Chapter Title : കോകില മിസ്സ് 6 [കമൽ]

സോണിയെ പോലെ ഒരുത്തന്റെ ഭാഗത്ത്‌ നിന്ന് അങ്ങനെ ഒരു നീക്കം കിരൺ പ്രതീക്ഷിച്ചില്ല. കിരണിന്റെ കരണം പുകഞ്ഞു പോയി. അവൻ പിന്നിലെ പടിയിലേക്ക് വേച്ചു വീണിരുന്നു പോയി. ഇവനിത്രയും ശക്തിയോ? കിരൺ കരണം തിരുമ്മി. എന്താണ് നടക്കുന്നത് എന്നറിയാതെ കിരൺ ഒന്ന് പേടിച്ചു. “ഴാ... മൈഴേ....” എഴുന്നേൽക്കാൻ മുട്ടിയിട്ടും കിരൺ അലറാൻ നോക്കി. “ആ മതി മതി... അവിടെ നിൽക്കട്ടെ. കൂടുതൽ സംസാരിച്ചു കവിളത്ത് നീര് വയ്പ്പിക്കണ്ട. ബാക്കി നമ്മടെ ചങ്ക് തരും.” അപ്പോൾ പടിക്കെട്ടും നടന്നു ജിതിൻ അങ്ങോട്ട് കയറി വന്നു. “ആഹാ... കളർ ആയിട്ടുണ്ടല്ലോ സോണി മോനെ? നിന്റടുത്തുന്ന് ഞാൻ ഇത്രേം പ്രതീക്ഷിച്ചില്ല. കൊള്ളാം.” ജിതിൻ സോണിയുടെ തോളിൽ തട്ടി അനുമോദിച്ചു. “എവിടെ കളറ്? ഓ... ചോരക്കറ. അതിപ്പോ കാണിച്ചു തരാം.” സോണി പിന്നെയും കൈ ഓങ്ങി. “സോണി മോനേ... വേണ്ട. ചേട്ടൻ ചുമ്മാ പറഞ്ഞതാ. പോട്ടെ. വിട്ടു കള. എല്ലാം മായ്ച്ചു കള.” ജിതിൻ തലയിൽ കൈ വച്ചു. “അപ്പൊ നമുക്ക് കാര്യത്തിലേക്ക് കടക്കാം.” അവൻ പടിക്കെട്ടിൽ തളർന്നിരിക്കുന്ന കിരണിനെ നോക്കി. “നീയൊക്കെ ഇത്രയേ ഉള്ളോടാ? ഒരിടി താങ്ങാൻ പറ്റാത്ത നീയൊക്കെയാണോ പെണ്ണുങ്ങളെ തപ്പാൻ, സോറി ഭീഷണിപ്പെടുത്തി തപ്പാൻ നടക്കുന്ന വല്ല്യ കുണ്ണ? ഏ..?” “ഇവന്റെയൊക്കെ കുണ്ണ ചെത്തി ഉപ്പിലിടണം. പൂറി മോനെ...” സോണി കിരണിന്റെ മുഖം നോക്കി ഒരു ചവിട്ടു കൂടി കൊടുത്തു. “ആ....” കിരൺ മുഖം പൊത്തി നിലവിളിച്ചു.”ഓടി വായോ... സമ്പടി ഹെല്പ്....” “മിണ്ടരുത് മൈരേ.... കൊന്ന് കളേം...”ജിതിൻ കയ്യോങ്ങി ആക്രോശിച്ചു. “കുണ്ണേം തൂക്കി കൊണക്കാൻ വന്നപ്പോ നീ വിചാരിച്ചു കാണില്ല, നിന്നെക്കാളും അണ്ടിക്ക് ഉറപ്പുള്ള ആമ്പിള്ളേര് ഈ പരിസരത്തുണ്ടെന്നു.അല്ലേടാ കൂതി മൈരേ.” ജിതിൻ കിരണിന്റെ കോളറിൽ പിടിച്ച് കോഴിക്കുഞ്ഞിനെ തൂക്കുന്ന ലാഘവത്തിൽ അവനെ തൂക്കി. “അളിയാ... ജിത്തു, നമ്മള് തമ്മിൽ പ്രശ്നങ്ങളൊന്നും ഇല്ലല്ലോ? പിന്നെന്തിനാ? എന്നെ ഒന്നും ചെയ്യല്ലേ ജിത്തൂ... അവനില്ലേ? നിഖിൽ? അവനാ... അവനാ ഇങ്ങനെയൊക്കെ ചെയ്യാൻ എന്നോട് പറഞ്ഞത്. അവൻ ഓരോന്ന് പറഞ്ഞു പെരുപ്പിച്ചു വിട്ടിട്ടാ. അല്ലാതെ ഞാനല്ല. നീ വിശ്വാസിക്ക് അളിയാ. നിനക്ക് വേണമെങ്കിൽ ഞാൻ