Chapter Title : കല്യാണത്തിലൂടെ ശാപമോക്ഷം [Revised and Extended] [kkwriter 2024]

അവളുടെ മുഖത്തിനു ചേർന്ന ചെറിയ കല്ലുവെച്ച, കുഞ്ഞു കമ്മലുകൾ, നിറുകയിൽ സിന്ധൂരം. കണ്ണുകളിൽ നേരിയതോതിൽ കൺമഷി. മുഖത്ത് യാതൊരുവിധ മേക്കപ്പും ഇല്ല. അല്ലാതെ തന്നെ ആ മുഖം തിളങ്ങുന്നുണ്ട്‌. ഇടതുകയ്യിലും, അരയിലും, അരുൺ കെട്ടിയ ഏലസ്സുകൾ.

മാലിനി വന്ന് ബെഡിൽ ഇരുന്നു. രണ്ട് പേരും ഒരു നിമിഷം മൗനം പാലിച്ചു. മാലിനി എന്തെങ്കിലും പറയണ്ടേ എന്ന് കരുതി അരുണിനോട് ചോദിച്ചു,

മാലിനി- ഈ പന്തങ്ങൾ എന്താ കത്തിക്കാഞ്ഞത്?

അരുൺ- വന്നപ്പോൾ കുറച്ചു കൂടി വെളിച്ചം ഉണ്ടായിരുന്നു. നല്ല നിലാവും ഉണ്ടല്ലോ. പിന്നെ അമ്മ കൂടി വന്നിട്ട് കത്തിക്കാം എന്ന് കരുതി.

മാലിനി- മ്മ്. ഇന്ന് പൂർണ്ണചന്ദ്രൻ ആണല്ലോ. എന്നാലും ഇവിടെ ഇരുട്ട് കൂടുന്നുണ്ട്. ആ തീപ്പെട്ടി താ ഞാൻ കത്തിക്കാം.

അരുൺ- വേണ്ട, ഞാൻ കത്തിക്കാം അമ്മേ.

അവന്റെ എഴുന്നേറ്റ് കൈയിൽ ഉള്ള തീപ്പെട്ടി ഉരച്ച് ഇരുവശത്തുമുള്ള പന്തം കത്തിച്ചു. ഇപ്പോൾ അവിടെ നല്ല വെളിച്ചം ഉണ്ട്. എന്നിട്ട് അവൻ അമ്മയുടെ അടുത്ത് അമ്മയെ നോക്കി നിന്നു. അവന്റെ ഹൃദയം ഇടിക്കുന്നത് അവന്‌ കേൾക്കാമായിരുന്നു.

മാലിനി- ഓ പാലിന്റെ കാര്യം മറന്നു.

മാലിനി എഴുന്നേറ്റ് കൈയിൽ ഉള്ള പാൽ അരുണിന് നീട്ടി.

അവൻ പെട്ടെന്ന് തന്നെ അത് പകുതി കുടിച്ച്, ബാക്കി അമ്മക്ക് നൽകി.

മാലിനിയും ടെൻഷൻ കാരണം അത് പെട്ടെന്ന് കുടിച്ചു. ഗ്ലാസ്സ് കട്ടിൽ കാൽക്കലെ പന്തത്തിനടുത്ത് താഴെ കമഴ്ത്തി വെച്ചു. പാലിന്റെ മണം കേട്ട് ക്ഷുദ്രജീവികൾ വരരുതല്ലോ.

ഇരുവരും തങ്ങളുടെ ദ്രുതഗതിയിൽ പിടയ്ക്കുന്ന ഹൃദയങ്ങളോടെ, ആശങ്കകളോടെ മുഖത്തോടുമുഖം നോക്കാൻ മടിച്ച് കട്ടിലിനരികെ നിന്നു.

അരുണിന്റെ കണ്ണുകൾ ചുറ്റും നോക്കി. പന്തത്തിന്റെ വെളിച്ചവും,നേർത്ത ഇരുട്ടും, ഈ ഒഴുകുന്ന നിലാവെളിച്ചവും, ഈ കട്ടിൽ, വിരി, തലയണകൾ, പിന്നെ ഈ സ്ഥലവും; ഇതൊക്കെ അവൻ മുൻപ് എവിടെയോ കണ്ടിട്ടുള്ള പോലെ തോന്നി.

ഒന്നു കൂടി ചുഴിഞ്ഞ് ആലോചിച്ചപ്പോൾ ആണ് മനസിലായത്, ഇത് അവൻ ആവർത്തിച്ചുള്ള സ്വപ്നത്തിൽ കണ്ടിരുന്ന അതേ സ്ഥലം ആയിരുന്നെന്ന്!

ചുറ്റും നോക്കുന്നതിന്റെ ഇടയ്ക്ക്, അവൻ മാലിനിയെക്കൂടി അറിയാതെ ശ്രദ്ധിച്ചു.

അവന് വിശ്വസിക്കാൻ ആയില്ല!

തന്റെ സ്വപ്നത്തിൽ വരുന്ന