Chapter Title : ഖൽബിലെ മുല്ലപ്പൂ 2 [കബനീനാഥ്]

കേൾക്കാനിരുന്നതു പോലെ അവൻ വിളികേട്ടു. ആ ഉമ്മയുടെയും മകന്റെയും പിണക്കങ്ങൾ അങ്ങനെ തന്നെയായിരുന്നു താനും... ഒന്നോ രണ്ടോ വാക്കുകൾ കൊണ്ടോ ഒരു പരിരംഭണം കൊണ്ടോ , കണ്ണിലും കവിളിലും വന്നു വീഴുന്ന അധരമുദ്രകൾ കൊണ്ടോ , സ്നേഹസമൃണമായി നാസികത്തുമ്പിൽ ചൂണ്ടുവിരലും തള്ളവിരലും ചേർത്ത് ഒന്നോ രണ്ടോ വലികളിലും പിണക്കങ്ങൾ അവസാനിച്ചിരുന്നു. എല്ലാവരുമുണ്ടായിട്ടും അനാഥത്വം പേറിയ അവന് എല്ലാം അവളായിരുന്നു. അവൻ അനാഥനല്ല എന്ന് അവനറിയേണ്ടത് അവളുടെ ഉത്തരവാദിത്വം കൂടെ ആയിരുന്നു ... അവർ നല്ല ഉമ്മയും മകനുമായിരുന്നു .... അതേ, ആയിരുന്നു ......!

ഇനിയങ്ങോട്ട് .....?

"ഇയ്യ് പറ... "

"എന്ത് ....?"

" സ്വപ്നത്തിന്റെ ബാക്കി പറയെടാ ...."

"അത് ഉമ്മാ ...."

" ഇയ്യ് പറ ഷാ....ഞാൻ അന്റെ ബെസ്റ്റിയല്ലേ ....?"

"പറയാം ല്ലേ ...."

" കേൾക്കട്ടേന്ന് ...."

"അത് ഞാനും ഇങ്ങളും കൂടെ ബീച്ചിൽ ...."

" ബീച്ചിലോ ...?"

"അതേന്ന് ...."

" ഈ വയനാട്ടിലെവിടാ പൊട്ടാ കടൽ...?"

" സ്വപ്നത്തിലെ വയനാട്ടിൽ കടലുണ്ട് , ട്രെയിനുണ്ട് , എന്തിന് എയർപോർട്ട് വരെയുണ്ട് ..." ചിരിച്ചു കൊണ്ട് ഷാനു പറഞ്ഞു.

" എന്നിട്ട് ... "

" എന്നിട്ടെന്താ... ബീച്ച് റൈഡിംഗ് ..., ബീച്ചിലെ കുളി... മണ്ണപ്പം ചുട്ടു കളി ...."

"ഹ...ഹ...ഹ...." ജാസ്മിൻ അറിയാതെ തന്നെ ചിരിച്ചു പോയി ....

" ഇൻസ്റ്റായിലെ റൊമാന്റിക് റീൽസൊക്കെ കണ്ടു കിടന്നാൽ ഇതല്ല, ഇതിലപ്പുറവും ഇയ്യ് കാണും ... "

" സത്യമാണുമ്മാ ...." അവന്റെ നിഷ്കളങ്കതയാണ് സ്വരമായി പുറത്തുവന്നത്. അത് തിരിച്ചറിഞ്ഞ ജാസ്മിൻ ചിരി നിർത്തി .

"ബാക്കി പറ ...."

" ഇങ്ങക്ക് ചിരിക്കാനല്ലേ..."

"അല്ലടാ ... ഇനി ഉമ്മ ചിരിക്കൂല, ഇയ്യ് പറഞ്ഞോ...." അവന്റെ കൈത്തലം വയറിലൂടെ തഴുകിക്കൊണ്ട് അവൾ പറഞ്ഞു.... ഒരു വേള പൊക്കിളിനു മുകളിലൂടെ, ടോപ്പിനുള്ളിൽ അവൾ അവന്റെ കൈ തിരുകിക്കയറ്റി ... ഉമ്മ ഒന്നു വിറച്ചതു പോലെ ഷാനു അറിഞ്ഞു. അവൻ തുടർന്നു ...

"ഏതോ ഒരു ബീച്ചാണുമ്മാ ....  നമ്മൾ മാത്രമൊന്നുമല്ല, കടലിൽ