Chapter Title : കല്യാണത്തിലൂടെ ശാപമോക്ഷം [Revised and Extended] [kkwriter 2024]

എനിക്കാദ്യം, എന്റെ അമ്മയാണ്‌ കുടിക്കേണ്ടത്.

ഓപ്പോളുടെ അധരം വിടർന്നു. അരുൺ നീട്ടിയ പാൽ ഗ്ലാസ് മൊത്തി അൽപം കുടിച്ചു.

അരുൺ- പകുതി ഭാര്യക്കും, ബാക്കി ഭർത്താവിനും.

ഓപ്പോൾ- എല്ലാം തുല്യം?

അരുൺ- ഞാൻ നിങ്ങൾക്ക് രണ്ടുപേർക്കും തുല്യമാണ്‌. എനിക്ക് നിങ്ങൾ രണ്ടാളും തുല്യം. അങ്ങനെയായിരുന്നു എന്നും. ഇനിയും.

ഓപ്പോൾ പകുതിയോളം പാൽ കുടിച്ചു.

അരുൺ ഓപ്പോളുടെ കണ്ണുകളിലേക്ക് നോക്കിക്കൊണ്ട് ഗ്ലാസ്സിൽ ഉണ്ടായിരുന്നത് ബാക്കി കുടിച്ചു.

ഓപ്പോൾ അനങ്ങാതെ അവനെ നോക്കി നിന്നു.

തന്റെ മുന്നിൽ തന്റെ ഭർത്താവായി നിൽക്കുന്ന തന്റെ മകൻ.

തന്നിൽ പിറന്നില്ലെങ്കിലും തനിക്കായിപ്പിറന്നവൻ!

ചുണ്ടുകൾ തുടക്കാനായി ഉയർത്തിയ കൈകൾ അരുൺ തടഞ്ഞു. എന്നിട്ട് തന്റെ ചുണ്ടുകളും നാവും കൊണ്ട് ഓപ്പോളുടെ ചുണ്ടത്ത് പറ്റിയിരുന്ന പാൽപ്പത ഒപ്പിയെടുത്തു.

ഓപ്പോൾ തിരിച്ചും.

അതിനിടയിൽ ഇരുവരുടെയും കൈകൾ പരസ്പരം പുണർന്നിരുന്നു.

ചുണ്ടുകളും നാവുകളും പിണയുന്നതിനിടയിൽ പാൽപ്പത തീർന്നതൊന്നും ഇരുവരും അറിഞ്ഞില്ല.

ശ്വാസം ഒന്നായി മാറുന്നതവർ അറിഞ്ഞു.

ഇതാണ്‌ സത്യത്തിൽ തന്റെ ആദ്യരാത്രി എന്ന് പെട്ടെന്ന് ഓപ്പോളുടെ മനസ്സ് പറഞ്ഞു.

മറ്റെല്ലാം ഇതിലേക്ക് നയിച്ച നിയോഗങ്ങൾ മാത്രം.

അമ്മയല്ലാതെ മറ്റൊരുവളിൽ തന്റെ പ്രേമം മുളപൊട്ടുന്നത് അരുൺ അറിഞ്ഞു.

ഓപ്പോൾ ആയിരുന്നു താൻ തേടിയിരുന്ന കാമുകി എന്നും അവന്റെ മനസ്സ് പറഞ്ഞു.

തന്നെ നോക്കുന്ന, താൻ നോക്കുന്ന ആ കണ്ണുകളിൽ പ്രേമം മാത്രമാണുള്ളതെന്ന് അവൻ അത്ഭുതത്തോടെ മനസ്സിലാക്കി.

തനിക്കായി കാത്തിരിക്കുകയായിരുന്നു ഓപ്പോൾ!

എന്നു മുതലായിരിക്കും അത്?

ഇതുവരെ എന്തേ താനത് അറിയാതെപോയി?

അരുൺ- ഓപ്പോൾ ഒന്ന് കണ്ണടച്ചേ.

ഓപ്പോൾ അനുസരണയോടെ കണ്ണടച്ചു നിന്നു.

അരുൺ- ഞാൻ പറയാതെ യാതൊരു കാരണവശാലും കണ്ണ്‌ തുറക്കരുത്.

ഓപ്പോൾ തലയാട്ടി.

അരുണിന്റെ കൈകൾ തന്റെ വിരലുകളെ ഉയർത്തുന്നതും ഒരു മോതിരം അണിയിക്കുന്നതും ഓപ്പോൾ അറിഞ്ഞു. അവളുടെ ഉടൽ ആകെ ഒന്ന് വിറച്ചു. കണ്ണുകൾ തുറന്ന് അത് നോക്കാൻ അവളുടെ മനസ്സ് കുതികൊണ്ടു. അവൾ മനസ്സിനെ അടക്കി. അടുത്ത നിമിഷം തന്റെ കഴുത്തിൽ അരുൺ ഒരു മാല അണിയിക്കുന്നത് അവൾ അറിഞ്ഞു. പിന്നെ മെല്ലെ തന്റെ കമ്മലുകൾ ഒരോന്നയി ഊരിയെടുക്കുന്നതും സൂക്ഷിച്ച്, വേദനിപ്പിക്കാതെ തന്റെ കാതുകളിൽ കമ്മലുകൾ അണിയിക്കുന്നതും