Chapter Title : കല്യാണശേഷം ശ്രുതിയുമായി 5 [സനേഷ്]

പറഞ്ഞത് കേട്ടില്ലേ വണ്ടി എടുക്കാൻ.. അപ്പോൾ ചിരിച്ചു കൊണ്ട് ഞാൻ എന്റെ ശ്രുതിക്കൊച്ചേ എന്തൊക്കെ നുണയാടി നീ ഇപ്പോൾ തട്ടി വിട്ടത്..

ഇനിയും ഏകദേശം മുക്കാമണിക്കൂറോളം വേണം നമുക്ക് വീട് എത്താൻ അപ്പോഴാണോ നീ ഇത്രയും വലിയ കള്ളം പറഞ്ഞത്.. അപ്പൊ വേണമെന്ന് വെച്ചാൽ എന്റെ ശ്രുതിക്ക് പലതും മറച്ചു വെക്കാനും അറിയാം...

അല്ലെ... എനിക്ക് മനസ്സിലായി...ശ്രുതി.. പിന്നെ ഈ നേരം ഇത്രയും ആയിട്ടും വീട് എത്തിയില്ല എന്ന് ഞാൻ പറയണോ.. എന്റെ മകളുടെയും വീട്ടുകാരുടെയും മുന്നിൽ ഞാൻ ഒരു മോശക്കാരി ആയി നിൽക്കണോ..

നേരം ഇത്രയും ആയിട്ടും ഇതുവരെ എന്തെടുക്കുവായിരുന്നു എന്ന് ചോദിച്ചാൽ ഞാൻ എന്തു പറയും.. ഞാൻ പോന്നത് അമ്മയെയും പെങ്ങളെയും തിരിച്ചറിയാൻ കഴിയാത്ത ഒരുത്തന്റെ കൂടെ ആണെന്ന് എനിക്ക് അറിയാമെങ്കിലും..

അവര് ചിലപ്പോൾ എന്നെ ഒരു മോശക്കാരി ആയി കണ്ടെങ്കിലോ എന്ന് കരുതിയാണ് എനിക്ക് ഇങ്ങനെ ഒരു കള്ളം പറയേണ്ടി വന്നത്.. അത് എന്റെ ഒരു ഗതികേടായി ഞാൻ കണ്ടു കൊള്ളാം..

നീ എത്രയും വേഗം എന്നെ വീട്ടിൽ ഒന്ന് എത്തിച്ചു തരിക.. എൻ്റെ ജീവിതത്തിലെ ആദ്യത്തെയും അവസാനത്തെയും ആയ ഈ അവസ്ഥ അതോടെ അവസാനിക്കുമല്ലോ..

വണ്ടി എടുത്തു പോകാൻ നോക്ക്.... എന്ന് പറഞ്ഞു ശ്രുതി വീണ്ടും തിരിഞ്ഞിരുന്നു..

അവളുടെ വായിൽ നിന്ന് വീണ്ടും വീണ്ടും വരുന്ന അവജ്ഞ ഇനിയും സഹിക്കാൻ പറ്റില്ല.. വെട്ടിത്തുറന്നു പറയുക എല്ലാം ഒന്നുകിൽ അവളുടെ ഉള്ളിൽ കൊള്ളും അല്ലെ അവൾ തള്ളും..

ഇനി ഇത് പറയാതെ മുൻപോട്ടു പോകുവാൻ കഴിയില്ല.. അവസാനമായി അവളുടെ മനസ്സ് സ്വന്തം ആക്കാൻ ഒരു യാചന കൂടി നടത്തി നോക്കാം..

അതോടെ കിട്ടിയാൽ ശ്രുതി സ്വന്തം.. പോയാൽ അധോഗതി..

സനേഷ്.. ശരിയാ നിങ്ങളുടെ നോട്ടത്തിൽ എനിക്ക് അമ്മയെയും പെങ്ങളെയും തിരിച്ചറിയാത്തവൻ ആണ്.. അത് നിങ്ങൾക്ക് ഇപ്പോൾ ഉണ്ടായ അറിവല്ല..