Chapter Title : കോബ്രാഹില്സിലെ നിധി 5 [Smitha]
അദ്ധേഹത്തിന് നിശ്ചയമായി. കുടുംബത്തിന് മേല് വീശിയടിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്ന കരിനിഴലുകളും കാര്മേഘങ്ങളും മാഞ്ഞുപോകാന് തുടങ്ങുകയാണ്. ശാപങ്ങളും.
* * * * * * നദീതീരം. എന്നും ഇരിക്കാറുള്ള പാറയുടെ ചുവട്ടില്, മുത്തശിയുടെ മടിയില് തലവെച്ച് കിടന്ന് കഥകള് കേള്ക്കുകയായിരുന്നു, ദിവ്യ. "അത്രയ്ക്ക് അടക്കാനാവാത്തതാണോ ഗ്രാനീ മനുഷ്യന്റെ ആഗ്രഹങ്ങള്?" ഓര്ഫ്യൂസിന്റെയും യൂറിഡൈസിന്റെയും കഥ കേട്ടുകഴിഞ്ഞ് ദിവ്യ ചോദിച്ചു. "നിയന്ത്രണാതീതമായി എന്തെങ്കിലും ഉണ്ടെങ്കില് മനസ്സും അതിന്റെ ആഗ്രഹങ്ങളും മാത്രമാണ് കുട്ട്യേ," പുഴയുടെ നിശ്ചല വിതാനത്തിന് മേല് പൂര്ണ്ണചന്ദ്രന് ഇളകിക്കൊണ്ടിരുന്നു. മണല്ത്തിട്ട് ഇപ്പോള് സ്വര്ണ്ണ വെളിച്ചത്തില് നിറഞ്ഞുകിടക്കുന്നു. ദൂരെ നിലാവിന്റെ സുതാര്യതയില് കുളിച്ച്നില്ക്കുകയാണ് കോബ്രാഹില്സിന്റെ ശിഖരങ്ങള്. ആകാശം നിറയെ നക്ഷത്രങ്ങള്. മധ്യത്തില് പൂര്ണ്ണചന്ദ്രന്. "ഗ്രാനീ ഇന്നെന്താ കാറ്റിന് നിശാഗന്ധിയുടെ മണം?" നക്ഷത്രങ്ങളിലേക്ക് കണ്ണുകള് നട്ട് ദിവ്യ ചോദിച്ചു. വിദൂരതയില് നിന്ന് കണ്ണുകള് മാറ്റി മുത്തശി ദിവ്യയെ നോക്കി. "ഇന്ന് പൌര്ണ്ണമിയാണ് കുട്ടീ," "ഓ! ഞാനത് മറന്നു," ദിവ്യ പെട്ടെന്ന് പറഞ്ഞു. അവള് മുത്തശിയുടെ മടിയില് നിന്നുമെഴുന്നേറ്റു. പുഴയുടെ സ്വര്ണ്ണവിതാനത്തിലേക്കും മണല്ത്തിട്ടിന്റെ വിദൂരതയിലേക്കും അവള് നോക്കി. പിന്നെ കോബ്രാഹില്സിന്റെ ശിഖരങ്ങളിലേക്കും. "നാളെയാണ് എന്റെ ജന്മദിനം!" അവള് കോബ്രാഹില്സിന്റെ കൊടുമുടികളില് നിന്ന് നോട്ടം പിന്വലിച്ചു. "ഇന്ന് ശാന്തിദേവ് എന്ന പൂച്ചസന്യാസി തന്റെ സ്വീറ്റ് ഹാര്ട്ട് ഋതുപര്ണ്ണയെ രണ്ടാംജന്മത്തില് കണ്ടുമുട്ടുന്ന ദിനം ഇന്നാണല്ലോ. ഈ പൌര്ണ്ണമിയില്..." ദിവ്യ ചിരിച്ചു. മുത്തശി ഒന്നും പറഞ്ഞില്ല. പെട്ടെന്ന് ദിവ്യയുടെ കണ്ണുകള് പ്രകാശിക്കുന്നത് അവര് കണ്ടു. അവളുടെ മുഖത്ത് ഒരുന്മാദഭാവം പ്രത്യക്ഷപ്പെടുന്നു. ആഴമേറിയ ഒരോര്മ്മയില് നിന്ന് അവള് ഉണരുന്നത് പോലെ. "ഐ ഫീല് പോയെറ്റിക് ഗ്രാനീ... " അവള് നാടകീയ സ്വരത്തില്
💬 Comments
View all comments