Chapter Title : ❣️കണ്ണന്റെ അനുപമ 11❣️ [Kannan]

കാല് കൂടുതൽ ശക്തിയിൽ അമർത്തി. "വിടെടാ... നായെ... ന്റെ കുട്ടീനെ.. " വാതില് തുറന്ന് കൊണ്ട് അവളുടെ അമ്മ മുറ്റത്തേക്ക് ഓടി വരുന്നത് മങ്ങിയ വെളിച്ചത്തിൽ ഞാൻ കാണുന്നുണ്ടായിരുന്നു.പിന്നാലെ എന്നെ നോക്കി ഏങ്ങലടിച്ചു കൊണ്ട് അമ്മുവും ! സർവ ശക്തിയുമെടുത്ത്‌ ഞാൻ ആ കാല് പൊക്കിയതും അയാൾ ഒരലർച്ചയോടെ മലർന്നടിച്ചു വീണു.എണീറ്റു നിന്ന ഞാൻ ഞാൻ ഒട്ടും സമയം പാഴാക്കാതെ അയാളുടെ നെഞ്ചിൽ കയറി ഇരുന്ന് മുഷ്ടി ചുരുട്ടി ശക്തിയിൽ ഇടിച്ചു. മുഖം മുഴുവൻ ഞാൻ കൈ കൊണ്ട് കുത്തി പൊളിച്ചു. അയാളും അലർച്ചയോടെ കൈ തലങ്ങും വിലങ്ങും വീശുന്നുണ്ടായിരുന്നു. "അമ്മൂ.. ആ കത്തി എടുക്ക്.. അവളുടെ കാൽച്ചോട്ടിൽ കിടക്കുന്ന കത്തിയിൽ അയാളുടെ കണ്ണ് പതിഞ്ഞതും ഞാൻ വിളിച്ച് പറഞ്ഞു.എന്നേക്കാൾ ഇരട്ടി ആരോഗ്യമുള്ള ഒരുത്തനോട് വെറും കൈ വെച്ച് അധികം നേരം പൊരുതി നിൽക്കാനാവില്ലെന്ന് എനിക്കുറപ്പായിരുന്നു. "വേണ്ടാ അയാള് പൊയ്ക്കോട്ടേ.." അവൾ കരഞ്ഞു കൊണ്ട് വിസമ്മതിച്ചു "ഇവനെ വെറുതെ വിട്ടാൽ നമ്മക്ക് ജീവിക്കാൻ പറ്റൂല എടുക്കാനാ പറഞ്ഞെ.. “ ഭ്രാന്തനെപ്പോലെ ഞാൻ അവളോട് അലറി.എന്റെ പിടിയിൽ നിന്ന് അയാൾ പതിയെ മോചിതനാവുന്നത് ഞാൻ അറിയുന്നുണ്ടായിരുന്നു. വേറെ വഴിയില്ലെന്ന് മനസ്സിലായ അവൾ കത്തിയെടുക്കാനായി കുനിഞ്ഞതും ഏതോ കാലുകൾ ആ കത്തി തട്ടി തെറിപ്പിച്ചു... വളരെ പരിചിതമായ ആ കാലുകൾ കണ്ടതും ഞാനറിയാതെ എന്റെ മനസ്സ് ഒരു നാമം ഉരുവിട്ടു. അച്ഛൻ !

ഉണ്ണിമാമയെ ക്രൗര്യത്തോടെ നോക്കി ദഹിപ്പിക്കുന്ന ആ കണ്ണുകളുടെ തീഷ്ണത നേരിടാനാവാതെ ഞാൻ നോട്ടം പിൻവലിച്ചു.ഒരു പൂച്ച കുഞ്ഞിനെ തൂക്കിയെടുക്കുന്ന പോലെ എന്റെ കോളറിൽ പിടിച്ചുകൊണ്ട് അച്ഛൻ പിറകിലേക്കിട്ടു.സ്വതന്ത്രനായ ഹുങ്കോടെ എണീറ്റ ഉണ്ണിയുടെ നെഞ്ചിൽ അച്ഛന്റെ കനത്ത കാലുകൾ പ്രഹരമേല്പിച്ചു.ഒരു മാസ്സ് സിനിമ നായകനെ നോക്കി നിൽക്കുന്ന പോലെ ഞാൻ ആ പെർഫോമൻസിൽ അന്തം വിട്ട് നോക്കി നിൽക്കുമ്പോൾ അച്ഛൻ ഉണ്ണിയെ ഷർട്ടിന്‌ കുത്തിപ്പിടിച്ചു പൊക്കി തലങ്ങും വിലങ്ങും തല്ലാൻ തുടങ്ങി. "മേലാൽ എന്റെ ചെക്കനെ ശല്യപ്പെടുത്തിയ..കൊല്ലും ഞാൻ നിന്നെ !" ഈശ്വരാ മൂർഖൻ പാമ്പിനോടാണല്ലോ ഈ ഞാഞ്ഞൂല് ഇത്രേം കാലം നെഞ്ച് വിരിച്ചു ഡയലോഗടിച്ചത്എന്നാണ് ഞാനപ്പോൾ ചിന്തിച്ചത്.