Chapter Title : കൊച്ചമ്മ [Anurag AAA]

.
അജു: കറിക്ക് കുറച്ചു എരിവ് കൂടുതലാ..പക്ഷെ ഇഡ്ഡലി പറയാതിരിക്കാൻ ആകില്ല വളരെ നന്നായിട്ടുണ്ട്..(അജു രണ്ടും പറഞ്ഞത് റാണിയെ നോക്കി ആയിരുന്നു)
റാണി പരിഭ്രമിച് കസേര പിടിച്ചു കൈകൊണ്ട്  അമർത്തി എങ്ങോട്ട് നോക്കണം എന്നറിയാതെ നിന്നു.
സ്റ്റെഫി:  അതെ...നല്ല മാവാ ഇഡ്ഡലിക് ( കഴിക്കുന്നവരുടെ അങ്ങികാരം കിട്ടിയ സംതോഷത്തിൽ സ്റ്റെഫി അടുക്കളയിലേക്ക് പോയി)
റാണിക്ക് അവനോട് എന്തെകിലും പറയാനോ ഒന്നും ധൈര്യം കിട്ടിയില്ല.
ഇറങ്ങുന്നതിന് ഇടയ്ക്ക് അജു , റാണിയുടെ പിന്നിൽ ചന്തിക്ക് തട്ടി പോകുന്നു എന്ന് പറഞ്ഞു..
അജു മറയുന്നതും നോക്കി റാണി അവിടെ നിന്നു..
റാണിക്ക് സ്വയം ഉണ്ടായ മാറ്റം ഒരു ഭാര്യയുടേത് ആണോ, കാമുകിയുടേത് ആണോ എന്ന് മനസിലായില്ല. എന്താണെങ്കിലും റാണി, അജുന്റെ ഇടപെടലുകൾ സംസാരങ്ങൾ ആസ്വദിച്ചു..അവളിൽ വികാരങ്ങളുടെ വേലിയെറ്റം ഉണ്ടാക്കി.
ആന്ന് റാണി അവനെ കാത്തിരുന്നെങ്കിലും അജു വീട്ടിലേക്ക് വന്നില്ല,, അജു അവന്റ അമ്മച്ചിയുടെ അടുത്തേക്ക് പോയി.  ഓരോ പത്തു മിനിട്ട് കഴിയുമ്പോഴും റാണി അവന്റെ റൂമിൽ വെളിച്ചം ഉണ്ടോ എന്ന് നോക്കും, രാത്രി മുഴുവൻ അതും നോക്കി അവൾ ഇരുന്നു..
പിറ്റേന്ന് പകലും അജുനെ കണ്ടില്ല. റാണിക്ക് ശ്വാസം മുട്ടുന്നത് പോലെ ആയി. വിശപ്പേ ഇല്ലാതായി .
സ്റ്റെഫി:  കൊച്ചമ്മേ ..എന്തു പറ്റി..ദീനക്കേട് എന്തേലും..ഇന്ന് രാവിലെയും ഒന്നും കഴിച്ചില്ലല്ലോ..
റാണി: ഒന്നുമില്ല..( അവൾ ഫോൺടുത്തു കടയിൽ വിളിച്ചു)
ഹെലൊ.. അജു ഉണ്ടോ അവിടെ.
ഒരു പെൺ ശബ്ദം: ഇല്ല മെഡം , സർ പുറത്താണ്..ആരായിരുന്നു..
റാണി: (അവൾ മറുപടിക്ക് മുൻപേ ഫോൺ വെച്ചു)
രാത്രി ആയിട്ടും അജുനെ കാണാതെ ആയപ്പോൾ റാണിക്ക് ഒരിക്കലും ഇല്ലാത്ത ചിന്തകളും ഭയവും മനസ്സിൽ വന്നു നിറഞ്ഞു.
റാണി: അജു..ഇന്നും ഇല്ല..
സ്റ്റെഫി:  വീട്ടിൽ പോയിട്ട് ഉണ്ടാകും..കുറേ ദിവസം ആയി പോയിട്ട് എന്ന് ഇന്നലെ പറഞ്ഞിരുന്നു.
റാണി: എപ്പോൾ? (ആകാംഷയോടെ)
സ്റ്റെഫി:  രാവിലെ. കൊച്ചമ്മേ ഇപ്പോഴെങ്കിലും എന്തേലും കഴിക്ക്.
റാണി: ഒരു പേരിന് കുറച് കഴിച്ചു.
(പിറ്റേന്ന് രാവിലെയും ആളെ കാണാതായത് ഓട് കൂടെ റാണി ആകെ തളർന്നു.)
സ്റ്റെഫി. ..ഇന്നിനി വെറുതെ കുറെ ഭക്ഷണം വെക്കേണ്ട...ഇന്നലത്തെ