Chapter Title : ഖൽബിലെ മുല്ലപ്പൂ 8 [കബനീനാഥ്]

സ്വരം വീണ്ടുമെത്തി ... അതിനത്ര ഉറപ്പില്ലായിരുന്നു ...

"നിക്ക് ആ പഴയ ജാസൂമ്മാനെ മതി ... " ഷാനുവിന്റെ വാക്കുകളെ ഗദ്ഗദം മൂടിത്തുടങ്ങി ...

" അതാ നിക്കിഷ്ടം ... ഇങ്ങനെ മിണ്ടാതേം നോക്കാതേം പറയാതേം ...." അവന്റെ വാക്കുകളെ അണപൊട്ടിയ കരച്ചിൽ ശിഥിലമാക്കി കളഞ്ഞു ...

"ഷാ ... മോനേ ...." ഉയിരു വാരിപ്പിടിച്ചു കൊണ്ട് ജാസ്മിൻ തിരിഞ്ഞു ... അടുത്ത നിമിഷം അവളാ ഉയിരിനെ ഇറുകെ മാറോടു ചേർത്തു ...

"കരയല്ലേടാ ഉമ്മക്കുട്ടാ ..."

അവളുടെ നെഞ്ചിലേക്ക് മുഖമണച്ച് ഷാനു ഏങ്ങലടിച്ചു.. അവന്റെ പുറത്തും കഴുത്തിലുമായി കൈ ചുറ്റി ജാസ്മിൻ അവന്റെ മൂർദ്ധാവിലും നെറ്റിയിലും തുരുതുരാ ചുംബിച്ചു.

"കരയല്ലേടാ ....."

" പിന്നെ ഞാനെന്താ ചെയ്യാ ജാസൂമ്മാ ...." തൊണ്ടക്കുഴിയിലെ വിങ്ങലിൽ നിന്നും അവന്റെ വാക്കുകൾ പുറത്തു വന്നു ...

" അന്റെ ഉമ്മ ..... അന്നോടെന്താ പറയാ...." അവളും വിങ്ങിപ്പൊട്ടി ...

അടുക്കളയിലാണെന്നോ, വാതിലുകൾ അടഞ്ഞതാണോ എന്നൊന്നും ആ നിമിഷം അവർ ചിന്തിച്ചതു കൂടെയില്ല ...

ശരീരം കൂടിച്ചേർന്ന് നിന്നു ... പിണക്കങ്ങളും പരിഭവങ്ങളും പരാതികളും കണ്ണുനീരിന്റെ കുത്തൊഴുക്കിൽ ഒലിച്ചു പോയി ... മനസ്സ് മനസ്സിനോട് സംസാരിച്ചു തുടങ്ങി ...

ആ സ്നേഹവും സാമീപ്യവും ഇരുവർക്കും നഷ്ടപ്പെടുത്താൻ വയ്യായിരുന്നു.. അല്ലെങ്കിൽ ഒരാൾ മറ്റൊരാൾക്ക് അത്രയേറെ അടിമപ്പെട്ടു പോയിരുന്നു ...

ഇരു മനസ്സുകളും ചേർന്നു നിന്ന് പ്രതിജ്ഞ ചൊല്ലിത്തുടങ്ങി ...

ഞാൻ മറ്റേയാളെ വേദനിപ്പിക്കില്ല ... കരയിപ്പിക്കില്ല ... അനുവദിച്ചാൽ മാത്രം ... സമ്മതിച്ചാൽ മാത്രം .... അതൊരു ഉടമ്പടിയായിരുന്നു ... വാക്കാലോ മുദ്രപേപ്പറിലോ അതിന് വാചികമായോ, വരമൊഴിയായോ വിശദീകരണം ആവശ്യമില്ല .... ഹൃദയങ്ങൾ ചേരുന്ന ഉടമ്പടി .... ഹൃദയങ്ങൾ മാത്രം അറിയുന്ന ഉടമ്പടി ...

"ജാസൂമ്മാ ...."

"ഉം ...."

"അന്നങ്ങനെ പറ്റിപ്പോയതാ ട്ടോ ...."

"നി അതിനെപ്പറ്റി മിണ്ടണ്ട ... " അവൾ പറഞ്ഞു ... ഷാനുവിന്റെ പുറത്ത് അവൾ കൈത്തലം ഉഴിഞ്ഞു കൊണ്ടിരുന്നു ... സ്ലാബിലേക്ക് നടുവ് ചാരി നിന്ന അവളുടെ പുറത്ത് അവന്റെ കൈകളും തഴുകുന്നുണ്ടായിരുന്നു..

ജാസ്മിൻ ടോപ്പിന്റെ ഷോൾഡർ