Chapter Title : കഥയ്ക്കു പിന്നിൽ ... !! [ഉർവശി മനോജ്]

"കേറി വരൂ..."

ഈ പ്രശാന്ത് ഏട്ടന് ഇത് എന്തിന്റെ കേടാണ്. വീട്ടിൽ വന്നു കയറിയവർ എന്ന മാന്യത പോലും നൽകാതെ കണ്ണും പൂട്ടി ഞങ്ങളെ തെറിയും പറഞ്ഞു നിൽക്കുന്ന ഇയാളുടെ വീട്ടിലേക്ക് ഇപ്പോൾ കയറി ഇരിക്കണം എന്ന് എന്താണിത്ര നിർബന്ധം.

ദേവു വും ആദിയും അത് കേൾക്കാൻ കാത്തിരുന്നു എന്നോണം ഉമ്മറക്കോലായിലെക്ക് ചാടിക്കയറി കലപില ബഹളം ഉണ്ടാക്കുവാൻ തുടങ്ങി.

"ഇത്തരത്തിൽ നാലുകെട്ടും പടിപ്പുരയും ഉമ്മറക്കോലായും ഒക്കെ എന്റെ കുടുംബ വീട്ടിൽ മാത്രമേ കുട്ടികൾ കണ്ടിട്ടുള്ളൂ അതു കൊണ്ടാണ് അവർക്കത്ര ആവേശം"

കുട്ടികളുടെ ബഹളം ഇനി നമ്പൂതിരി സാറിന് അസ്വസ്ഥൻ ആക്കണ്ട എന്നു കരുതിയാകും പ്രശാന്ത് ഏട്ടൻ അങ്ങനെ പറഞ്ഞത്.

"ഇതൊന്നും ഇപ്പോൾ ആർക്കും വേണ്ട ടോ സത്യത്തിൽ ഇതൊക്കെ ഉള്ളത് ഒരു ബാധ്യതയാണ് ഇതിൻറെ മെയിൻറനൻസ് നടത്തണമെങ്കിൽ തന്നെ നല്ലൊരു തുക ചെലവാകും .. പലഭാഗങ്ങളും ചോർന്നൊലിക്കുകയാണ് "

കോലായിൽ ഒരു മൂലയ്ക്ക് ഞങ്ങളോടൊപ്പം ഇരുന്നുകൊണ്ട് വിഷണ്ണനായ നമ്പൂതിരി സാർ പറഞ്ഞു.

അച്ഛൻറെ പ്രായമുള്ള വ്യക്തിയോടുള്ള ഒരു ബഹുമാനവും ചെന്നു കയറിയ സാഹചര്യത്തിലുള്ള അപരിചിതത്വവും കാരണം കോലായിൽ ഇരിക്കാതെ പ്രശാന്ത് ഏട്ടനോട് ചേർന്ന് നിൽക്കുകയാണ് ഞാൻ.

"തൻറെ പേരെന്താണ് പറഞ്ഞില്ലല്ലോ ..?"

നമ്പൂതിരി സാറിന്റെ ചോദ്യം എന്നോടാണ്

"വീണ .. "

ഞാൻ മറുപടി പറഞ്ഞു.

"ഹാ പുണ്യം ചെയ്ത പേരാണല്ലോ ടോ തൻറെത്  ... എല്ലാ തന്ത്രി വാദ്യങ്ങളുടെ യും മാതാവാണ് വീണ .. അറിയുമോ ?"

നമ്പൂതിരി സാറിൻറെ ചോദ്യത്തിനു മുന്നിൽ ഉവ്വ് എന്നർത്ഥത്തിൽ തലയാട്ടുക മാത്രമാണ് ഞാൻ ചെയ്തത്.

"ഒറ്റത്തടിയിൽ തീർ‌ത്ത കുടം പോലെയുള്ള ദേഹം, നീണ്ട കഴുത്ത്, പിച്ചള കൊണ്ട് നിർ‌മ്മിച്ച ഫ്രെറ്റുകൾ, ശ്രുതി മുറുക്കാനുള്ള കീകൾ, ഏഴു തന്ത്രികൾ ഇതാണ് ഒരു വീണയുടെ ഘടന ... ആട്ടെ എന്താണ് ഈ

നിൽക്കുന്ന വീണയുടെ ഘടന ... ?"

സാറിൻറെ ചോദ്യം എന്നെ നോക്കിയാണ്.

ആ ചോദ്യത്തിനു മുന്നിൽ ഞാനൊന്നു പരുങ്ങി.

സാറ് എന്താണ്  ഇൗ ചോദിക്കുന്നത് ഒറ്റത്തടിയിൽ തീർത്ത കാര്യവും നീണ്ട കഴുത്തും ഒക്കെ പറയുന്നു എൻറെ ബോഡി യുടെ കാര്യം