Chapter Title : കൺകെട്ട് [ആനീ]

എത്തിക്കേണ്ടെന്നു അവൾ കരുതി.

“എടോ അവിടെയെന്താ പരുപാടി തനിറിയുവോ”???

“എനിക്ക് പോയിട്ട് തിരക്കുണ്ട്”

അവളുടെ ചോദ്യം ഇഷ്ടപെടാത്ത പോലെ അവൻ മറുപടി പറഞ്ഞു…

“തനിക്കെന്നേം കൂടെ അവിടെ കൊണ്ടുപോകാൻ പറ്റുവോ”

തന്നോട് കള്ളം പറഞ്ഞുകൊണ്ട് എന്തിനവർ അവിടെ പോയെന്ന് അറിയണമെന്ന് തമിതക്ക് വാശിയായി..

“ഇല്ല മേടം എന്നെ കൊണ്ട് പറ്റില്ല രാത്രിയല്ലേ പോരാത്തതിന് കാടും,അങ്ങോട്ട് തിരിച്ചു പോകാൻ പറ്റാത്തത് കൊണ്ടാണ് ഞാൻ ഈ ബാഗ് ഇവിടെ ഇട്ടത്”

“ഞാൻ നല്ല പൈസ തരാം എനിക്കും അവിടെ പോയെ പറ്റു എന്നെയും കൂടെ ഒന്ന് കൊണ്ടുപോകുമോ ”

“മേടം കുറച്ച് റിസ്ക്കാണ് ഞാൻ പറഞ്ഞില്ലേ പറ്റില്ലെന്ന് ”

“ഒരു മിനുറ്റ്”

അവൾ പെട്ടന്ന് അകത്തേക്ക് കയറി തന്റെ ബാഗ് തുറന്ന് നാല് അഞ്ചുറിന്റെ നോട്ട് ര
അവന് നേരെ നീട്ടി.

“മേടം എന്ത് തന്നാലും ഞാൻ ഇല്ല”

അവൻ കട്ടായം പറഞ്ഞു…….

“ഇതൊരു അഡ്വാൻസ്സായി കുട്ടിയാൽ മതി ടോട്ടൽ അയ്യായിരം രൂപ തരും ബാക്കി എന്നെ അവിടെ എത്തിക്കുമ്പോൾ പോരെ ”

“അത് പിന്നെ ”

“ഇത്ങ്ങോട്ട് പിടിചേ…”

തമിത അവന്റെ കയ്യിലേക്ക് അ പണം വെച്ചുകൊടുത്തു….

“ഓക്കേ മേടം”

അവൻ മനസ്സില്ലാ മനസ്സോടെ സമ്മതം പറഞ്ഞത് കേട്ടതും വീണ അവൻ താഴെ ഇട്ട ബാഗെടുത്തു കൊണ്ട് വാതിൽ ലോക്ക് ചെയ്തു വേഗം കുതിരവണ്ടിയിൽ കയറി… അവൻ ഒരു മുളി പാട്ടോടെ കുതിര വണ്ടിയുടെ മുന്നിൽ കയറി കൊണ്ട് കുതിരയെ തെളിച്ചു…പരിചിതമെന്നോണം കുതിര അ ഇടുങ്ങിയ വഴിയിലേക്ക് പെട്ടന്ന് കയറി…

തമിത അവർ മറന്നു വെച്ച തന്റെ കയ്യിലെ ബാഗ് തുറന്നു അതിന്റെ ഉള്ളിലെന്താണെന്നു നോക്കി…

അതൊരു ഡി എസ് എൽ ആർ ക്യാമറയായിരുന്നു കൂടെ ഒരു മെൻ പേഷ്സും അ പേഴ്സ്സ് തുറന്നുനോക്കിയ അവൾക്ക് ഒരു ഐഡി കാർഡ് കിട്ടി…

“മരുതനായകം ”.........

അവൾ കുറച്ച് ശബ്ദത്തിൽ അ ഐഡിയിലേ പേര് വായിച്ചു..

“അവരെ മേടത്തിന് അറിയുമോ”

മുന്നിലെ പയ്യൻ അതിശയത്തോടെ അവളോട് ചോദിച്ചു…

“ഇല്ല ആരാ ഇയാള് ”

“ഈ ദേവൻസാറില്ലെ അവരുടെ ചങ്ങായിയാണ്”

“അപ്പോൾ നിനക്ക് എല്ലാരേയും അറിയാ
മല്ലേ പിന്നെന്താണ് നേരത്തെ അവർ ആരെക്കെയാണെന്നു പറയാഞ്ഞത് ”???

“സോറി മേടം അപ്പോൾ പറയാൻ തോന്നിയില്ല ”

“ മ്മ് ഓക്കേ എന്നിട്ട് ചേച്ചി ഇങ്ങനൊരു കൂട്ടുകാരൻ ഉള്ളതായിട്ട് എന്നോട് പറഞ്ഞില്ലല്ലോ”

“അതെനിക്കറിയില്ല മേടം നിങ്ങളോടെന്താ പറയാത്തതെന്ന് ”