Chapter Title : കല്യാണത്തിലൂടെ ശാപമോക്ഷം [Revised and Extended] [kkwriter 2024]

അൽപാൽപം വെള്ളത്തുള്ളികൾ അമ്മയുടെ ദേഹത്തേക്ക് ഒഴുകിയിറങ്ങുന്നുണ്ട്.

അമ്മയുടെ വെളുത്തുമെലിഞ്ഞ കൈത്തണ്ടയിൽ താൻ കെട്ടിക്കൊടുത്ത ഏലസ്.

അമ്മ ഒന്നു തിരിഞ്ഞപ്പോൾ അരുൺ താൻ കെട്ടിയ ഏലസ്സിന്റെ ചരട് അമ്മയുടെ സാരിയുടെ മുകളിൽ അരയിലും കണ്ടു.

അരുൺ- അമ്മേ എനിക്ക് കുറെ നാൾ ആയിട്ടുള്ള സംശയം ആണ്. എന്തിനാണ് സ്ത്രീകൾ കല്യാണം കഴിഞ്ഞാൽ തിരുനെറ്റിയിൽ സിന്ദൂരം തൊടുന്നത്?

മാലിനി- അത് ഭർത്താവിന്റെ ഐശ്വര്യത്തിനും ആയുരാരോഗ്യസൗഖ്യത്തിനും വേണ്ടിയാണ്.

അരുൺ- മ്മ്. ഇപ്പോൾ ഇത് എനിക്ക് വേണ്ടി അല്ലേ തൊടുന്നത്?

മാലിനി- അതേ.

അരുൺ- അമ്മ ഇനി മുതൽ എന്നും സിന്ദൂരം തൊടോ?

മാലിനി- മ്മ്.

അരുൺ- അപ്പോൾ ഇത് ആരെങ്കിലും കാണില്ലേ?

മാലിനി- പുറത്തേക്ക് പോകുമ്പോൾ ചെറുതായി തൊടാം. ആരും കാണാത്ത രീതിയിൽ.

അരുൺ- മ്മ്. ഈ താലിമാലയോ?

മാലിനി- അത് ഒരു പ്രശ്നം ആണ്. പക്ഷേ ഇത് അഴിച്ച് കളയാൻ പറ്റില്ലല്ലോ? സ്വർണ്ണമാലയിൽ കോർക്കാം. ഒരു ലോക്കറ്റും കൂടെ ഇടാം. അപ്പോൾ ആരും പെട്ടെന്ന് അറിയില്ല.

അരുൺ- ഓപ്പോളിൽ നിന്ന് എങ്ങനെ ഒളിക്കും?

മാലിനി- ഓപ്പോളിൽ നിന്ന് ഒന്നും ഒളിക്കാതെയിരിക്കാൻ നോക്കാം.

അരുൺ- ഓപ്പോൾ ഇത് സ്വീകരിച്ചില്ലെങ്കിലോ?

മാലിനി- നിന്റെ കാര്യത്തിൽ എന്നേക്കാൾ ആധി ഓപ്പോൾക്കാണ്‌. സ്വീകരിക്കും.

അരുൺ- മ്മ്.

അവർ ഭക്ഷണം കഴിച്ചു കഴിഞ്ഞ് രണ്ട് പേരും ടീവി കാണാൻ പോയി. അത് കണ്ട് കൊണ്ടിരിക്കുന്നതിന്റെ ഇടക്ക് മാലിനി പറഞ്ഞു,

മാലിനി- അരുൺ ഇന്ന് രാത്രിയാണ് തകിടുകൾ കുഴിച്ചിടേണ്ടത്.

അരുൺ- മ്മ്.

മാലിനി- രാത്രി ആവുമ്പോൾ ഞാൻ വന്ന് വിളിക്കാം.

അരുൺ- ശരി.

സമയം കടന്ന് പോയി. അന്ന് രാത്രി മാലിനി പറഞ്ഞത് പോലെ തന്നെ അരുണിനെ വന്ന് വിളിച്ചു. രണ്ട് പേരും കൂടി ഇല്ലത്തിന്റെ നാല് മൂലയിലും തകിട് കുഴിച്ചിട്ടു.

എല്ലാം കഴിഞ്ഞ് തിരിച്ച് പോവാൻ നേരം അരുൺ അമ്മയെ വിളിച്ചു,

അരുൺ- അമ്മേ..

മാലിനി- എന്താടാ?

അരുൺ- നമുക്ക് കുറച്ചു നേരം ഹാളിൽ സംസാരിച്ച് ഇരുന്നാലോ?

മാലിനി- മ്മ്

അരുണും മാലിനിയും രണ്ട് വലിയ കസേര വലിച്ചിട്ട് മുഖത്തോട് മുഖം നോക്കി ഇരുന്നു.

അരുൺ- ഈ ദിവസവും