Chapter Title : കരിയും കനലും [Irul Mashi]

ആ പറച്ചിൽ ശരിയാണെന്ന് പ്രജിതക്ക് തോന്നി.

പിന്നെ രവിസാർ ആരെങ്കിലും വരുന്നുണ്ടോ എന്ന് നോക്കുമെന്ന് ഉള്ളത് ഓർത്ത് അവൾ ഇരുട്ടുള്ള ഭാഗത്തേക്ക് നടന്ന് പോയി കുത്തിയിരുന്നു. തന്റെ കുടം കമിഴത്തിയത് പോലെയുള്ള കുണ്ടികളെ കുന്തിച്ചു പിടിച്ച് സാരിയും പാവാടയും പൊക്കി നെയ്പ്പൂറിൽ നിന്നും മൂത്രം ചീറ്റിച്ചു.

കഴുകാനൊന്നുമില്ലാതെ പാവാടത്തുമ്പ് കൊണ്ട് പൂറ് തുടച്ചിട്ട് ഷെഡ്ഢി ഇല്ലാതെ പ്രജിത സാരിയും താഴ്ത്തിട്ട് നടന്ന് തിരിച്ചു വന്നു.

"കഴിഞ്ഞോ...?" രവി ചോദിച്ചു.

"ഓ... ഉച്ചക്ക് തന്നെ പോണമെന്നു കരുതിയതാ... ഇപ്പോഴായപ്പോൾ പിടിച്ചു നിൽക്കാൻ വയ്യാതെ ആയിപോയി അല്ലെങ്കിൽ റൂമിൽ ചെന്നിട്ടെ പോകുക ഉള്ളായിരുന്നു..." ഒരു ആശ്വാസത്തിൽ പ്രജിത പറഞ്ഞു.

"നിനക്ക് കാവൽ നിന്നത് കൊണ്ട് മൂത്ര സീൻ നഷ്ടപ്പെട്ടു." രവി നഷ്ടബോധത്തോടെ പറഞ്ഞു.

"അയ്യേ പെടുക്കുന്നത് കാണാനും കൊതിയാ...?" പ്രജിത നാണവും സംശയവും ചേർത്ത് ചോദിച്ചു.

"പിന്നല്ലാതെ... പെണ്ണുങ്ങൾ പെടുക്കുന്നത് മാത്രമല്ല... വേറെ പലതും ചെയ്യുന്നത് ഒക്കെ കാണാൻ അടിപൊളി അല്ലേ..."

"അയ്യേ... എന്തൊക്കെ വൃത്തികേട് ആണ് ഈ സാറിത് പറയണത്."

"വൃത്തികേട് ഒക്കെ നീ കാണാൻ പോകുന്നതേ ഉള്ളൂ എന്റെ പൂറി..." രവി തന്റെ കുണ്ണയൊന്ന് പാന്റിന് മുകളിലൂടെ ഉഴിഞ്ഞു കൊണ്ട് പറഞ്ഞു.

രവിസാറിന്റെ പൂറി എന്നുള്ള വിളി പ്രജിതയുടെ ഉള്ളിൽ വീണ്ടും കഴപ്പ് കൂട്ടി. പെണ്ണിനെ സ്നേഹത്തോടെ തെറിവാക്കുകൾ കൊണ്ട് അഭിസംബോധന ചെയ്യുന്നത് അവളോടുള്ള കഴപ്പിന്റെ സൂചമാണെന്ന് ഒരു നാട്ടിൻപുറത്തക്കാരിയുടെ ബുദ്ധിയിൽ അവൾക്ക് അറിയാമായിരുന്നു.

എന്തൊക്കെയാണ് ഇനി രവിസാർ തനിക്ക് കാണിക്കാൻ പോകുന്ന കഴപ്പുകൾ എന്നോർത്ത് അവൾക്ക് ആകാംഷ കൂടി. അവൾ കണ്ണുകളിൽ കാമത്തിന്റെ തീക്ഷണ വരുത്തി