Chapter Title : ❣️കണ്ണന്റെ അനുപമ 9❣️ [Kannan]

ഞാൻ തരുന്ന വാക്ക്...

ഒന്നും നോക്കീല..
ലച്ചുവിന്റെ കൈ പിടിച്ച് സത്യം ചെയ്തു കൊടുത്തു.

“അങ്ങനെ ആയാൽ നിനക്ക് കൊള്ളാം. ആ പെണ്ണിനെ കിട്ടാൻ മാത്രം എന്ത് യോഗ്യതയാടാ കൊരങ്ങാ നിനക്ക്?

എന്റെ കവിളിൽ തോണ്ടി അത്യധികം പുച്ഛത്തോടെ ലച്ചു എന്നെ നോക്കി.

"ഓഹ് പിന്നെ അവളൊരു മാലാഖ..

അതിഷ്ടമാവാത്ത മട്ടിൽ ഞാൻ തിരിച്ചടിച്ചു.

"മാലാഖ തന്നെയാ എന്റെ മോള്.
ഒരു സംശയോം വേണ്ടാ..!

"എന്നാലും അമ്മ സമ്മതിക്കൂലന്നാ ഞാൻ കരുതിയെ.. എന്റെ ചുന്ദരിയാണ്..”.

നന്ദി സൂചകമായി ഞാൻ വീണ്ടും ലച്ചുവിനെ ഉമ്മവെച്ചു..

"നീ കൂടുതൽ സന്തോഷിക്കണ്ട
അച്ഛൻ എന്ത് പറയുന്നോ അതാണ് എന്റെ തീരുമാനം !

"അതൊക്കെ എന്റെ അമ്മക്കുട്ടി പറഞ്ഞ് സമ്മതിപ്പിച്ചാൽ മതി..

ഞാൻ വീണ്ടും പതപ്പിച്ചു....

പതിയെ പതിയെ ഞങ്ങൾ തമ്മില് പഴയ പോലെ തന്നെ അടികൂടാനും കൊഞ്ചാനും തുടങ്ങി. എന്നാലും ലച്ചു ഇത്ര പെട്ടന്ന് സമ്മതിച്ചത് എന്നെ അതിശയിപ്പിച്ചു. പാവം എന്റെ സന്തോഷം മാത്രേ അതിനുള്ളൂ...

"കുളിച്ചു വേഗം പോവാൻ നോക്ക്!

സമയം ആറര കഴിഞ്ഞപ്പോൾ ലച്ചു ആജ്ഞാപിച്ചു.സത്യം പറഞ്ഞാൽ പോവാൻ തോന്നുന്നുണ്ടാരുന്നില്ല.ആഹ് എന്തായാലും പോവാം. മിണ്ടൂലെങ്കിലും കണ്ടോണ്ടിരിക്കാലോ…

"ദേ കല്യാണത്തിന് മുന്നേ വല്ല തോന്ന്യാസം കാണിച്ച് മാനം കെടുത്തിയാൽ അരിഞ്ഞു കളയും ഞാൻ.. “

ഛെ !
ലച്ചുവിന്റെ വർത്താനം കേട്ട് ആകെ ചൂളിപ്പോയി. എസ്‌കേപ്പ്..

തറവാട്ടിലെത്തുമ്പോൾ അമ്മു എന്നെ തന്നെ നോക്കിയിരിക്കുകയാണ്.
കരഞ്ഞ് കരഞ്ഞ് അതിന് വയ്യാണ്ടായിട്ട്ണ്ട് പാവം.
എന്ത് പാവം രണ്ട് ദിവസം അങ്ങനെ നടക്കട്ടെ..
കണ്ട്രോൾ തരണേ ഈശ്വരാ... !

ഞാൻ മനസ്സിൽ ഓർത്തുകൊണ്ട് ഉമ്മറത്തേക്ക് കയറി.

"ഞാൻ വരൂല്ലാന്ന് കരുതി

അമ്മു പതിഞ്ഞ ശബ്ദത്തിൽ
എന്നെ നോക്കാതെ പറഞ്ഞു.

"അതിന് നിന്റെ സംസ്കാരം അല്ലല്ലോ എന്റേത്.. “

"കണ്ണേട്ടാ ഞാൻ...

"എന്നോട് മിണ്ടണ്ട.എനിക്കൊന്നും കേള്ക്ക്കേം വേണ്ടാ.. !

അതോടെ കണ്ണ് തുടച്ചു കൊണ്ട് അവൾ അകത്തേക്ക് പോയി. ഞാൻ അച്ഛമ്മയുടെ എടുത്തേക്കും. സത്യം പറഞ്ഞാൽ അവളോട് പിണങ്ങുമ്പോഴാണ് പാവം അച്ഛമ്മയെ ശ്രദ്ധിക്കുന്നത് തന്നെ. ഞാനും അച്ഛമ്മയും സംസാരിച്ചിരിക്കുമ്പോൾ അമ്മു ചുറ്റി പറ്റി അടുത്ത് വന്നിരുന്നു. അവൾ