Chapter Title : ❣️കണ്ണന്റെ അനുപമ 10❣️ [Kannan]

തോന്നീല.പറഞ്ഞതിൽ തെറ്റൊന്നും ഇല്ലാ...

"നീ കെടന്ന് കരയാതെ പെണ്ണേ..
ഇനി എന്ത് ഭൂകമ്പം ഉണ്ടായാലും നീയല്ലാതെ ഒരു പെണ്ണും ഇവന്റെ ഭാര്യയായിട്ട് ഈ പടി കേറൂല.. അതെന്റെ വാക്കാ.... “

അമ്മുവിനെ പിടിച്ചെഴുന്നേൽപ്പിച്ച്
കണ്ണ് തുടച്ചു കൊണ്ട് ലച്ചു പറഞ്ഞു

അതോടെ പെണ്ണിന്റെ മുഖം തെളിഞ്ഞു അവളൊന്ന് ഉഷാറായി.

"എന്നെ കൊണ്ടാക്കിത്താ ഏട്ടാ.. “

ചിന്നു കയ്യിൽ തൂങ്ങി കൊണ്ട് പറഞ്ഞു.അവളുടെ അനവസരത്തിൽ ഉള്ള ഡയലോഗ് എനിക്കത്ര ഇഷ്ടപെട്ടില്ലങ്കിലും ഒരു കണക്കിന് ഇവിടുന്ന് പോവുന്നത് നല്ലതാണെന്നു തോന്നി. ഈ വീർപ്പുമുട്ടലിൽ നിന്ന് ഒരു മോചനം ആവുമല്ലോ

“എന്നാ വാ... നീ പോരുന്നുണ്ടോ..?

ഞാൻ അമ്മുവിനെ നോക്കി ചോദിച്ചു.അവൾ സംശയത്തോടെ എന്നെ നോക്കി.

"വാ ചേച്ചി, എന്റെ വീട് കണ്ടിട്ടില്ലല്ലോ..?

ചിന്നു അവളെ നിർബന്ധിച്ചു..

"പൊയ്ക്കോട്ടേ അമ്മേ...?

അമ്മു ലച്ചുവിന് നേരെ തിരിഞ്ഞു..

"ആ പോയിട്ട് വാ....
സൂക്ഷിച്ചു പോണേ... "

ലച്ചുവിന്റെ അനുവാദം കിട്ടിയതോടെ പെണ്ണ് ആവേശത്തോടെ റെഡിയായി.മൂന്ന് പേരും കൂടെയാണ് പോയത്. എല്ലാം തീപ്പെട്ടി കൊള്ളികൾ ആയതു കൊണ്ട് പ്രയാസം ഉണ്ടായില്ല.
വീട്ടിലെത്തിയ ഉടനെ ചിന്നു അമ്മുവിനെയും കൂട്ടി അകത്തേക്ക് പോയി അമ്മക്ക് പരിചയപ്പെടുത്തി.കുറച്ച് നേരം സംസാരിച്ചതിന് ശേഷം ഞങ്ങൾ പോവാനായി ഉമ്മറത്തേക്ക് വന്നു. അപ്പോ ചിന്നു പരുങ്ങലോടെ എന്റെ അടുത്തേക്ക് വന്നു.അവൾക്കെന്തോ പറയാനുണ്ടെന്ന് ആ മുഖത്ത് നിന്നും വ്യക്തമായിരുന്നു.

"എനിക്ക് കുറച്ച് പൈസ കടം തരുവോ..?

അവൾ പതിയെ എന്നോട് ചോദിച്ചു..

"എന്തിനാടി..... “

ഞാൻ ആകാംഷയോടെ മറു ചോദ്യമുന്നയിച്ചു.

"ഫീസടക്കണ്ട ഡേറ്റ് കഴിഞ്ഞു.അമ്മേടെ അക്കൗണ്ടിൽ തൊഴിലുറപ്പിന്റെ പൈസ കേറീട്ടില്ല..കേറിയാലുടനെ തിരിച്ചു തരാം.. "

“എത്രയാ...?

ഞാൻ ഗൗരവം വെടിയാതെ അവളെ നോക്കി..

"അറുനൂറ് രൂപ....

"നിന്നോട് കുറച്ച് നേരം മുന്നേ പറഞ്ഞതൊക്കെ നീ മറന്നോടീ തെണ്ടീ.. "

നിയന്ത്രണം വിട്ട എന്റെ ശബ്ദം ഉയർന്നു.എന്റെ ഭാവം മാറിയത് കണ്ട അമ്മു എന്റെ കൈയിൽ പിടിച്ചു കൊണ്ട് എന്നെ തടഞ്ഞു. അല്ല പിന്നെ എത്ര പറഞ്ഞാലും പെണ്ണിന് ഫോര്മാലിറ്റി വിട്ട് കളിയില്ല..

"ഇല്ലാ... സോറി.. "

എന്റെ മുഖത്തേക്ക് പരിഭ്രമത്തോടെ നോക്കികൊണ്ട് അവൾ പറഞ്ഞു.

ഞാൻ