Chapter Title : കരിയും കനലും [Irul Mashi]

അവൾ നിവർത്തി പിടിച്ചു.

എന്നാലും നെറ്റിക്ക് മുന്നിലെ രണ്ടു സൈഡിലും സ്പ്രിംഗ് പോലെ ചുരുണ്ട് മുന്നിൽ കിടക്കും.

അതുകഴിഞ്ഞു പുറകിലിറങ്ങി കിണറിനു അരികിലെ തുണിയലക്കുന്ന കല്ലിനു അടുത്തുള്ള ബക്കറ്റിൽ തന്റെ സാരി ഊരി വെള്ളത്തിലിട്ടു. ബ്ലൗസും പാവാടവും മാത്രമുള്ള കൊഴുത്ത ശരീരം ഉച്ചക്ക് ശേഷമുള്ള വെയിലിൽ തിളങ്ങി.

കഴുത്തിലൂടെ ഒലിച്ചിറങ്ങുന്ന വിയർപ്പ് തുള്ളികൾ മുത്ത് പോലെ തിളങ്ങി ആ തടിയൻ ശരീരത്തിന്റെ സൗന്ദര്യം വർദ്ധിപ്പിച്ചു.

തന്റെ വലിയൊരു കുളിതോർത്തെടുത്ത് മാറിന് മുകളിൽ മറച്ചു വെച്ചുകൊണ്ട് തറയിൽ കുത്തിയിരുന്നു തന്റെ മുഴുത്ത കുണ്ടികൾ താഴ്ത്തി വെച്ച് തുണിയലക്കൽ തുടങ്ങി.

തുണി കുത്തിപിഴിഞ്ഞ് അലക്ക് കല്ലിൽ ആഞ്ഞു അടിക്കുന്നതിന്റെ ശബ്ദം മാത്രം അവിടെ മുഴങ്ങി നിന്നു.

"പ്രജിതേ..." പുറകിൽ നിന്നുമുള്ള ഒരു പുരുഷ ശബ്ദം പ്രജിതയെ ഞെട്ടിച്ചു.

അവൾ ഉടനെ തിരിഞ്ഞ് നോക്കി. ഉടനെ വെപ്രാളത്തോടെ ചാടി എഴുന്നേറ്റ് കൈകൾ പാവാടയിൽ തുടച്ചിട്ട് മാറ് മറച്ചിരുന്ന തോർത്ത് ഒന്നുകൂടി നേരെയിട്ടു.

"സാറിത് എപ്പോ വന്നു?" ചെറിയ ചമ്മലോടെ പ്രജിത ചോദിച്ചു.

"ഞാൻ വന്ന് വിളിയോട് വിളി, എന്നിട്ട് ബെല്ലും അടിച്ചു അതൊന്നും കേൾക്കുന്നില്ല. കറന്റ് ഇല്ലെന്ന് തോന്നുന്നു. പിന്നെ പോകാമെന്ന് കരുതിയിറങ്ങിയപ്പോഴാ തുണി അടിക്കുന്ന സൗണ്ട് കേട്ടത്.

അപ്പൊ ഒന്ന് നോക്കിയിട്ട് പോകാമെന്ന് കരുതി ഇങ്ങോട്ട് വന്നത്." പ്രജിതയുടെ മുഖത്ത് നോക്കി രവി മറുപടി പറഞ്ഞു.

"അയ്യോ ഞാൻ ഇവിടെ തുണി കഴുകികൊണ്ട് നിന്നതോണ്ടാ കേൾക്കാത്ത. ഞാൻ മെസ്സേജ് അയച്ചത് കേട്ടോ സാർ...?" തന്റെ ഉള്ളിലെ നാണം വെളിയിൽ കാണിക്കാതെ പ്രജിത ചോദിച്ചു.

"അത് കേട്ടു. അപ്പൊ ഇതുവഴി വരുക