Chapter Title : കടലിന്റെ മർമ്മരം [വേടൻ]

പെണ്ണിന് അവനോട് പ്രണയം ന്ന് പറഞ്ഞാൽ എന്തായിരിക്കും മറുപടി ന്നോർത്ത്, പറയാതെ മനസ്സിൽ സൂക്ഷിച്ച പ്രണയം..

ഒരിക്കൽ ലൈബ്രറിയിൽ നിന്ന് " വിഷാദം പൂക്കുന്ന മരങ്ങൾ "" ന്ന മാധവി കുട്ടിയുടെ ബുക്കും നെഞ്ചിലേറ്റി കൂട്ടുകാരിയുടെ കൂടെ വെളിയിലേക്ക് ഇറങ്ങിയ ന്നെ കാത്താ ചെമ്പൻ കണ്ണുകൾ ആ പടിക്കെട്ടിൽ കൈയും കൂട്ടിപിണച്ചുനിൽക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. അവന്റ ആ മിഴികൾ ന്നിൽ തങ്ങി നിന്നില്ല കൂടെ നിന്നവളെ തേടി ആ മിഴികൾ നീങ്ങുന്നത് ഞാൻ ഒരു വേദനയോടെ കണ്ടുനിന്നു, അന്നദ്യമായി എനിക്ക് ന്റെ ഈ അവസ്ഥയിൽ ദേഷ്യം തോന്നി.., വിഷമം നിറഞ്ഞു,

താൻ ഏറെ സ്നേഹിക്കുന്ന ഒരുവൻ തന്റെ മുന്നിൽ നിന്ന് മോറ്റൊരാളെ സ്വന്തമാക്കാൻ തയാറെടുക്കുന്ന നിമിഷം. മരിച്ചു പോയിരുന്നെല് ന്ന് വരെ തോന്നിയിരുന്നു നിക്കപ്പോ.. കണ്ണുകൾ ന്തിനോ വേണ്ടി ചുറ്റും അലഞ്ഞു.., ഒടുവിൽ നീറിയ നെഞ്ചുമായി ഞാൻ ആ മുഖത്തേക്ക് നോക്കാതെ പറഞ്ഞു.

"" നിങ്ങള് സംസാരിക്ക് ഞാൻ.. അങ്ങോട്ടേക് നിക്കാം..!!""

ഉള്ളുനീറുന്ന വേദനയിൽ കണ്ണിൽ ഉറ പൊട്ടിയവരുന്ന മിഴിനീരിനെ വാശിയോടെ തടഞ്ഞു വയ്ക്കുമ്പോളും മനസ്സ് അസ്വസ്തമായിരുന്നു, പതിയെ ഞാൻ വീൽചെയറിൽ കൈകൾ അമർത്തി മുന്നിട്ടേക് ആഞ്ഞു, പെട്ടന്ന് പിന്നിൽ നിന്ന് വന്ന ബലത്തിൽ ന്റെ കൈകൾ അവിടെ തറഞ്ഞു നിന്നു.

"" ഹാ.. താൻ അങ്ങനെയങ്ങ് പോയപ്പിന്നെ... നിക്ക് പറയാനുള്ളത് പിന്നാരു കേൾക്കും. ! ""

"" ഏഹ്ഹ്.. !! "" അത്ഭുതമായിരുന്നു ന്നിൽ.. ചെറു ചിരിയോടെ ന്റെ മുന്നിൽ മുട്ടിൽ കുത്തി അവൻ പറഞ്ഞു അവന്റെ പ്രണയം.. ന്തെല്ലാമോ അവൻ നോട്‌ പറഞ്ഞു., സന്തോഷം മൂലം ചെവിയിൽ