Chapter Title : കെട്ടിലമ്മ [ഋഷി]

കണ്ണടയെടുത്ത് പോക്കറ്റിൽ വെച്ചുകൊടുത്തു. സ്ഥിരം ഒറ്റമുണ്ടും കറുത്ത ബ്ലൗസും. കൊഴുത്ത മുലകളുടെ വെട്ട് മുണ്ടിന്റെ കോന്തലവെച്ചു പാതി മറച്ചിട്ടുണ്ട്. നിന്റെ കാർന്നോരെപ്പഴും എന്തെങ്കിലും മറക്കും. ഞാനില്ലേല് കാണാരുന്നു. നീ വാടാ.... അമ്മായി ഉള്ളിലേക്ക് നടന്നു. വയറു കത്തുന്നുണ്ടായിരുന്നു. എന്നാലും ആ തടിച്ച കുണ്ടികളുടെ  കൊതിപ്പിക്കുന്ന ചലനം കണ്ട് താഴെയുള്ളവനും വിശപ്പു കൂടിയിരുന്നു. ഭാർഗ്ഗവിച്ചേച്ചിയില്ല്യോ? താല്പര്യമില്ലെങ്കിലും അമ്മായിയോടു ലോഹ്യം ചോദിച്ചു. ഓ...ആ നശൂലം കെട്ടിയവന്റെയങ്ങോട്ട് കെട്ടിയെടുത്തെടാ...അമ്മായി ഹൃദയം തുറന്നു ചിരിച്ചു.  അവൾക്കും അവടെ ഗ്രഹണി പിടിച്ച കൊച്ചിനും വെച്ചുവെളമ്പി ഞാൻ മടുത്തു. നിന്റെ കാർന്നോരോട് ഒരു കാര്യം ഞാൻ പറഞ്ഞിട്ടൊണ്ട്. മേലാൽ അവളിങ്ങോട്ടു വന്നാല് ഞാനെന്റെ വീട്ടിലോട്ടങ്ങു പോവും. നീയിരുന്നേ... അമ്മായി എന്നെ മേശയിലേക്കു നയിച്ചു. വേണ്ടമ്മായീ... നെലത്തിരുന്നാ ശീലം. ഞാൻ പലകയിലിരുന്നു. സത്യം പറഞ്ഞാൽ അതാണ് അന്നുമിന്നും ഇഷ്ടം. കൂട്ടത്തിൽ അമ്മായി കുനിഞ്ഞു നിന്നു വിളമ്പുമ്പോഴുള്ള ആ കണ്ണിനും കുണ്ണയ്ക്കും കിട്ടുന്ന ആനന്ദവും! നീയും നിന്റെ കാർന്നോരും ഒരുപോലാടാ... രണ്ടിനും പലകയിലിരുന്നാലേ കഞ്ഞിവെള്ളം എറങ്ങത്തൊള്ളൂ... അമ്മായി ചിരിച്ചുകൊണ്ട് കുനിഞ്ഞു പാത്രങ്ങൾ നിരത്തി. ഈശ്വരാ! ആ വെളുത്തുമുഴുത്ത മുലകൾ മുക്കാലും വെളിയിലേക്ക് തള്ളി. എന്റെ തൊണ്ട വരണ്ടുപോയി. അമ്മായി എന്തോ ചോദിച്ചു. ഞാനതു കേട്ടതേയില്ല. എടാ! അമ്മായി വിളിച്ചു. ഞാൻ തലപൊക്കിയപ്പോൾ കഞ്ഞി വിളമ്പിക്കൊണ്ടിരുന്ന അമ്മായി എന്നെ സൂക്ഷിച്ചു നോക്കുന്നു! എന്താമ്മായീ? ഞാനൊരളിഞ്ഞ ചിരി പാസ്സാക്കി. എവടാടാ നീ? ആ അതെങ്ങനാ... കണ്ണു വേറെ വല്ലോടത്തുമല്ല്യോ! കുനിഞ്ഞു നിന്ന് കൊഴുത്ത മുലകൾ മറയ്ക്കാതെ അമ്മായി ഒരമ്പെയ്തു! എന്റെ ചെവികൾ കരിഞ്ഞുപോയി. അല്ലമ്മായീ! ഞാനിരുന്നു വിക്കി. എടാ കൊച്ചനേ! അമ്മായി