Chapter Title : കൊച്ചമ്മ [Anurag AAA]
ബാക്കി ഒന്നും ചിന്തിക്കാൻ കഴിഞ്ഞില്ല.
അജു: (തൊട്ടുപൊയാൽ ഇഷ്ട്ടം ആകുമോ, ആ ചിന്ത വന്നതും അവൻ പിന്നിലേക്ക് അകന്നു.)
റാണി: (അവൻ അകന്നെന്ന് തോന്നിയപ്പോൾ അവൾ പെട്ടെന്ന് മുഖം വെട്ടിച്ചു)
രണ്ടുപേർക്കും കഴിഞ്ഞ നിമിഷം ഒരു യുഗം പോലെ അനുഭവപ്പെട്ടു.
റാണി എഴുന്നേറ്റു, അടുക്കളയിലേക്ക് പോയി നിന്നു. അവൾക് അവളെ തന്നെ വിശ്വസിക്കാൻ ആയില്ല.റാണി ചുണ്ടുകൾ വായ്യിലാക്കി നനച്ചു, ചുണ്ടൊക്കെ വരണ്ടു പോയിരുന്നു.സ്റ്റാൻഡിനോട് ചേർന്ന് നിന്ന് ദീർഘ ശ്വാസം എടുത്ത് വിട്ടു.
അജുന് , റാണി ഒരു ജീവനുള്ള പാവ പോകുന്നതുപോലെ തോന്നി, താൻ എത്തിയ അകലം അജുന് വിശ്വസിക്കാൻ ആയില്ല.
അജു: ഉമ്മ വെക്കൽ നേരത്തെ നടന്നു, പക്ഷെ ഇപ്പോ സംഭവിക്കാൻ പോയത് ഒരിക്കലും മുൻപ് നടക്കാത്തതും അറിയാത്തതും ഒന്ന്. റാണിക്ക് എന്തെകിലും തോന്നിയിട്ട് ഉണ്ടാകുമോ!? - അജുന്റെ മനസ് പറഞ്ഞു കൊണ്ടേ ഇരുന്നു.
അവൻ വരാന്തയിലേക്ക് ഇറങ്ങി, ഇരുട്ട് മൂടിയിരിക്കുന്നു. ഹൃദയം ഒക്കെ സാധാരണ നിലയിൽ വന്നെന്ന് അവന് തോന്നി.
മുന്പിലെ വാതിൽ അടച്. .വരുന്നത് വരട്ടെ എന്ന് കരുതി അകത്തേക്ക് നടന്നു. അടങ്ങിയ ഹൃദയം വീണ്ടും പട.പട എന്ന് ഇടിക്കുന്നു..
അജു: വേണോ...തെറ്റ് ആകുമോ..കഴിഞ്ഞത് ഒക്കെ വിശകലനം ചെയ്യാൻ നോക്കിയെങ്കിലും ഒന്നും ചെയ്യാൻ കഴിയുന്നില്ല. അടുത്തേക്ക് പോ..പ്രശ്നമില്ല എന്നും ആരോ ഉള്ളിൽ പറയുന്നു.. തല യിൽനിന്നും വേണോ എന്ന് ചോദ്യവും.. അവൻ ഒന്നും തീരുമാനിക്കാതെ റാണിക്ക് അടുത്തേക്ക് നടന്നു.
റാണി: അവിടെ അടച്ചു വെച്ച പാത്രങ്ങൾ ഒരു വിറയലോടെ തുറന്ന് നോക്കുക്കയായിരുന്നു. വാതിൽ അടച്ചതിന്റെ ശബ്ദവും, അവൻ നടക്കുന്നത്തിന്റെ ശബ്ദവും അവളുടെ മനസിലേക്ക് പതിഞ്ഞു..
അജു, ഇങ്ങോട്ട് വരുമോ...
അവൻ എന്തു ചെയ്യുമെന്ന് അവൾക് അറിയില്ല..മുൻപൊരിക്കലും ഇ അവസ്ഥയിൽ ആയിട്ടില്ല.
അജു അടുക്കള വാതിലിനു അടുത്ത് നിന്നു, റാണി പാത്രങ്ങൾ എടുക്കുന്നതായി അവൻ കണ്ടു. അവനും ചുണ്ട് വരളുന്നു. അജു: നാളെ സ്റ്റെഫി ഇവിടെ ഉണ്ടാകും, എല്ലാം മാറിപോകും, ഇ സാഹചര്യം കിട്ടില്ല. സ്റ്റെഫിയോട് പണ്ട് കാണിച്ച ധൈര്യം ഉണ്ടെന്നു വരുത്തി അജു മുൻപോട്ട് നടന്നു.. ആ ധൈര്യം ഓരോ ചുവടിലും ഒഴുകൊപ്പോയി, ഇത്
💬 Comments
View all comments