Chapter Title : കോകില മിസ്സ് 3 [കമൽ]

ഊതിക്കുടിച്ച് അവൻ കോട്ടുവായിട്ട് മുറിയിറങ്ങി വന്ന പ്രഭാകരന് പ്രഭാതവന്ദനം നൽകി കുളിമുറിയിൽ കയറി. ഇന്ന് മീശ വടിക്കണം. അതൊരു അധികപ്പെറ്റു പോലെ. ഹൈ സ്കൂൾ കാലഘട്ടത്തിൽ ഒരിക്കൽ പോലും അവൻ മീശ വടിച്ചിട്ടില്ല എന്നു മാത്രമല്ല, തന്റെ വേഷവിധാനത്തിൽ മാറ്റം വന്നത് ജോലി കിട്ടി അന്യനാട്ടിലേക്ക് കുടിയേറിയപ്പോളാണെന്ന് അവനോർത്തു. ഐശ്വര്യമായിട്ട് മീശ വടിച്ച് പുതിയൊരു ദിവസം തുടങ്ങാം എന്ന ചിന്തയോടെ, അച്ഛനുമായി പങ്കിട്ടിരുന്ന ഷേവിങ്ങ് സെറ്റ് കയ്യിലെടുത്ത അവൻ തുരുമ്പിച്ച ബ്ലേഡിൽ പറ്റിയിരുന്നു കുറ്റിറോമങ്ങൾ കണ്ട് ഒന്നറക്കാതിരുന്നില്ല. തന്തയാണേലും വൃത്തിയില്ലെങ്കിൽ കുറ്റം പറഞ്ഞല്ലേ പറ്റു? മിണ്ടാൻ പോയില്ല. ഷെൽഫിൽ നിന്നും പുതിയതൊരെണ്ണം എടുത്തിട്ടു. കണ്ണാടിയിലെ തന്റെ പ്രതിബിംബത്തിൽ തന്റെ മീശയും ക്ഷൗരക്കത്തിയും തമ്മിലുള്ള ദൂരമളന്നു.

“അളിയാ... പുതിയ ലുക്ക് കൊള്ളാം. നല്ല കിടിലായിട്ടുണ്ട്. എന്റത്രേം ഐശ്വര്യം കിട്ടിയിട്ടില്ലേലും ഒരു ഗജനി സ്റ്റൈൽ സൂര്യ കട്ട് ഒക്കെയുണ്ട്. നാളെ മുതൽ ഞാനും കളീൻ ഷേവാ. അല്ലളിയാ, നീയും ഫൈസലുമായിട്ട് വല്ല പ്രശ്നവും ഉണ്ടായോ? അവൻ രാവിലെ മുതൽ നിന്നെപ്പറ്റി അന്വേഷിക്കാൻ തുടങ്ങീതാ. നീ ഏതു വഴി വരുന്നു, ട്യൂഷൻ എവിടെയാ എന്നെല്ലാം. അളിയാ നിനക്ക് ട്യൂഷൻ ഉണ്ടോ അളിയാ, എന്നിട്ട് ഞാനറിഞ്ഞില്ലല്ലോ???” രാവിലെ ക്ലാസ്സിൽ ചെന്നത് തൊട്ട് സോണിയുടെ വക കത്തി കേൾക്കാതെ ഒരു ദിവസം തുടങ്ങുന്നതെങ്ങിനെ എന്നാലോചിച്ച നിമിഷത്തെ ജിതിൻ സ്വയം ശപിച്ചു. ഹോ, ഫൈസലിന്റെ കണ്ണില്പെടാതെ ക്ലാസ്സിൽ കയറിയ പാട്.... ജിതിൻ നെടുവീർപ്പിട്ടു. “ഒന്നു മിണ്ടാതിരി വെടല മൈരേ... ഞാനിപ്പോ ഇങ്ങു വന്നു കയറിയതല്ലേ ഉള്ളു? ഞാനൊന്ന് ആശ്വസിക്കട്ടെ.” “അളിയാ... ഇന്നലെത്തൊട്ട് ഞാൻ ശ്രദ്ധിക്കുന്നതാ, നിനക്കെന്തോ ഒരു മാറ്റം പോലെ. ഇതു നീ തന്നെയല്ലേ മച്ചമ്പീ...” സോണി ജിതിന്റെ മുഖത്തേക്ക് സൂക്ഷിച്ചു നോക്കി. ജിതിൻ രാവിലെ മുതലുള്ള കാര്യങ്ങൾ ഓർത്തു തുടങ്ങി. ശെരിയാണ്, ക്ലീൻ ഷേവ് ചെയ്ത് തലയിൽ എണ്ണ പുരാട്ടാതെ ഒതുക്കമുള്ള നീളൻ മുടി പിന്നിലേക്ക് ചീകി വെച്ച് കണ്ണാടിയിൽ നോക്കി നിന്നപ്പോൾ അവൻ മറ്റാരോ ആണെന്ന് അവന് സ്വയം തോന്നിപ്പോയി. ഡ്രെസ്സ് മാറി പുറത്തു വന്നപ്പോൾ അവൻ കണ്ണാടിയിൽ കണ്ട അമ്പരപ്പ് തന്റെ മാതാപിതാക്കളുടെ