Chapter Title : കരിയും കനലും [Irul Mashi]

പേർക്കും കൂടി ഒരു മുറിയിൽ കിടക്കാം... ഇതുപോലെ ഉള്ള അവസ്ഥയിൽ ഒക്കെ ചെറിയ അഡ്ജസ്റ്റ് ഒക്കെ ചെയ്യണ്ടേ...

എന്നും വീട്ടിലെ പോലെ സുഖിച്ചു കിടക്കാൻ പറ്റുമോ..." അശോകൻ പറഞ്ഞു.

"ആ അങ്ങനെ എങ്കിൽ കുഴപ്പമില്ല അല്ലേ... പ്രജിതക്ക് കുഴപ്പമില്ലല്ലോ അല്ലേ...?" രവി സമ്മതിച്ചു കൊണ്ട് തിരിഞ്ഞ് പ്രജിതയോടും ചോദിച്ചു.

സ്വന്തം ഭർത്താവ് അടുത്ത് നിൽക്കുമ്പോൾ തന്നെ കഴപ്പ് കാണിക്കാനായി ഭാര്യയോട് അനുവാദം ചോദിക്കുകയും അതിന് മുൻകൈ എടുത്ത ഭർത്താവിനെയും ഓർത്ത് പ്രജിത വല്ലാത്ത അവസ്ഥയിൽ നിന്നു.

"അവൾക്ക് ഒരു കുഴപ്പവുമില്ല സാറേ... ഞാൻ പറയുന്നത് തന്നെയാ അവളുടേം ഇഷ്ടം അതുകൊണ്ട് നമുക്ക് ഇടയിൽ അങ്ങനെ ചോദിച്ചു അനുവാദം വാങ്ങലൊന്നുമില്ല...

എന്റെ മനസ്സാ അവൾക്കും..." അശോക്കണ്ണൻ സ്വന്തം ഇഷ്ടങ്ങളാണ് തനിക്കുമെന്നും താനും അണ്ണനും ഒറ്റമനസ്സുള്ളവർ ആണെന്നുമുള്ള പ്രസ്താവന കേട്ട് മനസ്സിൽ വന്ന പുച്ഛം മറച്ചു പിടിച്ചു അതേയെന്ന് തലയാട്ടി ചിരിച്ചു.

പ്രജിതയുടെ ചിരിക്ക് പിന്നിലെ രഹസ്യം മനസ്സിലായ രവിയും ചിരിച്ചു കൊണ്ട് അശോകൻ തന്നെ തനിക്ക് തന്ന അവസരത്തെ കുറിച്ചോർത്ത് മനസ്സിൽ വക്രമായി ചിരിച്ചു.

"ഇനിയെന്ന എല്ലാരും ബാഗുകൾ ഒക്കെ എടുത്തോണ്ട് വാ, നമുക്ക് മുറിയിൽ കൊണ്ട് വെച്ചിട്ട് കഴിക്കാൻ പോകാം." അശോകൻ കുട്ടികളോടായി പറഞ്ഞു.

"ഹാ ഹാ ഫോണും കുത്തി നിൽക്കാതെ പോയി പെട്ടെന്ന് എടുത്തോണ്ട് വാ പിള്ളേരെ..." പ്രജിതയും മക്കളോടായി പറഞ്ഞു.

പിള്ളേരൊക്കെ പോയി ബാഗുകളുമായി തിരിച്ചെത്തി, പ്രജിതയുടെ ബാഗും രവിസാറിന്റെ ബാഗും അരുണിമയും അനുഷയും എടുത്തിരുന്നു. അവരുടെ കൈയ്യിൽ നിന്നും ബാഗുകൾ വാങ്ങി എല്ലാരും കൂടി മുകളിലെ മൂന്നാം നിലയിലേക്ക് നടന്നു.

അവിടെയുള്ള മുറിയുടെ