Chapter Title : ?കസ്തൂരി എൻ്റെ ഏട്ടത്തി? [The Mech]

പുകച്ചു….എന്നിട്ട് ഒരാലർച്ചയും….

' നായെ…..നിനക്ക് എങ്ങനെ തോന്നി ഇത് ചെയ്യാൻ….ഞാൻ ഒരു വേഷി അല്ല ചേട്ടനും അനിയനും പാ വിരിക്കാൻ…. നിന്നെ ഒരു അനിയൻ ആയിട്ടല്ലെ ഞാൻ കണ്ടത്…..ഒരു നല്ല സുഹൃത്ത്….. ആ നീ എന്നെ…. ശേ…..ഇനി മേലാൽ എൻ്റെയോ….എൻ്റെ കുഞ്ഞിൻ്റെയോ അടുത്ത് പോലും വരെരുത് '......ഇത്രയും അലറിയിട്ട് അവൽ മോളെയും എടുത്തോണ്ട് പുറത്ത് പോയി……

ഞാൻ സകല കിളികളും പാറി സ്തംഭിച്ച് നിന്നു….

ഞാൻ എന്ത് വല്യ മഹാ പാഭം ആണ് ഇപ്പൊൾ കാട്ടിയത്...എൻ്റെ മനസിലെ അവളോടുള്ള അടങ്ങാത്ത പ്രേമം ആണ് ഈ കാട്ടിയത്…..ഞാൻ മനഃപൂർവം കുഴിച്ച് മൂടിയ അവളോടുള്ള പ്രണയം…. അത് എങ്ങനെയോ പുറത്ത് വന്നു….ഇനി ഒരിക്കലും അവൽ എന്നോട് മിണ്ടില്ല…. മോളോട് പോലും ഇനി എന്നിക്ക് അടുക്കാൻ കഴിയില്ല….അവളോട് മിണ്ടാതെ….കുഞ്ഞിനെ കാണാതെ ഞാൻ എങ്ങനെ ജീവിക്കും….അവൽ എന്നെ ഒരു സഹോദരൻ ആയിട്ട് കണ്ടു….ഒരു നല്ല സുഹൃത്ത്…..പക്ഷേ ഞാനോ….ശേ…. എനിക്ക് എന്നോട് തന്നെ വെറുപ്പ് തോന്നി…..

റൂമിൽ കിടന്ന് ഞാൻ അലറി കരഞ്ഞു….മനസ്സ് ഒട്ടും ശാന്തം ആവുന്നില്ല...ഞാൻ റൂമിൽ നിന്ന് ഇറങ്ങി നേരെ ഏട്ടൻ്റെ ബാർ റൂമിൽ കേറി ഒരു ബോട്ടിൽ എടുത്ത് തിരികെ റൂമിൽ വന്നു. ഒരിക്കൽ അവളായിട്ട് നിർത്തിച്ച ശീലം…..ഇപ്പൊൾ ഇതില്ലാതെ പറ്റില്ലാ….

റൂമിൽ കേറി ആ ബോട്ടിൽ ഫുൾ വെള്ളം പോലും ചേർക്കാതെ കമത്തി….

പിന്നീട് ഇതൊരു ശീലമായി….റൂമിൽ നിന്നും പുറത്ത് ഇറങ്ങാതെ...ഭക്ഷണം കഴിക്കാതെ…. മദ്യം മാത്രം സേവിച്ച് ഞാൻ റൂമിൽ കഴിഞ്ഞു….

മണി അണ്ണൻ വന്ന് പലവെട്ടം വിളിച്ചിട്ടും ഞാൻ കതക് തുറന്നില്ല….കസ്തൂരി വന്ന് കതകിന് തട്ടി കരഞ്ഞ് പറഞ്ഞിട്ടും ഞാൻ തുറന്നില്ല….

എനിക്ക് എന്നോട് തന്നെ വെറുപ്പായി….സ്വയം ഇല്ലാതെ ആവാൻ ഞാൻ വേറെ വഴി കണ്ടില്ല….ഞാൻ ചെയ്ത പാപത്തിൻ്റെ ശിക്ഷ ഞാൻ തന്നെ വിധിച്ചു….

ഒരാഴിച്ച കഴിഞ്ഞു...പാതിരാത്രിയിൽ ബോധം വന്നപ്പോൾ അടുത്ത ബോട്ടിൽ എടുക്കാൻ പുറത്ത് ഇറങ്ങി...വാതിൽ തുറന്നപ്പോൾ കതകിൽ ചാരി എൻ്റെ വെരവും കാത്ത് കിടന്ന് ഉറങ്ങി പോയി എൻ്റെ കസ്തൂരി….

ഞാൻ കതക് തുറന്നത് അറിഞ്ഞ കസ്തൂരി...എന്നെ തെള്ളി റൂമിൻ്റെ അകത്താക്കി കതകടച്ചു….റൂമിൽ കേറാതിരിക്കാൻ ഞാൻ