Chapter Title : കന്യകൻ 1 [Sorrow]

നിറമാണ് കാണാനും

കൊള്ളാം വളയുവാണേൽ നന്നായി ആസ്വദിക്കാം ഈശ്വര കൈ വിടല്ലേ. നിരീശ്വര വാദി ആയിരുന്നേലും ഇവിടെ കയറിയ മുതൽ ഈശ്വരനെ കുറെ വിളിക്കുന്നുണ്ട് അങ്ങനെ ആരേലും ഉണ്ടെങ്കിൽ സഹായിച്ചാൽ മതിയായിരുന്നു. ഇപ്പോ ദേഹത്തെ നീരുള്ളിടത്തെല്ലാം പുരട്ടൽ കഴിഞ്ഞു അവൾ പുതിയ കുറച്ചു ഇലകളും ഒരു വൈലറ്റ് കളറുള്ള വേറെ ഒരു പൂവും ഇട്ടു കുത്തി അരക്കുകയാണ്.

"കാർത്തിയുടെ വീട്ടിൽ ആരൊക്കെ ഉണ്ട്...?"

ഞാൻ സംസാരിച്ചിരിക്കാൻ വേണ്ടി വെറുതെ ചോദിച്ചു

"ഞാനും ഭർത്താവും മുന്ന് കുട്ടികളും വലുതിനു 14 വയസ്സും അതിനു താഴെ ഉള്ളതിന് 12 ഇളയതിന് 1 വയസ്സും "

"ഓ... ചെറിയ കുട്ടിയാണല്ലോ..."

"ഹാ അതുകൊണ്ട് തന്നെയാ എനിക്ക് ഉന്നെ നോക്കാൻ തന്നെ "

"മനസിലായില്ല...."

"ആയിടുവേ..."

ഒരു ചിരിയിൽ പറഞ്ഞു നിർത്തി.അപ്പോഴാണ് ഞാൻ എന്റെ ജീപ്പിന്റെ കാര്യം ആലോചിച്ചത്

"എന്റെ വണ്ടി...?"

"ആ അതു ഇങ്കെ ഇറുക്ക് കാട്ടു പക്കത്തിലെ. നിന്റെ എല്ലാ സാധനങ്ങളും അതിൽ തന്നെ ഉണ്ട് "

"ഒരു ഹെല്പ് കൂടെ പണ്ണ മുടിയുമാ..?"

"എന്നാ...?"

"എന്റെ ഡ്രസ്സ്‌ എല്ലാം അതിലാണ്. അതൊന്നു കിട്ടിയിരുന്നേൽ "

"വേണാടാ... ഇപ്പൊ ഞാൻ മട്ടും താൻ ഉന്നെ പാക്കുവേ അപ്പൊ നിനക്ക് ഇത്ര ഡ്രസ്സ്‌ ഒക്കെ മതി.ഇത് മാതിരി പോണ ഒരാഴ്ചക്കുള്ളിൽ പുറത്തിറങ്ങാൻ പറ്റും. ഇന്ത ട്രൗസർ എല്ലാം ഊരി ഇട്ടിടു അങ്കെ എല്ലാം മരുന്ന് പുരട്ട വേണ്ടി ഇറുക്ക്‌ മനസിലായില്ലേ "

"അപ്പൊ...?"

"പറവാല്ലേ വേറെ യാറും വരൂല്ല. ഞാൻ മട്ടും താ അനാലും വേണെണ്ണാ എന്താ തുണിയെ മേലെ പോട്ടുക്കോ