്കിനിന്നു. അവളില്നിന്ന് കണ്ണെടുത്ത് വിജയനെ നോക്കി മാധവന്: ഇവളുടെ അനിയത്തിയെവിടെ വിമല: ഇവിടെയുണ്ട്.. മോളെ.. ജിഷിതേ.. അവിടേക്ക് വന്ന ജിഷിതയെ നോക്കി മാധവന്: മോള് പ്ലസ്ടു കഴിഞ്ഞുവല്ലേ... അതിന് തലയാട്ടുന്ന ജിഷിതയോട് മാധവന്: മോള്ക്ക് ടൗണിലെ എന്ജിനീയറിംഗ് കോളേജില് ഒരു സീറ്റ് പറഞ്ഞുവെച്ചിട്ടുണ്ട്. മാനേജ്മെന്റ് വഴി ശരിയാക്കിയതാ.. വിജയന്: അതിന് എത്ര രൂപയാവും...? മാധവന്: അതെല്ലാം ഞാന് കൊടുത്തിട്ടുണ്ട്... ടൗണിലായതോണ്ട് ദിവസവും പോയിവരാം... വിജയന് അവളെ കൊണ്ടുപോയി ചേര്ത്തിയാല് മതി. വിജയന്: ഞാന് ചെയ്യേണ്ടതെല്ലാം നിങ്ങളാണല്ലോ ചെയ്യുന്നത്. മാധവന്: അതിനെന്താ.. പണമുള്ളവന് ഇല്ലാത്തവരെ സഹായിക്കട്ടെ. നിങ്ങളെ മാത്രമല്ല. പലരെയും ഞാന് സഹായിച്ചിട്ടുണ്ട്. അഷിതയെ നോക്കി മാധവന്: മോളെ, അഷിതേ.. നീ വരുന്നേ വീട്ടിലേക്ക്.. വിജയന്: അമ്മാവന്റെ കൂടെ ചെല്ല് മോളെ വിമല: അവിടെ ഭാരതിയേച്ചി തനിച്ചല്ലേ... നീ ചെല്ല് ഇതുകേട്ട് വേഷം മാറാന് മുറിയിലേക്ക് പോവുന്ന അഷിത. മാധവനോടായി വിമല: ജയേച്ചിക്ക് സുഖല്ലേ...? മാധവന്: അവള്ക്ക് സുഖംതന്നെ കൊച്ചുവര്ത്തമാനങ്ങള് പറഞ്ഞിരിക്കുമ്പോളേക്കും അഷിത വേഷം മാറി വന്നിരുന്നു. ചുരിദാറാണ് വേഷം. വയലറ്റ് കളര്. വെള്ള ലെഗ്ഗിന്സും. അതുകണ്ട് എല്ലാവരോടായി മാധവന്: ന്നാ ഞങ്ങള് പോട്ടെ.. എല്ലാവരും മൂളി. മാധവന് കാര് സ്റ്റാട്ട് ചെയ്തു. പിന്നില് കയറാന് പോവുന്ന അഷിതയ്ക്ക് മുമ്പിലെ ഡോര് വിജയന് തുറന്നുകൊടുത്തുകൊണ്ട് വിജയന്: ഇവിടെ കയറിക്ക്യോ മോളെ.. അവള് മുമ്പില് കയറി
💬 Comments
View all comments