Chapter Title : കൊച്ചമ്മ [Anurag AAA]

ഇതെന്താ ചേച്ചി രാവിലെ തന്നെ..
സ്റ്റെഫി:  നിന്നെ പിന്നെ കാണാൻ കിട്ടിലെല്ലോ..
നി എന്താ ഇന്നലെ ഒന്നും പറയാതെ പോയികളഞ്ഞത്..
അജു: ഞാൻ കുറച്ചു നേരം അവിടെ നിന്നു..ആരെയും പിന്നെ കണ്ടില്ല...പിന്നെ ഞാൻ എന്ത് ചെയ്യാനാ..താക്കോൽ അവിടെ തൂണിന് സൈഡിൽ ഞാൻ വെച്ചിന്..
സ്റ്റെഫി: ആരെയും കണ്ടില്ലേൽ,  നിനക് ഞാൻ ഉള്ളയിടത്തു വന്നാൽ പോരേ..
നിനക്കുള്ള പൈസയും എടുത്ത്, കൊച്ചമ്മ വന്ന് നോക്കിയപ്പോ നിന്നെ കാണുന്നില്ല.
അജു: ഓ. .എനിക്കൊന്നും വേണ്ട അവരുടെ പൈസ.. പിന്നെ..ചേച്ചി എവിടെയാ അത്രയും വലിയ വീട്ടിൽ ഉള്ളതെന്ന് എനിക് അറിയാമോ..
അല്ല..ഇപ്പോ എന്തിനാ വന്നേ..കൂലി തരാനാണോ..?
സ്റ്റെഫി: അതൊന്നും ഞാനല്ല. കൊച്ചമ്മ തരും.
നിന്നെയ്യും കൂട്ടിവരാൻ പറഞ്ഞു..കൊച്ചമ്മ.
അജു: ഞാൻ ഒന്നും ഇല്ല..അവരുടെ ജാടക്ക് ഞാനില്ല.
ത്രെസി അതിന്ടക് കയറി വന്നു..
ചേച്ചി ഇവനില്ലെന്നാ പറയുന്നെ.. :സ്റ്റെഫി
അജു മോനെ..നി ചെല്ല്..കൊച്ചമ്മ പറഞ്ഞാൽ അനുസരിക്കണം എന്തായാലും.
അവര് പാവം ആടാ. ..നിനക്ക് അതു മനസിലാവും ഇന്ന്.. നി പോയില്ലേൽ ദാ. ..ഇവൾക്ക് ബുദ്ധിമുട്ടാവും..
ത്രെസി ഒരു മയത്തിൽ മോനോട് പറഞ്ഞു.
സ്റ്റെഫി:  അത്യാവശ്യത്തിനെ നിന്നെ വിളികുള്ളൂ..
അജു: ആ..നോക്കട്ടെ ..ഞാൻ വരാം. .
(അവൻ ഒരു സ മട്ടിൽ പറഞ്ഞു)
സ്റ്റെഫി:  ഇപ്പോ വാ...
അജു: ഇപ്പോഴോ..ഇത്ര കാലത്തോ..
സ്റ്റെഫി:  ആ..അവർക് എല്ലാർക്കും പള്ളിൽ പോകണം..
അജു: ഞാൻ ഇപ്പോ..
സ്റ്റെഫി:  നി പോയി കുളിയൊക്കെ ചെയ്തോ..ഞാൻ ഇവിടെ നിന്നോളം..
വേഗം വേണേ..
അജു ഒന്ന് ദീർഘശ്വാസം എടുത്ത്,  രോക്ഷം അടക്കി അകത്തേക്ക് പോയി.
ത്രെസി: നി ഇപ്പോ അവിടെ തന്നെ ആണോ .
ആ ചേച്ചീ.
ത്രെസി: ഇവനന്താ ഒറ്റ ദിവസം കൊണ്ട്..ഇത്ര വെറുപ്പ് വന്നേ.
സ്റ്റെഫി:  അവൾ ചിരിച്ചു...പഴയ വണ്ടി അല്ലേ അവിടെ ഉള്ളെ...
ത്രെസി: ആ..അവൻ ഇന്നലെ പറഞ്ഞിരുന്നു..
നിന്റെ മക്കൾ ഇനി എത്രയിലാ..
സ്റ്റെഫി:  മൂത്തവൾ 9 ലേക്കും ഇളയവൻ 5 ലേക്കും.
ത്രെസി: ജെന്നിയും 9 ലേക്ക് തന്നെ.. അവർ ഒരുമിച്ചല്ലേ..
സ്റ്റെഫി: രണ്ടു ഡിവിഷനിലാ ..രണ്ടാളും..
അവരുടെ നാട്ടുവർത്തമാനം കഴിയുമ്പോഴേക്ക് അജു റെഡി ആയി