Chapter Title : കഥയ്ക്കു പിന്നിൽ ... !! [ഉർവശി മനോജ്]

വർമ്മ മെമ്മോറിയൽ കോളേജിൽ ഒരു അസിസ്റ്റൻറ് പ്രൊഫസറായി ജോലി തരപ്പെടുത്തി. 20 ലക്ഷത്തോളം രൂപ മാനേജ്മെന്റിന്

നൽകിയിട്ട് കാത്തിരിക്കാൻ തുടങ്ങിയിട്ട് വർഷം ഒന്ന് കഴിഞ്ഞു.

പ്രശാന്ത് ഏട്ടൻ ലീവിന് വന്നപ്പോൾ  മാനേജർക്ക് അദ്ദേഹത്തെ ഒന്നു കാണണമെന്ന് പറഞ്ഞു. ഇത് ഇപ്പൊൾ കോളേജിലേക്ക് ഉള്ള ഒരു യാത്രയാണ്. കൂട്ടിനു ദേവു വും ആദി യും.

കോളേജിന്റെ മുന്നിലേക്ക് കാർ ചെന്നു നിന്നു.

"ഇവിടെയാണ് നിങ്ങടെ അമ്മ പഠിപ്പിക്കുവാൻ പോകുന്നത് ..."

പ്രശാന്ത് ഏട്ടൻ കുട്ടികളോട് പറഞ്ഞു.

എനിക്ക് അതൊരു കളിയാക്കൽ ആയിട്ടാണ് തോന്നിയത്. പ്രശാന്ത് ഏട്ടനെ നോക്കി കണ്ണുരുട്ടി കൃത്രിമ ഗൗരവം മുഖത്ത് വരുത്തിയിട്ട് ഞങ്ങൾ മാനേജറുടെ റൂമിലേക്ക് നടന്നു.

പെട്ടെന്നാണ് ഒരു സംശയം എനിക്ക് നേരെ തല പൊക്കിയത് , ഇൻറർവ്യൂ പോലെ എന്തെങ്കിലും നടത്തുന്നതിനു വേണ്ടി ആയിരിക്കുമോ ഞങ്ങളെ വിളിപ്പിച്ചത്. ഈ സംശയം ഞാൻ പതുക്കെ ഏട്ടന്റെ അടുത്ത് പങ്കുവെച്ചു.

സ്വതസിദ്ധമായ ശൈലിയിൽ പ്രശാന്ത് ഏട്ടൻ പറഞ്ഞു ,

"കുറഞ്ഞപക്ഷം ഉപമയും ഉൽപ്രേക്ഷയും എങ്കിലും അറിഞ്ഞില്ലെങ്കിലും ഇത് ആരുടെ പേരിലുള്ള കോളേജ് ആണ് , അയാൾ ആരാണ് എന്നെങ്കിലും ഒന്ന് അറിഞ്ഞിരിക്കുന്നത് നന്നായിരിക്കും"

"അയ്യോ .. ആരാ ഏട്ടാ ഇൗ സുധാകര വർമ്മ ?"

"പഴശ്ശിരാജവിന് എതിരെ പട നയിച്ച ധീര യോദ്ധാവ് "

"ഉവ്വോ .. പക്ഷേ ഇങ്ങനെ ഒരു യോദ്ധാവിനെ പറ്റി നമ്മൾ സാമൂഹ്യപാഠ പുസ്തകത്തിൽ ഒന്നും പഠിച്ചിട്ടില്ല കണ്ടിട്ടും കേട്ടിട്ടും കൂടിയില്ല"

"സുധാകര വർമ്മ യക്ക് അത്തരത്തിലുള്ള പബ്ലിസിറ്റിയില്

ഒന്നും വലിയ താത്പര്യമില്ലായിരുന്നു .. അതുകൊണ്ടായിരിക്കാം "

അതിനും തല കുലുക്കി മുന്നോട്ട് നടന്നപ്പോഴാണ് പിന്നിൽ പ്രശാന്ത്

ഏട്ടന്റെ പൊട്ടിച്ചിരി കേട്ടത്.

"എടീ പൊട്ടി .. പഴശ്ശിരാജയ്ക്ക് എതിരെ പടനയിച്ച ഒരാളെ ചരിത്രം ധീരൻ എന്ന് വിളിക്കും എന്ന് കരുതിയ നീയാണ് മലയാളം പ്രൊഫസർ ആകുവാൻ ഏറ്റവും യോഗ്യതയുള്ള വ്യക്തി "

"ഓ.. അപ്പോൾ ഇത്രനേരവും എന്നെ ആക്കുകയായിരുന്നു അല്ലേ .. കഷ്ടമുണ്ട് ഏട്ടാ .. അസ്ഥാനത്ത് കയറി തമാശ പറയുന്ന ശീലം നിർത്തൂ"

കാര്യമൊന്നും മനസ്സിലായില്ലെങ്കിലും അയ്യേ അമ്മയ്ക്ക് ഒന്നും അറിയുവാൻ