Chapter Title : കല്യാണി 10 [മാസ്റ്റര്‍]

ഒന്ന് നോക്കി. ആദ്യമായാണ് രാത്രി മറ്റൊരു പെണ്ണിന്റെ മുറിയില്‍ താന്‍ പോകുന്നത്. അതും ഗോപികയുടെ! അടിമുടി മദാലസയായ പെണ്ണ്. അവന്‍ മെല്ലെ കതകില്‍ മുട്ടി. അല്‍പ്പം കഴിഞ്ഞപ്പോള്‍ കതക് തുറക്കപ്പെട്ടു. ഉള്ളിലേക്ക് നോക്കിയ മോഹനന്റെ ശേഷിച്ച നിയന്ത്രണം കൂടി ഇല്ലാതായി.

“ഉള്ളിലേക്ക് കേറ്..വേഗം”

ഗോപിക മന്ത്രിച്ചു. ഒരു യന്ത്രത്തെപ്പോലെ ഉള്ളില്‍ കയറിയ മോഹനനെ രൂക്ഷമായ മുല്ലപ്പൂഗന്ധം സ്ത്രീയുടെ മദം മുറ്റിയ വിയര്‍പ്പുമായി ഇടകലര്‍ന്ന് വരവേറ്റു.

“കല്യാണിയുടെ ഗന്ധം..”

കാമത്തിരയിളക്കത്തിന്റെ നടുവിലും മോഹനന്റെ മനസ് ഭീതിയോടെ മന്ത്രിച്ചു. പക്ഷെ ഗോപികയുടെ പെരുമാറ്റത്തില്‍ അവന് യാതൊരു അസ്വാഭാവികതയും കാണാനും കഴിഞ്ഞില്ല. ബാധ കയറിയാല്‍ പൊതുവേ ആളുകള്‍ പെരുമാറുന്ന രീതി തനിക്കറിയാം. പക്ഷെ ഈ ഗന്ധം..അത് തന്നെ അസ്വസ്ഥമാക്കുന്നു.

കതകടയ്ക്കുന്ന ഗോപികയെ അവന്‍ തിരിഞ്ഞു നോക്കി. മുന്‍പ് ധരിച്ചിരുന്ന അരപ്പാവാടയും ബ്ലൌസും അവള്‍ ഊരി കളഞ്ഞിരിക്കുന്നു. പെണ്‍കുട്ടികള്‍ അടിയില്‍ ഇടുന്ന വെളുത്ത നിറമുള്ള ഒരു ഷിമ്മീസ് മാത്രമാണ് അവളുടെ ദേഹത്ത് ഉള്ളത്. സമൃദ്ധമായ മുടി അഴിച്ചിട്ടിരിക്കുകയാണ്. കൊഴുത്ത കൈകള്‍ പൂര്‍ണ്ണ നഗ്നം. നെഞ്ചില്‍ എഴുന്ന് നില്‍ക്കുന്ന മുലകള്‍ പകുതിയും പുറത്തേക്ക് കാണാം. കഷ്ടിച്ച് ചന്തികള്‍ മറയാന്‍ തക്ക ഇറക്കമുള്ള അവളുടെ ഷിമ്മീസിനു താഴെ കൊഴുത്ത തുടകള്‍ മുക്കാലും നഗ്നം. കതകടച്ച ശേഷം ഒരു വശ്യമായ ചിരിയോടെ ഗോപിക തിരിഞ്ഞു. അവളുടെ ചുണ്ടുകളിലെ ദാഹം മോഹനന്റെ തൊണ്ട വരളിച്ചു.

“ഇരിക്ക്..എന്താ ഒരു പരിഭ്രമം പോലെ..എന്നെ കണ്ടിട്ടില്ലേ ഇതുവരെ”

കിലുകിലെ ചിരിച്ചുകൊണ്ട് അവള്‍ ചോദിച്ചു. മോഹനന് ആ ചിരി കല്യാണിയുടെ ചിരി പോലെയാണ് തോന്നിയത്.

“നീ പേടിക്കണ്ട..മഞ്ജുഷ ഒന്നും അറിയാന്‍ പോകുന്നില്ല” ഗോപിക വീണ്ടും കുപ്പിവളകള്‍ കിലുങ്ങുന്നത് പോലെ ചിരിച്ചു.

മോഹനന്‍ അത് കേട്ട് ഞെട്ടാതിരുന്നില്ല; കാരണം അവനും മഞ്ജുഷയും തമ്മിലുള്ള അടുപ്പം തറവാട്ടില്‍ ഒരാള്‍ക്കും അറിയാമായിരുന്നില്ല. ആകെ അറിഞ്ഞിരുന്ന ഏക ആള്‍ കല്യാണി ആണ്. അവള്‍ മരിച്ചു പോകുകയും ചെയ്തു. പിന്നെ ഗോപിക അതെങ്ങനെ അറിഞ്ഞു എന്നവന്‍ ഭയത്തോടെ ആലോചിച്ചു. ഒരു പക്ഷെ മഞ്ജുഷ തന്നെ ഇവളോട്‌ പറഞ്ഞതാണോ? അതോ ഇനി താന്‍ ഭയക്കുന്നത് പോലെ കല്യാണിയുടെ ആത്മാവ് കയറിയ ഗോപിക ആണോ തന്റെ