Chapter Title : കന്യകൻ 1 [Sorrow]

പറയാണ്ട് ഞാൻ മെല്ലെ ബെഡിൽ കയറി കിടന്നു അപ്പോഴാണ് ശ്രേദ്ധിച്ചത് കിടക്കുന്നതു കൊണ്ട് ആ തുണിയിൽ നല്ല മുഴച്ചു തന്നെയാണ് എന്റെ കുട്ടൻ നിക്കുന്നത് നേർത്തതായതു കൊണ്ട് ഉള്ളിലേക്ക് നല്ലോണം കാണുകയും ചെയ്യാം

ഇതിലും ഭേദം തുണിയില്ലാണ്ട് കിടക്കുന്നതാണ്. കാലങ്ങളായിട്ട് കഷ്ടപ്പെട്ട് ചോര നീരാക്കി ജിം ട്രൈനെർ മാരുടെ അപ്പനപ്പൂപ്പൻമാരെ വരെ പൊരിയ തെറി വിളിച്ചു ഡയറ്റ് പ്ലാനെല്ലാം കണ്ടുപിടിച്ചവരെ സാക്ഷാങ്കം പ്രണമിച്ചു കഷ്ടപെട്ടതുകൊണ്ട് വയറൊന്നും ഇല്ല, എനിക്ക് തന്നെ നേരെ താഴെ നോക്കിയാൽ മുഴച്ചിരിക്കുന്നത് നല്ലപോലെ കാണാം പിന്നെ അവൾക്ക് കുഴപ്പം ഒന്നുമില്ലല്ലോ പിന്നെ നമുക്കെന്ത് എന്നൊക്കെ മനസ്സിൽ വീണ്ടും വീണ്ടും പറഞ്ഞു കിടന്നു.

അവൾ ബെഡിന്റെ അടുത്ത് വന്നു സൈഡിൽ ഇരുന്നു ആ ഉരൽ എടുത്തു അതിലെ മരുന്ന് ഒരു മണ്ണിന്റെ ഗ്ലാസ്സിലേക്ക് ഒഴിച്ചു, കറുത്ത കളറിൽ കട്ടിക്ക് വീഴുന്നത് കണ്ടപ്പോൾ തന്നെ കഴിച്ചതൊക്കെ ഇപ്പൊ തന്നെ പുറത്തു വരുമെന്ന് തോന്നി അവസാനം എല്ലാം ഗ്ലാസിൽ ഒഴിച്ച് താഴെ വച്ചു കട്ടിലിന്റെ അടിയിൽ നിന്ന് കുറച്ചു കയറുകൾ എടുത്തു "പേടിക്കണ്ട കയ്യും കാലും ഒന്ന് കെട്ടിയിടും മാത്രേ എടുക്കുമ്പോത്...കൂതറാൻ പാടില്ല അതാ " അതും പറഞ്ഞു അവൾ എന്റെ രണ്ടു കയ്യും രണ്ടു കാലും കട്ടിലിന്റെ രണ്ടു ഭാഗത്തായി കെട്ടിവെച്ചു സഭാഷ് വെട്ടുപോത്തിന്റെ അവസ്ഥ ആകുമോ ഈശ്വര എന്നൊരു തോന്നൽ ഉള്ളിലൂടെ പോയപ്പോയെക്കും കെട്ടൽ എല്ലാം കഴിഞ്ഞിരുന്നു തീറ്റച്ചു തീറ്റിച്ചു ബലി വല്ലതും കൊടുക്കുമോ ആവോ, അവളുടെ ചുണ്ടത്തുള്ള ചെറിയ ചിരിയും കാരുണ്യമുള്ള മുഖവും ഏറെക്കുറെ ആശ്വാസം തന്നു. കയ്യും കാലും ഒന്ന് വലിച്ചു