Chapter Title : ❣️കണ്ണന്റെ അനുപമ 9❣️ [Kannan]

തുടച്ചു..

"ഇനീം അവനെ സഹിക്കണ്ട മോളെ, എത്രേം പെട്ടന്ന് നീ അവിടുന്ന് രക്ഷപ്പെടണം.
ഭഗവാനെ എന്തൊരു ലോകാ.. !

ഇടറിയ ശബ്ദത്തിൽ പറഞ്ഞു കൊണ്ട് ലച്ചു അവളെ ചേർത്ത് പിടിച്ചു. തേങ്ങലോടെ അമ്മയുടെ തോളിലേക്ക് വീണ് കെട്ടിപിടിച്ച് അമ്മു പൊട്ടിക്കരയാൻ തുടങ്ങി.

"അയ്യേ കരയൊന്നും വേണ്ടാ പെണ്ണെ.നിനക്കിപ്പോ ജോലി ഒക്കെ കിട്ടൂലെ. മിടുക്കിയായിട്ട് വേറെ നല്ലൊരു കല്യാണം ഒക്കെ കഴിച്ച് ജീവിച്ചു കാണിച്ചു കൊടുക്കണം... !

ഇത്തവണ ലച്ചുവിന്റെ ശബ്ദം ദൃഢമായിരുന്നു..

"അമ്മേ മേമയെ നമുക്ക് പറഞ്ഞയക്കാതിരുന്നൂടെ?

അതുവരെ കാഴ്ചക്കാരനായി നിന്ന എന്റെ നാവ് ചലിച്ചു..

"നീ എന്താ പറയണേ ചെക്കാ ബന്ധം ഒഴിഞ്ഞ പെണ്ണിനെ നമ്മടെ അടുത്ത് നിർത്തിയാൽ നാട്ടുകാര് എന്ത് പറയും?

ലച്ചുവിന് ഞാൻ പറഞ്ഞത് മനസ്സിലായിട്ടില്ല...

"അങ്ങനെ അല്ലമ്മെ എനിക്ക് മേമയെ ഇഷ്ടാണ് !ഞാൻ കല്യാണം കഴിച്ചോളാം... !

ഇതെങ്ങനെ പറഞ്ഞു തീർത്തു എന്ന് എനിക്ക് തന്നെ ഒരു പിടിയും ഇല്ലാ..

" തമാശ പറയണ്ട നേരല്ല ചെക്കാ ഇത് "

ലച്ചു എന്റെ നേരെ ചാടി..

തമാശയല്ല.. എനിക്ക് അമ്മുവിനെ ഇഷ്ടാണ്.. !

ഇത്തവണ ഇത്തിരി കൂടി ധൈര്യം സംഭരിച്ചു കൊണ്ടാണ് ഞാനത് പറഞ്ഞത്..

"കണ്ണാ.....

ആ വിളിയിൽ വീടാകെ ഞെട്ടിത്തരിച്ചത് പോലെ തോന്നി എനിക്ക്. കലങ്ങിയ കണ്ണുകളോടെ ലച്ചു എന്നെ നോക്കി ദഹിപ്പിച്ചു.പിന്നെ എന്റെ മുഖം കൈകൊണ്ട് പിടിച്ചുയർത്തി വല്ലാത്തൊരു നോട്ടം നോക്കി..

"സത്യാണ്...ലച്ചൂ എനിക്കൊത്തിരി ഇഷ്ടാണ്.. ഇത് പറയാനാ ഞാൻ നേരത്തെ മടീല് കെടന്നേ.. "

അടുത്ത നിമിഷം ലച്ചുവിന്റെ കൈ എന്റെ കവിളിൽ ആഞ്ഞു പതിഞ്ഞു.ഞാൻ ബെഡിലേക്ക് മലർന്നുപോയി.ഓർമ വെച്ചിട്ട് ഇങ്ങനൊരു സംഭവം ആദ്യമായിട്ടാണ്. വല്ലാത്തൊരു അറപ്പോടെ ലച്ചു എന്നെ നോക്കി.
എന്റെ വായിൽ നിന്ന് വീണ വാക്കുകൾ ഉൾക്കൊള്ളാൻ ആ മനസ്സിന് ഇനിയും കഴിഞ്ഞിട്ടിട്ടില്ല...

"നിന്റെ ചെറിയമ്മയാട നായെ ഇത് !

അമ്മുവിനെ ചൂണ്ടികാട്ടി ലച്ചു അലറി..

"അതാദ്യം മറന്നത് ഞാനാ ഏട്ടത്തീ.. !

അമ്മുവിന്റെ ഇടറിയ ശബ്ദം !

"ഒത്തിരി സ്നേഹിച്ചു പോയി !
എനിക്കവനെ തന്നൂടെ...

കേട്ടത് വിശ്വസിക്കാനാവാതെ മരവിച്ചിരിക്കുന്ന ലച്ചുവിന്റെ കാലിലേക്ക് വീണ്