Chapter Title : കടുംകെട്ട് 10 [Arrow]
ഏട്ടാ... എഴുന്നേറ്റെ... ഞാൻ പതിഞ്ഞ ശബ്ദത്തിൽ വിളിച്ചു. അങ്ങനെ വിളിച്ചകൊണ്ട് എനിക്ക് ചെറിയ ടെൻഷൻ ഉണ്ടായിരുന്നു പെട്ടന്ന് ഒരു സുപ്രഭാതത്തിൽ സ്നേഹം കാണിക്കുമ്പോ പുള്ളി എങ്ങനെ പ്രതികരിക്കും എന്ന് അറിയില്ലല്ലോ. എന്നാലും എന്റെ ചുണ്ടിൽ ഒരു ചിരി ഉണ്ടായിരുന്നു, സന്തോഷം കൊണ്ട് ആവണം എത്ര മറയ്ക്കാൻ നോക്കിയിട്ടും അത് മായുന്നില്ല.
ദർശു ... ഒരു അഞ്ചു മിനിറ്റ് കൂടെ ഞാൻ കിടന്നോട്ടെ... എന്നും പറഞ്ഞു പുള്ളി വീണ്ടും പൊതപ്പിന്റെ ഉള്ളിലേക്ക് ചുരുണ്ടു. 'ദർശു' ആ പേരും പുള്ളി ആ പേര് വിളിച്ച ടോണും ഒക്കെ കേട്ടപ്പോ എന്റെ ചുണ്ടിൽ ഉണ്ടായിരുന്ന ആ ചിരി മാഞ്ഞു. അടിമുടി ഒരു തരിപ്പ് വരുന്നത് ഞാൻ അറിഞ്ഞു.
അതേ മനുഷ്യാ എഴുന്നേറ്റെ ഞാൻ ഇത്തിരി കലിപ്പിൽ കുലുക്കി വിളിച്ചു.
എന്റെ പൊന്ന് ദർ...... ഞാൻ ആണെന്ന് കണ്ടപ്പോ പറഞ്ഞു വന്നത് പുള്ളി പാതി വഴിയിൽ നിർത്തി, വേട്ടപ്പട്ടിയേ കണ്ട പൂച്ചകുഞ്ഞിന്റെ ഭാവത്തിൽ പുള്ളി എന്നെ നോക്കി.
എന്താടി പൂച്ചകുഞ്ഞ് പെട്ടന്ന് തന്നെ മുരടൻ കടുവയായി മാറി.
കോഫി ഞാനും കലിപ്പിൽ തന്നെ മറുപടി കൊടുത്തു.
അവിടെ എങ്ങാനും വെച്ചേക്ക് എന്നോട് പറഞ്ഞിട്ട് പുള്ളി തന്റെ ഫോണിൽ കുത്താൻ തുടങ്ങി. ഞാൻ കോഫി ടേബിളിൽ വെച്ചിട്ട് പുറത്തേക്ക് ഇറങ്ങി. ഇത്രേം നേരം ഉണ്ടായിരുന്ന സന്തോഷം എല്ലാം എവിടെയോ പോയി....
ചേച്ചിപെണ്ണേ.. വിളികേട്ട് ഞാൻ തിരിഞ്ഞു നോക്കി, അച്ചു ആണ്. രാവിലെ എഴുന്നേറ്റു വരുന്ന വരവ് ആണ്.
ഇന്നലെ എന്തൊക്ക ആയിരുന്നു, ദേഷ്യപ്പെട്ടു പോയ ആളുമായി സംസാരിക്കാൻ പോണു, മടിയിൽ കിടത്തി ഉറക്കുന്നു, ഉറങ്ങി
💬 Comments
View all comments