Chapter Title : കൊച്ചമ്മ [Anurag AAA]

പോലെ എടുത്ത് കളയാൻ..
സ്റ്റെഫി:  പിന്നേം പഴയ പോലെ ആയോ..മനസിൽ ഓർത്തു..
റാണി: ഫോൺ എടുത്ത് അജുനെ വിളിച്ചു..
എടുക്കുന്നില്ല...റിങ് ഉണ്ട്...അവൾ വീണ്ടും വീണ്ടും നോക്കി.
ചെ...കഴിഞ്ഞല്ലോ ഒക്കെ ..ഇനി വേണ്ടല്ലോ..  റാണി സ്വയം പറഞ്ഞ് കരഞ്ഞു.
സ്റ്റെഫി:  കൊച്ചമ്മേ...ലൂസി ചേച്ചി വന്നിരിക്കുന്നു.
റാണി മുഖം കഴുകി വേഗം പുറത്തേക് വന്നു.  റാണി: (എല്ലാം ഉള്ളിലൊതുക്കി) ആരാ ഇതൊക്ക...അലിന യും ഉണ്ടല്ലോ.
അലിന:  എന്തൊക്കെ ഉണ്ട് ചേച്ചി..കുറേ നാളായി കണ്ടിട്ട്.
ലുസി:  ഇതിനു മുൻപ് നി ഒന്നു രണ്ടു  തവണ അങ്ങോട്ട് വന്നപ്പോൾ ഞങ്ങൾ കരുതി റാണി ഇടക് ഇനിയും വരുമെന്ന്, ആൾ നന്നായിപ്പോയെന്ന് അമ്മച്ചി പറഞ്ഞിരുന്നു. പിന്നെ ഒരു വിവരവും ഇല്ലാതായി. നി എന്താ ഇന്നലെ കൂട്ടപ്രാർത്ഥന ക്കും വരാതിരുന്നേ.?  റാണി:അമ്മച്ചിയെയും കൂട്ടികൂടായിരുന്നോ?  ലൂസി:നി അങ്ങോട്ട് വനാല്ലേ അമ്മച്ചി വരുള്ളൂ  റാണി: പിന്നെ എന്തൊക്കെ ഉണ്ട് വിശേഷം. ഇന്നലെ ഞാൻ പള്ളിൽ വരാൻ നോക്കിയപ്പോ വണ്ടി എടുക്കാൻ ആരുമില്ല.അങ്ങ് മുടങ്ങി.  അലിന ആകേ മാറിപ്പോയി,ആനി വീട്ടിലില്ലേ.
അലിന:  എല്ലാവരും ഉണ്ട്. ചേച്ചിയെന്താ കുറച്ചു ക്ഷീണം പോലെ. സുഖമില്ലേ..(ലൂസിയും അതെ ചോദ്യം ചോദിച്ചു).
സ്റ്റെഫി:  കൊച്ചമ്മേ ചായ...
ലൂസി: സ്റ്റെഫി,  റാണിക്ക് എന്താ ഒരു വാട്ടം പോലെ. നി ഒന്നും ഉണ്ടാക്കുന്നില്ലേ..
സ്റ്റെഫി:  കൊച്ചമ്മയെ നോക്കി, അയ്യോ ലൂസി കൊച്ചമ്മേ..ഞാൻ ഉണ്ടാകാഞ്ഞിട്ട് ഒന്നുമല്ലേ കൊച്ചമ്മ ഇപ്പോ രണ്ട് ദിവസം ആയി ഒന്നും നേരത്തിന് കഴിക്കാറില്ല.
ലൂസി: എന്ത് പറ്റി റാണി.
റാണി: ഏയ്..ഒന്നുമില്ല..ഞാൻ കുറച്ചൊന്നു ഫുഡ് കുറച്ചതാ..
ലൂസി: ഹ്മ്. .ആരോഗ്യം നോക്കിട്ട് മതി ഡയറ്റിംഗ്  ദാ അവിടെ ആനി ഒരു നുള്ള് ചോറ് മാത്രേ കഴിക്കുൂ.
(സ്റ്റെഫി ഉള്ളിലേക്കു പോയി)
അവർ മൂവരും പറമ്പിലേക് ഇറങ്ങി
റാണി: സ്റ്റെഫി. .വാതിൽ അടച്ചേക്ക്.
സ്റ്റെഫി:  ശെരി..കൊച്ചമ്മേ..
ലൂസി: അലിനക്ക് ഒരു ആലോചന വന്നു. (അലിനയുടെ മുഖത്ത് നാണം)
റാണി: അതിയോ..ആരാ..എവിടുന്നാ..
ലൂസി: നിനക് അറിയാം..നമ്മുടെ ഇടവക തന്നെയാ..
റാണി: എനിക്കോ?ഇവിടെ..?
ലൂസി: നമ്മുടെ ത്രെസി ഇല്ലയോ ഇവിടുള്ള അജു...
റാണി: (ഞെട്ടി തരിച് കൊണ്ട്...)അജുോ...
ലൂസി: #aju ന്റെ