Chapter Title : കോകില മിസ്സ് 10 [കമൽ] [അവസാന ഭാഗം]

കുരുവിളയുടെ മുഖത്തെറിഞ്ഞു കൊടുത്തു. "എടോ... കീഴ്ജീവനക്കാരെ മനസ്സിലാക്കാൻ പഠിക്ക്. അവരുടെ കൂടെ നിന്ന് അവരുടെ പരിശ്രമങ്ങൾ അംഗീകരിക്കാൻ പഠിക്ക്. താനൊക്കെ ഒരു മനുഷ്യനാണോടോ? അവന്റെയൊരു കോട്ടും സൂട്ടും വിഗ്ഗും..." ജിതിൻ പോക്കെറ്റിൽ നിന്നും ഒരു പെൻഡ്രൈവ് എടുത്ത് വായും പൊളിച്ചു നിന്ന സിമിയുടെ കയ്യിൽ വെച്ചു കൊടുത്തു. " ഞാൻ ഇതു വരെ ചെയ്ത എല്ലാം ഇതിലുണ്ട്. എന്റെ വിയർപ്പും അധ്വാനവും എല്ലാം. ബാക്കിയുള്ളത് ഈ കുരുവുള്ള സാറിന് ബോധിച്ച ഒരുത്തനെക്കൊണ്ടു ചെയ്യിച്ചോ. അപ്പൊ സുലാൻ." ജിതിൻ സിമിക്ക് ഒരു സല്യൂട്ടും കൊടുത്ത് വാതിൽ തുറന്ന് പുറത്തിറങ്ങി. അവൻ വിറഞ്ഞു തുള്ളി ഇടതും വലതും നോക്കി. ഇനിയെങ്ങോട്ട് പോവാൻ? അവൻ വലതു വശം പിടിച്ചു. നടന്ന് ലിഫ്റ്റിനടുത്തെത്തിയപ്പോൾ, രണ്ടു ദിവസം ജിതിന്റെ കൂടെ ഫ്ലാറ്റും കിടക്കയും പങ്കിട്ട മിയ ഓടിച്ചെന്ന് അവന്റെ മുന്നിലേക് കയറി നിന്നു. "എന്താ മാഷേ? അകത്തു ഭയങ്കര പ്രശ്നം നടന്നെന്ന് തോന്നുന്നല്ലോ? താൻ ഒച്ച വെക്കുന്നതും കുരുവിള സാറ് ഇരുന്ന് വിയർക്കുന്നതും കണ്ടല്ലോ? എന്താ???" "അതിപ്പോ പറയാനുള്ള മൂഡിലല്ല കൊച്ചേ, നിന്ന് ചിണുങ്ങാതെ മാറി നിക്ക് പോയിട്ട് വേറെ പണിയുണ്ട്." "അയ്യോ പൊവ്വാണോ? എന്തുണ്ടായി ജിതിൻ? എന്നോട് പറ പ്ലീസ്." "ഒന്നുമില്ലെന്ന്..." ജിതിൻ കണ്ണു തുറിച്ച് അവളെ പേടിപ്പിച്ചു. "ഓ പിന്നേ... ഒരു ദേഷ്യക്കാരൻ. വൈകിട്ട് ഫ്ലാറ്റിൽ വരട്ടെ? കുട്ടന്റെ സ്ട്രെസ്സ് ഒക്കെ ഞാൻ മാറ്റിത്തരാം. ഐ വിൽ ഗിവ് യു കംപ്ലീറ്റ് റിലീഫ്." അവൾ അവന്റെ കയ്യിൽ മുല മുട്ടിച്ച് ചേർന്നു നിന്നു. "മാറി നില്ലെടി..." അവളുടെ കയ്യ് ജിതിന്റെ പാന്റിന് മുന്നിലേക്ക് നീണ്ടപ്പോൾ അവൻ അവളുടെ മുലയിൽ കൈ വെച്ച് തള്ളി മാറ്റി. "വാട് ദ ഫക്ക്... ആസ്ഹോൾ.... " മിയ മുലയും ചാടിച്ച് തിരികെപ്പോയി. ജിതിൻ ലിഫ്റ്റിന്റെ ബട്ടണിൽ വെകിളി പിടിച്ച പോലെ തുടരെത്തുടരെ ഞെക്കി.

ഓഫീസിൽ നിന്നിറങ്ങി അവനാദ്യം പോയത് നഗരത്തിലെ അത്യാവശ്യം നല്ല ബിരിയാണി കിട്ടുന്ന ഒരു ചെറിയ കടയിലേക്കായിരുന്നു. രാവിലെ മുതൽ ഒന്നും കഴിക്കാതിരുന്നതിന്റെ വിശപ്പ് മുഴുവൻ അവൻ ബിരിയാണി മേൽ തീർത്തു. പിന്നെ പലയിടവും