Chapter Title : കരിയും കനലും [Irul Mashi]

പരന്നതും കുറ്റബോധം പതിയെ ഉടലെടുത്തു തുടങ്ങി.

രാത്രിയിലെ കാര്യങ്ങൾ പ്രജിതയുടെ മനസ്സിൽ തികട്ടി വന്നു. അച്ഛന്റെ പ്രായമുള്ള രവിസാറിന്റെ കാമുകഭാവത്തോടെയുള്ള പെരുമാറ്റം താൻ അറിയാതെ അതിൽ വീണ് പോയതും.

സ്വന്തം ഭർത്താവ് അരികിൽ ഉണ്ടായിരുന്നപ്പോൾ തന്നെ കഴുത്തിലെ താലി ചരടിനെ വഞ്ചിക്കുന്ന രീതിയിൽ ഒരു അന്യ പുരുഷന് തന്റെ ശരീരത്തിൽ തൊട്ട് സുഖിക്കാൻ അനുവദിച്ചതും അവളുടെ ഉള്ളിൽ കുറ്റബോധങ്ങളുടെ ഒരു കൂമ്പാരം കുമിഞ്ഞു കൂടി.

ഒരു ദീർഘാശ്വാസമെടുത്തു കൊണ്ട് പ്രജിത എല്ലാം മറക്കാൻ ശ്രമിച്ചു. ഒന്നുമറിയാതെ ഉറങ്ങുന്ന ഭർത്താവിന്റെ മുഖത്ത് തൊട്ട് നിശബ്ദമായി മാപ്പാപേക്ഷിച്ചു. അല്പം നേരം കണ്ണുകൾ അടച്ചു ചാരിയിരുന്നു.

അപ്പോഴേക്കും ബസ്സിൽ ഡ്രൈവർ രാവിലെ ഭക്തിഗാനങ്ങൾ ചെറിയ ശബ്ദത്തിൽ ഇട്ടിരുന്നു. അത് കേട്ട് പ്രജിത കണ്ണുകൾ തുറന്ന് പുറത്തേക്ക് എത്തി സ്ഥലം വായിക്കാൻ പറ്റുമോ എന്ന് നോക്കി.

രവിസാറിന്റെ മുഖത്ത് നോക്കാൻ പോലും പ്രജിതക്ക് ചമ്മൽ ആയിരുന്നു. എന്നാലും ഉറക്കത്തിൽ ആണല്ലോ എന്നോർത്ത് ഒന്ന് പാളി നോക്കി. തലത്തിരിക്കുന്നതിനിടയിൽ രവിസാറിന്റെ പാന്റിന് മുന്നിലെ മുഴുപ്പ് ഉയർന്ന് നിൽക്കുന്നത് കണ്ട പ്രജിതക്ക് നാണം തോന്നി അവൾ മുഖം താഴ്ത്തി നാണത്തോടെ ചിരിച്ചുകൊണ്ട് തന്റെ ഭർത്താവിന്റെ മുണ്ട്

നേരെയാണോ കിടക്കുന്നത് എന്ന് നോക്കി. അതിൽ ഒരു മാറ്റവുമില്ല എന്നത് കണ്ട് അവൾ നെടുവീർപ്പിട്ടു.

"ഡേയ് അശോകാ... എണീക്ക് റൂം എടുക്കണ്ടേ...?" മുന്നിൽ നിന്നും അശോകന്റെ സുഹൃത്ത് വിളിച്ചു ചോദിച്ചു.

അത് കേട്ട് പതിയെ അശോകൻ ഉണർന്നു. തന്റെ ഭാര്യയുടെ മടിയിൽ നിന്നും തലപൊക്കി എണീച്ച് സീറ്റിൽ നേരെ ഇരുന്നു. കണ്ണുകൾ തിരുമി തന്റെ സൈഡിലെ വിൻഡോ തുറന്ന്