Chapter Title : കല്യാണത്തിലൂടെ ശാപമോക്ഷം [Revised and Extended] [kkwriter 2024]

കൈകൾ അമ്മയുടെ പൊക്കിൾ മുതൽ മേലോട്ട് തഴുകി, മുലകളിൽ പൊതിഞ്ഞ്, മുലക്കണ്ണുകൾ ഞരടി. അവ കല്ലിച്ചുവരുന്നത് അവൻ തൊട്ടറിഞ്ഞു. പിന്നെ ഒരു കൈ മെല്ലെ ഒരു കള്ളനെപ്പോലെ താഴേയ്ക്കിറങ്ങി, അവളുടെ തുടയിടുക്കിലെ തേൻ പൂവിനെ തൊട്ടു. എല്ലാം അവന്‌ പുതിയ അനുഭവങ്ങളായിരുന്നു.

അവന്റെ ഷോർട്ട്സിനുള്ളിലെ ഉരുക്കുകുണ്ണ അവൻ അമ്മയുടെ ചന്തിയ്ക്കിടയിൽ വെച്ച് അമർത്തി.

തന്റെ നിയന്ത്രണം വിടും എന്ന് മാലിനിയ്ക്ക് ഉറപ്പായി.

മാലിനി മന്ത്രിച്ചു- മോനെ, ഭക്ഷണം റെഡിയാക്കട്ടെ. എന്നിട്ട് നമുക്ക് മുറിയിൽ പോകാം.

അരുൺ ഈണത്തിൽ- ആരുടെ മുറിയിൽ…?

മാലിനി അതേ ഈണത്തിൽ- എന്റെ ഭർത്താവിന്റെ മുറിയിൽ…

അരുൺ- ശരി. എന്നാലും ഞാൻ ഇങ്ങനെ ഇവിടെ നിന്നോളാം.

മാലിനി- അതുപറ്റില്ല. നീയിങ്ങനെ ചെയ്തുകൊണ്ടിരുന്നാൽ എനിക്ക് പണിയൊന്നും ചെയ്യാൻ പറ്റില്ല. നീ മുൻവശത്ത് പോയിരിക്ക്. ങ്ഹാ പിന്നേ, ഇന്നലത്തെ നമ്മുടെ മണിയറയിൽപ്പോയി ആരെങ്കിലും കണ്ടാൽ ചോദ്യം വരാവുന്ന എന്തെങ്കിലും ഉണ്ടോന്ന് നോക്ക്. ആ പന്തങ്ങളും, തീപ്പെട്ടിയും ഒക്കെ ഒന്ന് മാറ്റിയേക്ക്.

അരുൺ ചിരിച്ചുകൊണ്ട്- പന്തങ്ങൾ അവിടെത്തന്നെ കിടന്നോട്ടെ. അമ്മ-മകൻ പൂജ നടന്നതല്ലേ? ഓപ്പോൾ ചോദിച്ചാലും പറയാം. ഹ ഹ ഹ...

മാലിനി- തുടക്കത്തിൽ എന്തായിരുന്നു വിമ്മിഷ്ടം! ഞാൻ ആകെ പേടിച്ചു പോയി.

അരുൺ- എന്നാലെന്താ? ശാന്തിമുഹൂർത്തം എങ്ങനെയുണ്ടായിരുന്നു?

മാലിനി- ആഹാ! ഒറ്റ രാത്രികൊണ്ട് ആൾ ആകെ മാറിയല്ലോ?

അരുൺ- ഒറ്റ രാത്രികൊണ്ട് എന്റെ അമ്മ, എന്റെ വധുവായില്ലെ? ഇന്നലെ നമ്മുടെ ആദ്യരാത്രിയായി മാറിയില്ലേ? അതുവരെ എന്തൊക്കെ പേടികളായിരുന്നു നമുക്ക് രണ്ടുപേർക്കും? അമ്മയുടെ ഒരു ചുംബനം നമ്മളെ രണ്ടുപേരേയും മാറ്റിയില്ലേ? എല്ലാ അർത്ഥത്തിലും അമ്മ എന്റെ ഭാര്യയായില്ലേ? അപ്പോൾ ഞാനും മാറി…

അവൻ അമ്മയുടെ കവിളിൽ ഒരുമ്മ കൊടുത്തു.

മാലിനി തിരിഞ്ഞ് വേവലാതിയോടെ അവന്റെ കണ്ണുകളിൽ നോക്കി ചോദിച്ചു- മോനേ നിനക്ക് എന്തെങ്കിലും അനിഷ്ടം ഉണ്ടോ?

അരുൺ- അമ്മേ, അനിഷ്ടമോ? ഇഷ്ടം കൂടുകയാണ്‌ ചെയ്തത്, എന്റെ അമ്മയോട്. എനിക്ക് ഇനി അമ്മയെ അമ്മയായിത്തന്നെ വേണം. ഞാൻ അമ്മയിൽ കേറ്റുമ്പോൾ മകൻ കേറ്റുന്നതായിത്തന്നെ കരുതണം. നമുക്ക് മറ്റാരും ആകണ്ട. മറ്റാരെയും ബോധിപ്പിക്കണ്ട.

മാലിനിയുടെ കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞുപോയി.

മാലിനി- എനിക്ക്, നീയെന്റെ മകനായി