Chapter Title : കല്യാണം 9 [കൊട്ടാരംവീടൻ]

ഇഷ്ട്ടം ആരുന്നില്ല എന്ന് എനിക്ക് മനസ്സിലായത്  ചേട്ടൻ പറഞ്ഞപ്പോളാ.. “

“മ്മ്.. “

“ അന്ന് എന്റെ കൂട്ടുകാരി എന്നോട് പറഞ്ഞു.. ഒന്നും കാര്യം ആക്കണ്ട നിന്റെ പഠിത്തം.. ഭാവി മാത്രം നോക്കിയ മതിയാന്ന് ആണ്...എല്ലാം പയ്യെ ശെരിയാകും എന്നും ... പക്ഷെ ചേട്ടന്റെ കൂടെ ഓരോ നിമിഷവും ജീവിക്കുമ്പോൾ എനിക്ക് തോന്നുവാ അത് തെറ്റാരുന്നു എന്ന്.. ചേട്ടന്റെ സമാധാനവും.. ഉണ്ടാരുന്ന സന്തോഷം കൂടെ ഞാൻ കളഞ്ഞു എന്നും ...“

ഞാൻ അവളുടെ മുഖത്തു നോക്കാതെ ദൂരെ കൊക്കയിലേക്ക് നോക്കി നിന്നു...അവൾ തുടർന്നു

“ ചേട്ടൻ  പറഞ്ഞത് പോലെ ചേട്ടൻ തിരിച്ചു പൊക്കോ... ഒരു ഭാര്യയുടെ അധികാരത്തിനോ അവകാശത്തിനോ ഒരിക്കലും ഞാൻ വരൂല..പക്ഷെ ഈ താലി ഒരിക്കലും എന്നോട് അഴിക്കാൻ പറയരുത്.. പിന്നെ എന്റെ അമ്മയും ഒരിക്കലും അറിയരുത്.. പാവം സന്തോഷത്തോടെ ജീവിച്ചോട്ടെ..“

അവൾ ഇടാറുന്ന സ്വരത്തോടെ വിങ്ങി പറഞ്ഞു.. നടന്ന വണ്ടിയിൽ കയറി... ഒന്നും തിരിച്ചു പറയാൻ ആവാതെ ഞാൻ ആ നിൽപ്പ് അവിടെ തുടർന്നു.. ഇനി എന്ത് പറയണം എന്ത് ചെയ്യണം എന്ന് അറിയാതെ നിന്നു..

പെട്ടന്ന് ഫോൺ ബെൽ അടിച്ചു.. എടുത്ത് നോക്കി അമ്മയാണ്.

“ഹലോ.. “

“ മോനെ എവിടെയെത്തി.. “

“ചൂരം കയറുന്നതേ ഒള്ളു അമ്മേ.... “

“ ശെരി... ചെന്നിട്ട് വിളിക്കണേ.. “

ഞാൻ ഫോൺ കട്ട്‌ ചെയ്ത് വണ്ടിക്ക് ഉള്ളിലേക്ക് കയറി. എന്നെ കണ്ടപ്പോളെ അവൾ കണ്ണുകൾ തുടച്ചു നേരെ ഇരുന്നു.. ഞാൻ വണ്ടി മെല്ലെ മുൻപോട്ട് എടുത്തു.. ചുരം മെല്ലെ കയറി തുടങ്ങി..

“ എടൊ..