Chapter Title : കൊച്ചമ്മ [Anurag AAA]

എത്ര തിന്നാലും മതിയാവത്തില്ല..ഉറങ്ങുമ്പോ വരെ വായിൽ എന്തേലും വേണം...
സ്റ്റെഫി വേഗം മുട്ട പൊരിച്ചു...രാത്രിക്ക് മുന്നേ അവളുടെ മക്കൾക്ക് ഉള്ളത് കൊടുക്കണം...  ഇല്ലെൽ പിന്നെ ഒന്നും ഉണ്ടാകില്ല.. ചെക്ക്കനോട് ഇങ്ങോട്ട് വരാൻ അവള് പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്.. .. ടിവിയും നോക്കിയിരുന്നു അവൻ വരുമോ എന്തോ.....
സ്റ്റെഫി പലതും ആലോചിച്ചു...പല കാര്യങ്ങളും ഒറ്റയ്ക്ക് പറഞ്ഞു..
അതവളുടെ ശീലമാന്നെ...ഒറ്റയ്ക്ക് ഇ പണി ചെയ്യുമ്പോ സ്വയം ഉള്ളിൽ ഒരു കൂട്ടുകാരിയെ സ്റ്റെഫി തന്നെ ഉണ്ടാകും, എന്നിട് സ്റ്റെഫി അവളുടെ കൂട്ടുകാരിയോട് സംസാരിക്കും..
ഒരു രസം.. തനിച്ചല്ലേ. ..
സ്റ്റഫീ....
ഓഓഓ...പണി എടുക്കുമ്പോ...എന്താ.... സ്റ്റെഫി പൊട്ടിത്തെറിച്ചു..
എടിയേ നി ഇത്ര പഞ്ചാര താടി...
ആ...ഇന്നും വേണോ..(സ്റ്റെഫി പിന്നംബുരത്തേക്ക് ഇറങ്ങി ചെന്നു)
പോയി കൊച്ചമ്മെയോട്  ചോദിക്ക്..പണിയും കഴിഞ്ഞ് പോകുമ്പോ പഞ്ചാരയും, അരിയും ദിവസവും തരാൻ ഇതെ ഫ്രീ റേഷൻ കട ഒന്നുമല്ല...
അതോണ്ട്....ഏലിയാമ്മച്ചി ആദ്യം മുതലാളിയെ കണ്ടിട്ട് വാ..മാസാവസാനം കണക്ക് ഞാനാ പറയണ്ടേ. ....അതും പറഞ്ഞ് സ്റ്റെഫി ചപ്പാത്തി പരത്താൻ വീണ്ടും അടുക്കളേക്ക് കയറി.
ഹോ..പണ്ട് എന്തോരം ഞാൻ നിനക് വെച്ചുണ്ടാകിയതാാ...ഞാൻ ഇവിടെ ഉണ്ടാക്കിയത് തിന്നിട്ടല്ലേ നാര് പോലുള്ള നിനക് ഇപ്പോ ഓരോന്നും ഇളകിയാടുന്നത്..
ഇവിടുത്തെ ശോഷാമ്മക്ക് എന്നെ അറിയാം..വേറെ ആർക് അറില്ലേലും..എന്താ ചെയ്യാ...നല്ല മനസുള്ളോരെ പുണ്യാളൻ നേരത്തെ വിളിക്കും... അമ്മച്ചി ഉണ്ടേൽ ആ പഞ്ചാര പാത്രം മുഴുവൻ എനിക് തന്നേനെ..
ഇതൊക്ക കേൾക്കാൻ ആയിരിക്കും അടിയന്റെ വിധി. ...
അതും പറഞ്ഞ് ഏലിയാമ്മച്ചിന്റെ  ശബ്ദം ഒന്നും കേൾക്കാഞ്ഞിട്ട് സ്റ്റെഫി കമ്പികിടയിലൂടെ പുറത്തേക്ക് നോക്കി.

എന്താ...ഏലിയാമ്മേ...ആരോടാ ഒറ്റക്ക് സംസാരിക്കുന്നെ....
സ്റ്റെഫി, കൊച്ചമ്മ ചോദിച്ചും വരുന്നത് കണ്ടു...അവൾ ഒന്നും അറിയാത്തപോലെ ചപ്പാത്തി പരത്താൻ വീണ്ടും തുടങ്ങി..
ആ...കൊച്ചമ്മേ....മോളെ ...നിന്റെ അടുകളകാരിക്കു ഇപ്പോ വല്യ നിലപാടാ...
എന്നെ ഒന്നും വില ഇല്ല..
റാണി ചെറിയ ചിരി ചുണ്ടിൽ വെച്ചുകൊണ്ട്...അവിടെ കൊനായിൽ നിന്നു..
ഏലിഅമ്മ ക്ക് ഇപ്പോ എന്താ വേണ്ടേ..പറഞ്ഞോളൂ...ഞാൻ എടുത്ത് തരാം. .

ഏലിയാമ്മ യുടെ മുഖം അങ്ങ് വിടർന്നു..ഇതെന്താ കേൾക്കുന്നെ...ഭാവം അവരുടെ മുഖത്ത് ഉണ്ടായി..
പരുങ്ങലൊടെ അവർ കാര്യം പറഞ്ഞതും, റാണി തന്നെ പഞ്ചസാരയും അരിയും അവർക്ക് ആവശ്യത്തിന്