Chapter Title : ?കരിനാഗം 3 [ചാണക്യൻ]

കാവൽ നിൽക്കുന്നെ അവരെ മറി കടക്കാൻ പറ്റുമോ നമുക്ക്?"

"അതൊക്കെ പറ്റും.......വരൂ.....
അങ്കിതയെ മുറുകെ പിടിക്ക് "

സിന്ധൂരിയുടെ കയ്യിലെ ബാഗ് കയ്യിൽ വാങ്ങി അവൻ പുറത്തേക്കിറങ്ങി.

അവൾ അങ്കിതയെ താങ്ങി പിടിച്ചു മുന്നോട്ട് നടന്നു.

തളർച്ചയിലും അവൾ പതിയെ നടന്നു.

ഈ നരകത്തിൽ നിന്നും എങ്ങനേലും രക്ഷപെടാനുള്ള കൊതിയോടെ.

അവർ താഴത്തെ നിലയിലേക്കുള്ള പടികൾ ഇറങ്ങുമ്പോഴാണ് നേരത്തെ തന്നെ ഇങ്ങോട്ട് കൊണ്ടു വന്ന ചോട്ടാ ഭായിയെ മഹി കാണുന്നത്.

അവന്റെ നേരെ ഓടി വന്നു മഹിയുടെ കഴുത്തിൽ പിടിച്ചു അയാൾ അവനെ ഭിത്തിയിലേക്ക് ചേർത്തു.

അയാളുടെ പിടുത്തം കഴുത്തിൽ മുറുകിയതും മഹിയുടെ മുഖത്തെ ശാന്തത പോയി മറഞ്ഞു.

പകരം ആ മുഖത്തേക്ക് കോപം ഇരച്ചു കയറി.

അതോടൊപ്പം അവന്റെ നക്ഷത്ര കണ്ണുകൾ നേർത്തു വന്നു.

അതിനു ചുറ്റും കറുത്ത ഗോളം രൂപാന്തരപ്പെട്ടു.

ഈ കാഴ്ച്ച കണ്ടതും സിന്ധൂരി പോലും ഭയന്നു വിറച്ചു.

പൂച്ചയുടെ കണ്ണുകൾ പോലെ.

പക്ഷെ അവയ്ക്ക് മറ്റെന്തോ ഒരു ജീവിയുടെ സ്ഥായിഭാവം.

തനിക്ക് പരിചയമുള്ള ഏതോ ഒരു ജീവി.

മഹിയുടെ ഭാവമാറ്റം അവളെ നടുക്കി.

സിന്ധൂരി കൂടുതലായി ആലോചിക്കുന്നതിന് മുൻപ് തന്നെ തന്റെ കഴുത്തിലുള്ള അയാളുടെ കയ്യിൽ അവൻ പിടുത്തമിട്ടിരുന്നു.

അയാളുടെ കൈത്തണ്ടയിൽ പിടിച്ചു മഹി പതുക്കെ തിരിച്ചു.

അതു നിയന്ത്രണം വിട്ടതും അയാൾ ഉറക്കെ അലറി.

അപ്പോഴേക്കും അയാളുടെ ചുമലിൽ നിന്നും എല്ലു പൊടിയുന്ന ശബ്ദം അവർ മൂന്നുപേരുടേയും കാതുകളിൽ ഒരേപോലെ പതിഞ്ഞിരുന്നു.

വേദനയോടെ അയാൾ കിടന്നു പുളയുന്നത് കണ്ടു നിന്ന മഹി അയാളുടെ കൈ മുട്ട് നോക്കി ശക്തിയിൽ ഒരു താഡനം കൂടി നൽകി.

അതോടെ വാഴപ്പിണ്ടി ഒടിഞ്ഞു തൂങ്ങുന്ന പോലെ കൈമുട്ട് ഒടിഞ്ഞു തൂങ്ങി.

അസഹനീയമായ ആ കാഴ്ച കണ്ട് അവർ പോലും ഭയന്നു വിറച്ചു കൺകൾ പൂട്ടി വച്ചു.

അയാളുടെ ഒടിഞ്ഞ കയ്യിൽ പിടിച്ചു ഭിത്തിയിലേക്ക് ചേർത്തു നിർത്തിയ ശേഷം മഹി അയാളുടെ അടിവയർ നോക്കി ശക്തിയിൽ കാലുകൊണ്ട് വീശി.

"ആാാഹ് "

ഇരുമ്പുലക്കയുടെ ദൃഢതയുള്ള ആ കാലുകൊണ്ടുള്ള പ്രഹരം വയറ്റിൽ കിട്ടിയതും കണ്ണുകൾ പുറത്തേക്ക് തള്ളി വന്നു