Chapter Title : കെട്യോളാണ് മാലാഖ 4 [? ? ? ? ?] [Climax]

എന്റെ തല കറങ്ങുന്നപോലെ തോന്നി….

അക്ഷര ആയിരുന്നു….

ഈശ്വര...ഇനി അക്ഷരയാണോ….
എന്റെ മനസ് വീണ്ടും പതറി…..
എനിക്കാ കാൾ എടുക്കാൻ കഴിഞ്ഞില്ല.

ഞാൻ ശെരിക്കും പേടിച്ചു.

അര മണിക്കൂർ ഞാൻ ഫോൺ എടുത്തു ഓഫാക്കി വെച്ചു.
സ്വബോധം വന്നപ്പോൾ മനസിലായി. അതക്ഷര ആവാൻ യാതൊരു സാധ്യതയും ഇല്ല. എന്തെന്നാൽ പരിചയപ്പെടുമ്പോൾ ലോകേഷ് ഒന്ന് രണ്ടു ഫോട്ടോസ് തന്നിരുന്നു ഷർട് ഇടാതെയുള്ള കഴുത്തു മുതൽ നെഞ്ചുവരെയുള്ളത് അത് എങ്ങനെ അക്ഷരയ്ക്ക് കിട്ടും. സാധ്യമല്ല , കാരണം അതയാളുടെ ഒരു വര്ഷം കഴിഞ്ഞുള്ള ഫോട്ടോയും ഒരേപോലെ ആയിരിന്നല്ലോ.

ഞാൻ മനസിന് ഒരു ആശ്വാസം കിട്ടാൻ വേണ്ടി, നന്ദനെ വിളിച്ചപ്പോൾ അവൻ അപ്പൊ എടുത്തില്ല.

അക്ഷര അടുത്തുണ്ടാവും എന്ന് എനിക്ക് തോന്നി .
ഞാൻ എന്റെ ജോലിയിലേക്ക് കടന്നെങ്കിലും എന്റെ മനസ്സിൽ അതാരായിരിക്കുമെന്നു പേടി ആയിരുന്നു.

ഞാൻ വൈകീട്ട് ഫോൺ നോക്കിയപ്പോൾ, നന്ദൻ ഒരു തവണ എന്നെ വിളിച്ചിരിക്കുന്നു. ഞാൻ തിരിച്ചു വിളിച്ചപ്പോൾ കിട്ടുന്നതും ഇല്ല.

ഒടുവിൽ അരമണിക്കൂർ കൂടെ കഴിഞ്ഞപ്പോൾ നന്ദൻ എന്നെ വിളിച്ചു.. പക്ഷെ അവൻ ഒന്നും മിണ്ടാതെ നില്കുവാണ്..

“നന്ദാ ….”
“Are you there….”

“നന്ദാ…..”

“ഇത്രയും നാൾ മനസു തുറന്നു സംസാരിച്ചിട്ടും, നേരിട്ട് കാണാൻ ഇരുവരും കൊതിച്ചിട്ടും , ഒടുക്കം നമുക്ക് രണ്ടു പേർക്കും തിരിച്ചറിയാൻ കഴിഞ്ഞില്ലാലോ ….അജയ്

“ലോകേഷ്…..”

“അതേടാ…..ബസ്റ്റാർഡ്…..ഞാൻ തന്നെയാണ് ” നന്ദൻ ചിരിച്ചുകൊണ്ട് കരയുന്നത് പോലെ എനിക്ക് തോന്നി. മനസുകൊണ്ട് ഇത്രയും അടുപ്പം ഉണ്ടായ എന്റെ ഏറ്റവും അടുത്ത സുഹൃത്തും കാമുകനും എല്ലാം അവനായിരുന്നു.

പക്ഷെ അക്ഷരയെ കുറിച്ചോ, എന്റെ ജോലിയെ കുറിച്ചോ ഒന്നും ഞാൻ അവനോടു ഇതുവരെ പറയാഞ്ഞത് ഇപ്പൊ തെറ്റായിപ്പോയി എന്ന് തോനുന്നു. പരസ്പരം കാണുന്ന സ്വപ്ങ്ങൾ മാത്രം പറയുമ്പോളും അവൻ ഇത്രയും നാളും.
എന്റെ അടുത്തുണ്ടായിരുന്ന നന്ദൻ തന്നെയാണ് എന്ന് ഞാൻ അങ്ങനെ….

എന്റെ മാതാവേ….ഞാൻ സർവ്വതും മറന്നുകൊണ്ട് കരഞ്ഞു.
ഇനിയെന്തായാലും ഞങ്ങൾക്ക് പിരിഞ്ഞിരിക്കാൻ ആവില്ല.
അക്ഷരയോട് എല്ലാം പറയുക തന്നെ വേണമെന്നു. വിചാരിച്ചുകൊണ്ട് ഞങ്ങൾ ഒന്നിച്ചു ധൈര്യം സംഭരിച്ചുകൊണ്ട് ഉറച്ച ആ തീരുമാനം എടുത്തു.

ഞാൻ