Chapter Title : ?കസ്തൂരി എൻ്റെ ഏട്ടത്തി? [The Mech]

നിന്നു.

' അതേ...വരു ഭക്ഷണം കഴിക്കാം '...ഈ വാക്കുകൾ ആണ് എന്നെ തിരിച്ച് ഭൂമിയിൽ എത്തിച്ചത്.

' ഈശ്വരാ ചതിച്ചോ...കൺട്രോൾ കളയല്ലേ '....ഞാൻ മനസ്സിൽ പറഞ്ഞു.

'ഞാൻ ഇപ്പൊൾ വെരാം'...ഞാൻ എങ്ങനെയോ പറഞ്ഞു.

ശെരി എന്ന രീതിയിൽ തലയും ആട്ടി എന്നെയും നോക്കി ചിരിച്ചോണ്ട് തിരിഞ്ഞ് നടന്നു.

ഏട്ടത്തി തിരിഞ്ഞ് നടന്നപ്പോൾ ആണ് ഞാൻ ആദ്യം ആയിട്ട് ആ പിന്നഴഗ് ശ്രദ്ധിച്ചത്. വിരിഞ്ഞ അരകെട്ടിൽ ഒരു വീണ കമത്തി വെച്ചപോലെ... ആ പാവാടയിൽ അങ്ങോട്ടും ഇങ്ങോട്ടും തെന്നിതെറിച്ച് പോന്നു….ഹാ…. ആ വീണ മീട്ടാൻ യോഗം ഇല്ല….

പെട്ടന്നവൽ എന്നെ തിരിഞ്ഞ് നോക്കി.

' ദേവി...പിന്നഴഗ് അസ്വതിച്ചത് കണ്ട് കാണുമോ...എന്നരെ ഞാൻ പറഞ്ഞതാ എന്നിക്ക് കൺട്രോൾ തെരണ്ണെ എന്ന്...ഇപ്പൊ സമാധാനം ആയല്ലോ...ഉള്ള വിലയും പോയി '...

ഞാൻ പതിയെ ഡൈനിങ്ങ് റൂമിലെക്ക് നടന്നു. അവിടെ എന്നെയും കാത്ത് ഏട്ടത്തി ഉണ്ടായിരുന്നു .

ഞാൻ ഏട്ടത്തിയുടെ മുഖത്ത് നോക്കാതെ ഒരു ചെയർ ഇട്ടിരുന്നു. ഏട്ടത്തി തന്നെ എനിക്ക് ഭക്ഷണം വിളമ്പി. വിളമ്പി കഴിഞ്ഞ് ഞാൻ ഏട്ടത്തിയെ നോക്കിയപ്പോൾ അവർ എന്നെ തന്നെ നോക്കി നിൽക്കുന്നു.ഞാൻ ആകെ വല്ലാതായി. ഞാൻ അത് പുറത്ത് കാട്ടാതെ പതിയ സംസാരിച്ച് തുടങ്ങി.

' ഏട്ടത്തി ഒന്നും കഴിച്ചില്ലലോ...വാ...ഇരി നമ്മുക്ക് ഒരുമിച്ച് ഇരിക്കാം '....

ഏട്ടത്തി എന്നെ നോക്കിയിട്ട് ചുണ്ടിൻ്റെ കോണിൽ ഒരു ചിരി മറച്ച് പിടിച്ച് എൻ്റെ ഒപ്പോസെട്ട് ഇരുന്നു.

ഒന്നും മിണ്ടാതെ ഞങൾ രണ്ടുപേരും ഭക്ഷണം കഴിച്ചു...പക്ഷേ കൂട കൂടെ ഞങ്ങൾ രണ്ട് പേരുടെയും കണ്ണുകൾ കോർത്തു... ആ കണ്ണുകളിൽ എന്നരം നിറഞ്ഞിരുന്ന വികാരം എന്തെന്ന് എനിക്ക് മനസിലായില്ല.

വേഗം ഭക്ഷണം കഴിച്ചിട്ട് ഞാൻ എൻ്റെ റൂമിലോട്ട് പോയി…

വൈകിട്ട് ചായ തന്നതും രാത്രി അത്താഴത്തിന് വിളമ്പി തന്നതും ഏട്ടത്തിയാണ്... പിന്നിട് ഇതൊരു പതിവായി...രാവിലെ എന്നെ ഉണർത്തുന്നതും...ഭക്ഷണം വിളമ്പി തെരുന്നതും….അങ്ങനെ എൻ്റെ എല്ലാ കാര്യങ്ങളും ഏട്ടത്തി കണ്ടറിഞ്ഞ് ചെയ്തു...എൻ്റെ മാത്രമല്ലാ അച്ഛൻ്റെയും എട്ടൻ്റെയും.

എന്നിക്ക് ഭക്ഷണം വിളമ്പുമ്പോഴും... കൂടെ ഇരുന്ന് കഴിക്കുമ്പോഴും ഞങ്ങൾ സംസാരിച്ചിരുന്നില്ല...പക്ഷേ ഞങ്ങളുടെ കണ്ണുകൾ പലപ്പോഴും കഥകൾ പറഞ്ഞു.

അങ്ങനെ ദിവസങ്ങൾ