Chapter Title : കൊച്ചമ്മ [Anurag AAA]

വന്നു.
ത്രെസി: ഇനി നി അവിടെ കിടന്നാലും എനിക്ക് ഒരു കുഴപ്പവും ഇല്ല..കേട്ടോ അജു മോനെ..
അവിടെ പ്രശ്നം ഒന്നും ഉണ്ടാകരുത്...
അജു: അമ്മച്ചിയെ ഒന്നു നോക്കി...ഇനി ഇങ്ങോട്ട് ഞാൻ വരുന്നില്ല..നിങ്ങൾ സ്നേഹപുത്രിയെയും കെട്ടിപിടിച് ഉറങ്ങിക്കോ..
സ്റ്റെഫി യും ത്രെസിയും ചിരിച്ചു..
അവർ വഴിയിറങ്ങി.
സ്റ്റെഫി:  കൊച്ചമ്മ സമ്മതിചാൽ നിനക്കു അവിടെ കിടക്കാം അജു മോനെ..
അജു: എന്തിനു..എനിക്കെന്താ..ഇവിടെ കട്ടിൽ ഇല്ലയോ..
സ്റ്റെഫി:  നിന്നെ കൊച്ചമ്മക്ക് ബോധിച്ചാൽ സ്ഥിറ്പെടുത്തും..പിന്നെ ഇടക് ഇടക് ഞാൻ വന്ന് വിളിക്കണ്ടല്ലോ..
അജു: ഓ...റാണിയുടെയും കൊട്ടാരത്തിലെ വേലകാരിയുടെയും ഉത്തരവ് ..അടിയൻ..
സ്റ്റെഫി:  ചിരിച് കൊണ്ട് ..ഞാൻ വേലക്കാരി ഒന്നുമല്ലടാ..അവിടുത്തെ എല്ലാ കാര്യവും ഞാനാ നോക്കുന്നെ...
വീട്ടിലെ കാര്യം, കൊച്ചമ്മയുടെ കാര്യം, പറമ്പിലെ കണക് വരെ ഞാനാ..
അജു: (ഇതാള് കുറച്ചു സ്വയംപൊന്തി എന്ന് മനസിലാക്കി).....ഒന്നു മൂളി..എല്ലാം അംഗീകരിച്ചെന്ന മട്ടിൽ.
സ്റ്റെഫി:  നി എന്നതാടാ ഒന്നും പറയാതെ..
അവൾ തിരിഞ്ഞു നോക്കി..
അജു: അവിടുത്തെ എല്ലാം ഇ തംബുരാട്ടി അല്ലേ, ഞാൻ പറയുന്നതും എന്തേലും തെറ്റിപ്പോയാൽ മഹാറാണി യോട് പോയി പറഞ്ഞാലോ..
വെറുതെ എന്തിനാ ഞാൻ..
സ്റ്റെഫി:  അവൾ റബ്ബർ തോട്ടതിന് നടുവിൽ നിന്ന് പൊട്ടിച്ചിരിച്ചു.
ഞാൻ നി പറയുന്നതൊന്നും ആരോടും പറയില്ല..ഞാൻ അത്ര ദുഷ്ട ഒന്നുമല്ല.
നിനക്കെന്താ എന്നെ കണ്ടിട്ട് അങ്ങനെ തോന്നുണ്ടോ..
അജു: കണ്ടിട്ട് വേലകാരിയാണെന്ന് പോലും തോന്നുന്നില്ല, ഞാൻ ഇന്നലെ ആദ്യം വിചാരിച്ചത് താക്കോൽ എടുത്ത് തന്നതാണ് കൊച്ചമ്മയെന്ന്. .
പിന്നെ സൂക്ഷിച്ചു നോക്കിയപ്പോഴല്ലേ മനസിലായത്...സ്റ്റെഫി ചേച്ചിയാണ് മുന്നിലുള്ളത് എന്ന്..
അജു ഒന്നു പൊന്തിക്കാൻ വേണ്ടി തന്നെ പറഞ്ഞു..സ്റ്റെഫി ഇതിലെന്തായാലും വീഴും. അവൻ ഉറപ്പിച്ചു..
സ്റ്റെഫി:  മതി അജു മോനെ, എന്നെ തമാശ ആക്കിയത്..നിന്നെ ഞാൻ ഇന്ന് വന്നു വിളിക്കരുതായിരുന്നു.. (അവൾ കുണുങി പല്ലുകടിച് ആണ് സംസാരിച്ചത്)
അജു: എന്നാ..ഞാൻ പോയേക്കാം..
അല്ലേലും സ്റ്റെഫി വിളിച്ചോണ്ട് മാത്രമാ ഞാൻ വന്നേ...ആ. മഹാറാണി യെ ഓർതൊന്നുമല്ല.
നിങ്ങൾക്കും വേണ്ടേൽ....ശെരി...ഞാൻ മടങ്ങുന്നു..
സ്റ്റെഫി:  ഒന്ന് അമ്പരന്നു. ..പറഞ്ഞത് ഉടക്കയോ...ചെ...
അവൾ തിരിഞ്ഞു നിന്നു പോകാൻ തിരിഞ്ഞ അജുന്റെ തോളിൽ പിടിച്ചു..
അജുമോനെ...ചേച്ചി..തമാശ പറഞ്ഞതല്ലേ..
അജു;